jump to navigation

ពិធី​ផ្ដល់​ទឹក​ស័ង្ខ​ក្នុង​ទម្រង់​អាវាហ​វិវាហ​មង្គល​ខ្មែរ ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ 27 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย.
add a comment

ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​កើត​ក្រោយ​សម័យ​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ ឬ​នៅ​ពេល​លោក​អ្នក​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ពី​វិស័យ​ភាព​យន្ត​ថៃ​ក្នុង​អំឡុង​ទសវត្សរ៍​១៩៩០ នោះ​យើង​នឹង​ឃើញ​នូវ​ទម្រង់​រូប​ភាព​មួយ​នៃ​ការ​ផ្ដល់​ទឹក​ស័ង្ខ​នៅ​ក្នុង​ពិធី​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​របស់​ជន​ជាតិ​ថៃ​។ សម្រាប់​លោក​អ្នក​ប្រហែល​ជា​ដឹង​ហើយ​ថា ពិធី​នេះ​មិន​មាន​ទេ នៅ​ក្នុង​ទម្រង់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ខ្មែរ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​។

តើ​ទម្រង់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ខ្មែរ​មាន​ពិធី​នេះ​ដែរ​ឬ​ទេ​?

មួយ​រយ​ភាគ​រយ​នៅ​ក្នុង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ សម្រាប់​សាមញ្ញជន​មិន​មាន​ពិធី​ចាក់​ទឹក​ស័ង្ខ​​នោះ​ទេ​។ ហេតុ​នេះ​ប្រសិន​បើ​មាន​ការ​រៀប​ចំ​ពិធី​នេះ ប្រហែល​ជា​ទទួល​រង​ការ​ពេប​ជ្រាយ​ពី​សង្គម​ថា​ធ្វើ​តាម​ថៃ ជា​មិន​ខាន​។ តែ​តាម​រយៈ​ភ័ស្ដុតាង​នានា​មាន​ជា​រូបភាព​ចាស់​ៗ​ជា​ដើម យើង​សង្កេត​ឃើញ​មាន​ពិធី​ចាក់​ទឹក​ស័ង្ខ​នេះ មាន​នៅ​ក្នុង​ពិធី​រៀប​អាវាហ​វិវាហ​មង្គល​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ខ្មែរ​ផង​ដែរ​ កាល​ពី​សម័យ​មុន​សង្គ្រាម​។

ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ស័ង្ខ​សម្រាប់​ពិធី​ចាក់​ទឹក មិន​ថា​តែ​នៅ​ក្នុង​ពិធី​​រៀប​មង្គល​ការ គឺ​ទំនង​មាន​ប្រភព​ចេញ​មក​ពី​អារ្យធម៌​នៃ​ព្រាហ្មណ៍​សាសនា​ដែល​ខ្មែរ​ទទួល​យក​ពី​អតីត​កាល​នោះ​ឯង​។ សម្រាប់​នៅ​ក្នុង​​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង ដែល​សាសនា​ព្រាហ្មណ៍​ត្រូវ​បាន​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នៅ​ឡើយ សម្រាប់​ព្រះ​រាជ​ពិធី​ក្សត្រិយ៍​ជា​ច្រើន​នោះ ពិធី​​ផ្ដល់​ទឹក​ស័ង្ខ​នៅ​ក្នុង​ទម្រង់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ប្រហែល​ជា​មាន​តែ​ចំពោះ​​ពិធី​រៀប​អភិសេក​មង្គល​​សម្រាប់​បណ្ដា​ក្រុម​ព្រះ​​ញាតិ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។ (​នេះ​គ្រាន់​តែ​ក្ដី​សន្និដ្ឋាន​របស់​ស្រែ​ខ្មុក​)​។ ដោយ​ឡែក​សម្រាប់​ប្រជាជន​ទូទៅ​ប្រហែល​ជា​មិន​មាន​ពិធី​នេះ​ទេ នៅ​ក្នុង​ទម្រង់​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​។

រូប​ភាព​ទី​១​៖ សម្ដេច​ព្រះ​មហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមនារីរតន៍ សិរីវឌ្ឍនា កំពុង​ប្រទាន​ទឹក​ស័ង្ខ​ថ្វាយ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​ក្សត្រីយ៍ នរោត្ដម បុទមបុប្ផា និង​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ ជីវ័នមុនីរ័ក្ស ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ពិធី​អភិសេក​មង្គល​ នា​​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ចតុម្មុខ​មង្គល
រូប​ភាព​ទី​២​៖ សម្ដេច​ព្រះ​មហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមនារីរតន៍ សិរីវឌ្ឍនា កំពុង​ប្រទាន​ទឹក​ស័ង្ខ​ថ្វាយ​អ្នក​អង្គ​​ម្ចាស់​ ស៊ីសុវត្ថិ សម្យល មុនីពង្ស និង​​អ្នក​អង្គ​ម្ចាស់​ក្សត្រីយ៍ នរោត្ដម តារាវតី ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ពិធី​អភិសេក​មង្គល​ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៩ ខែ​ធ្នូ គ.ស.​១៩៦៧ នា​​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ចតុម្មុខ​មង្គល

សម័យ​ក្រោយ​មក ជា​ពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​របប​រាជាធិតេយ្យ​ត្រូវ​បាន​លុប​បំបាត់​ចោល នា​គ.ស.​១៩៧០ នោះ ព្រះ​រាជ​ពិធី​ក្សត្រិយ៍​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​​អវត្តមាន មួយ​ផ្នែក​ដោយ​កង្វះ​ធន​ធាន​មនុស្ស​ ព្រម​ទាំង​មួយ​ផ្នែក​ទៀត​ដោយ​​ធន​ធាន​នៃ​ថវិកា ដែល​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​រាជវង្ស​ខ្មែរ កាត់​បន្ថយ​ពិធី​ជា​ច្រើន បើ​ទោះ​បី​ជា​ពិធី​នានា​ត្រូវ​បាន​សើរើ​ខ្លះ​មក​វិញ​ក្ដី​។ សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ដោយ​សារ​មិន​សូវ​ឃើញ​មាន​ពិធី​រៀប​អាពាហ៍​របស់​ក្រុម​រាជ​វង្ស​ខ្មែរ​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង ជា​ហេតុ​ក៏​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ឃើញ​ពី​ពិធី​ផ្ដល់​ទឹក​ស័ង្ខ​នេះ​ផង​ដែរ​។

សម្រាប់​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​នៅ​ក្នុង​ប្រពៃណី​វិញ​ ការ​ផ្ដល់​ទឹក​ស័ង្ខ ក៏​មិន​មាន​ន័យ​ខុស​ពី​ការ​ផ្ដល់​សុខ​សួស្ដី​ដល់​គូ​ស្វាមី​ភរិយា​ថ្មី និង​ការ​ជូន​ពរ​ពី​បណ្ដា​មាតា​បិតា​ទាំង​សង្ខាង និង​ញាតិ​ចាស់​ទុំ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​មង្គល​។ ការ​ចាក់​ទឹក​ស័ង្ខ​ក្នុង​ទម្រង់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ថៃ​នេះ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ជា​ទូទៅ​៕

បញ្ជូន​សម្បូណ៌​ត្រឡប់​ចូល​ព្រៃ​វិញ ថ្ងៃពុធ 26 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ.
add a comment

ដំរី​ភេទ​ញី​មួយ​ក្បាល ឈ្មោះ សម្បូណ៌ ដែល​បាន​បម្រើ​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​ឲ្យ​ជិះ​លើ​ខ្នង​របស់​ខ្លួន​អស់​ជាង​២​ទសវត្សរ៍ នា​រមណីយដ្ឋាន​វត្ត​ភ្នំ​នោះ ​ត្រូវ​បាន​ «​ចូល​និវត្ត​ន៍​» ហើយ ពោល​គឺ​ត្រូវ​ដោះ​លែង​ទៅ​នៅ​ក្នុង​ធម្មជាតិ​របស់​សត្វ​វិញ ជៀស​ផុត​ពី​ក្ដី​វេទនា និង​ភាព​រញ៉េ​រញ៉ៃ​នៃ​ទីក្រុង​មួយ​នេះ​។ សម្បូណ៌ មាន​អាយុ​មក​ដល់​ពេល​នេះ​៥៤​ឆ្នាំ​ហើយ បើ​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​មនុស្ស​យើង​វិញ គឺ​មាន​ភាព​ចាស់​ណាស់​ទៅ​ហើយ​ដែរ ហើយ​ដែល​នេះ​ល្មម​ដល់​ពេល​ដែល​ត្រូវ​ដោះ​លែង​គាត់​ឲ្យ​មាន​សេរី​ភាព​វិញ​ផង​ដែរ​។

តាម​ការ​ឲ្យ​ដឹង​ពី​លោក ស៊ិន សេន ម្ចាស់​ដំរី​​ សម្បូណ៌ បាន​រស់​នៅ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​លោក​តាំង​ពី​គេ​អាយក​ប្រមាណ​៨​ឆ្នាំ​មក​ម្ល៉េះ​។

ពិធី​ដោះ​លែង​សម្បូណ៌ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​យ៉ាង​អធិកអធម ដោយ​មាន​ព្រះ​សង្ឃ​ចូល​រួម​ផ្ដល់​ពរ​ជ័យ​ដល់​សម្បូណ៌​ផង​ដែរ​។ សម្បូណ៌​​នឹង​ត្រូវ​បញ្ជូន​ទៅ​កាន់​តំបន់​ព្រៃ​អភិរក្ស នា​ខេត្ត​មណ្ឌល​គិរី​នា​ថ្ងៃ​ទី​២៩ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៤ ខាង​មុខ​នេះ​៕

ពិធី​ដោះ​លែង​សម្បូណ៌​ត្រឡប់​ចូល​ព្រៃ​វិញ

_________________________________________
អាន​ព័ត៌មាន​
១. លោក​ស៊ិន សន កាត់ចិត្ត​ទាំង​អាល័យ​ពី​ដំរី​សំបូរ​ដែល​លោក​ចាត់ទុកជា​ប្អូនស្រី
២. ដំរី​វត្ត​ភ្នំ​​ចូល​និវត្តន៍​ល្បី​ដល់​ទូរទស្សន៍​ពិភព​លោក​ BBC
៣. กัมพูชาปล่อยช้างคืนป่าหลังให้บริการนักท่องเที่ยวนานกว่า 3 ทศวรรษ

សម្ដេច​ព្រះ​ចៅ​អភ័យ​ពុទ្ធបវរ ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ (​ត​ចប់​) ថ្ងៃ អង្គារ 25 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ພາສາລາວ.
1 comment so far

ត​ពី​ប្រកាស​មុន ចុច​ទី​នេះ

ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​នៅ​ក្នុង​រជ្ជ​សម័យ​ព្រះ​ចៅ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ មាន​ភាព​រីក​ចម្រើន​ខ្លាំង​ណាស់​។ ព្រះ​អង្គ​បាន​កសាង​វត្ត​ជា​ច្រើន​កន្លែង និង​ជា​ពិសេស​នោះ​គឺ​ព្រះ​ធាតុ​ហ្លួង​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ យ៉ាង​ធំ​សម្បើម​សម្រាប់​ជា​បូជនីយដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​រាជ​អាណាចក្រ​លាវ​។ ក្រៅ​ពី​នោះ ព្រះ​អង្គ​បាន​កសាង​វត្ត​ប្រមាណ​១២០​វត្ត​នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​កំពែង​ក្រុង និង​បាន​សាង​ហោ​ព្រះ​កែវ សម្រាប់​ប្រតិស្ឋាន​អង្គ​ព្រះ​កែវ​មរកត​ដែល​យក​មក​ពី​ជៀងហ្ម៉ៃ​ផង​ទៀត​។ សម័យ​នោះ​ដែរ វិស័យ​អក្សរ​សិល្ប៍​ក៏​មាន​ភាព​រីក​ចម្រើន​ ដោយ​មាន​ការ​តាក់​តែង​រឿង​វណ្ណកម្ម​នានា មាន​ ស័ង្ខ​សិល្ប​ជ័យ​, ព្រះ​លក្សណ៍​ព្រះ​រាម (រាម​កេរ្តិ៍​លាវ​) ជា​ដើម​។ល។

ព្រះ​ធាតុ​ហ្លួង​ឯ​ក្រុង​វៀងចន្ទន៍

ព្រះ​ចៅ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ ទ្រង់​បាន​ផ្លាស់​រាជ​ធានី​ពី​ក្រុង​ជៀង​ខាំ មក​នៅ​វៀងច័ន្ទន៍ និង​បាន​ប្រតិដ្ឋាន​ព្រះ​កែវ​មរកត និង​ព្រះ​សែកខាំ (ព្រះ​ពុទ្ធ​សិហិង្គ ឬ​ព្រះ​សិង្គ​) នៅ​វៀងច័ន្ទន៍ ដោយ​ហៅ​ថា​វៀងចន្ទន៍​លាន​ជាង ចំណែក​ឯ​ព្រះ​បាង​វិញ​ប្រតិដ្ឋាន​ឯ​ក្រុង​ជៀងទង ទើប​ហៅ​ឈ្មោះ​ថា​ហ្លួង​ព្រះ​បាង​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ និង​ជួន​កាល​ក៏​ហៅ​ថា​លាង​ជាង​ហ្លួង​ព្រះ​បាង​​

ព្រះ​ចៅ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ ទ្រង់​បាន​ដឹក​នាំ​រាជ​អាណាចក្រ​លាន​ជាង​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ចំណុះ​ភូមា ពេញ​មួយ​រជ្ជ​សម័យ​ព្រះ​អង្គ ទោះ​បី​ជា​អាណាចក្រ​ល៉ា្នន៉ា​​ និង​អយុធ្យា បាន​ធ្លាក់​ទៅ​ជា​នគរ​ចំណុះ​ភូមា នៅ​គ្រា​គ.ស.​១៥៥៨ និង​១៥៦៤ ទៅ​ហើយ​ក្ដី​។ ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ចូល​ទិវង្គត ក្នុង​ព.ស.​២១១៤ ឬ​ប្រមាណ​គ.ស.​១៥៧១ និង​ប្រមាណ​៣​ឆ្នាំ​មក ព្រះ​ចៅ​ហង្សាវតី​បុរេងណង បាន​លើក​ទ័ព​មក​វាយ​លាវ និង​ទទួល​បាន​ជ័យ​ជម្នះ បាន​ចាប់​យក​ជាមួយ​ព្រះ​ឱរស​ទោល​របស់​​ព្រះ​ចៅ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ ដែល​ប្រសូត​នៅ​ឆ្នាំ​ព្រះ​អង្គ​សោយ​ទិវង្គត​នោះ​ទៅ​ជាមួយ​ជា​ឈ្លើយ​។ ក្រោយ​មក​ផែន​ដី​លាវ​ក៏​ពើប​ប្រទះ​ភាព​ហ្វឹក​វរ​ដោយ​ការ​ដណ្ដើម​រាជ្យ​គ្នា​អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​។

រហូត​មក​ដល់​ព.ស.​២១៣៤ ឬ​ប្រមាណ​គ.ស.​១៥៩១ ព្រះ​ថេរ​ចៅ​អធិការ​វត្តនានា​របស់​លាវ​បាន​ប្រជុំ​គ្នា​ជា​ឯកច្ឆ័ន្ទ​បញ្ជូន​ទូត​ទៅ​យាង​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​កែវ​កុមារ ដែល​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​ចៅ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ ត្រឡប់​ពី​ភូមា​មក​គ្រង​រាជ្យ​វិញ និង​វេលា​នោះ​ព្រះ​ចៅ​បុរេងណង​សោយ​ទិវង្គត ឯ​ភូមា​ក៏​ចុះ​ទន់​ខ្សោយ​។ ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​កែវ​កុមារ​ក៏​បាន​ឡើង​គ្រង​រាជ្យ​សម្បត្តិ​នៅ​ព.ស.​២១៣៥ ឬ​គ.ស.​១៥៩២ ព្រម​ទាំង​បាន​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​ពី​នគរ​ភូមា​៕

___________________________________________
ប្រកាស​ប្រហាក់​ប្រហែល​៖
១. សម្ដេច​ព្រះ​ចៅ​អភ័យ​ពុទ្ធបវរ ជ័យ​ជេដ្ឋា​ធិរាជ

ក្លាយ​ជា​អ្នក​កាសែត​ពេញ​មួយ​ប្រទេស ថ្ងៃ ចន្ទ 24 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ, ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.
add a comment

បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ពន្លក​នៃ​អ្នក​កាសែត​សម្រាប់​មនុស្ស​ខ្មែរ​ជំនាន់​ថ្មី​កំពុង​រីក​ស្គុះ​រីក​រាយ​ស្គាយ​សម្បើម​ណាស់​។ នា​ថ្ងៃ​អនាគត​នេះ​ប្រទេស​ខ្មែរ​យើង​នឹង​មាន​អ្នក​កាសែត​ស្ទើរ​ពេញ​មួយ​ប្រទេស​ហើយ ឲ្យ​តែ​យ៉ាង​ៗ​នេះ​។

ហេតុ​ម្ដេច​បាន​ថា​ដូច្នេះ​? នេះ​តាម​រយៈ​ការ​សង្កេត ព្រម​ទាំង​បទ​ពិសោធន៍​ជាក់​ស្ដែង​ឃើញ​ថា បច្ចុប្បន្ន​នេះ ពល​រដ្ឋ​ខ្មែរ​ជា​ច្រើន​ខ្លាំង​ណាស់​ ពេល​មាន​ហេតុការណ៍​អ្វី​ម្ដង​ៗ​គេ​នាំ​គ្នា​ថត​រូប ថែម​ទាំង​យក​ព័ត៌មាន​ដាក់​បង្ហោះ​ក្នុង​ហ្វេសប៊ុគ​គេ ប្រកួត​ប្រជែង ប្រឡង​ប្រណាំង​គ្នា​សម្បើម​ណាស់ នរណា​បាន​ផុសត៍​មុន នរណា​បាន​សរសេរ​មុន នរណា​បាន​ទទួល​មតិ​ច្រើន​ជាង​គេ ឬ​ចុច​ចូល​ចិត្ត​ច្រើន និង​ចែក​រំលែក​បន្ត​បាន​ច្រើន ជា​ដើម​។ល។ Sic

អ្វី​ដែល​នឹង​ហួស​ចិត្ត​នោះ គឺ​ថា​ពេល​មាន​រឿង​អ្វី ដូច​ជា​អគ្គី​ភ័យ​ ជា​ដើម គេ​មិន​បាន​រួម​សាមគ្គី​គ្នា​ជួយ​ពន្លត់​ទេ តែ​បែរ​ជា​សាមគ្គី​គ្នា​ជួយ​ថត​រូប ថត​វីដេអូ​មក​ផុសត៍ ក្នុង​ហ្វេសប៊ុគ​វិញ​។ គ្រោះ​ថ្នាក់​មួយ​ចំនួន​មិន​គិត​នាំ​គ្នា​ជួយ​ជន​រង​គ្រោះ​ទេ តែ​បែរ​ជា​ជួយ​ថត​វីដេអូ ជួយ​ថត​រូប​ផុសត៍​។ អ្នក​ខ្លះ​​ដៃ​មុត​កាំបិត ត្រូវ​ថត​ផុសត៍​សិន មុន​នឹង​ព្យាបាល​របួស​។ល។

បើ​យ៉ាង​ហ្នឹង​ៗ អនាគត​ស្រុក​ខ្មែរ​នឹង​មាន​អ្នក​សារព័ត៌មាន​ពេញ​មួយ​ផ្ទៃ​ប្រទេស​ហើយ ចាំ​តែ​មើល​ទៅ​!

៨៨​ឆ្នាំ​នៃ​បុគ្គល​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​បំភ្លេច​ចោល ថ្ងៃ អាទិត្យ 23 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បុគ្គល​សំខាន់.
5 comments

៨៨​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​កំណើត​នៃ​បុគ្គល​ម្នាក់​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​វិស័យ​សំណង់​កម្ពុជា​ក្រោយ​អាណានិគម​ល្បី​សុះ​សាយ​ទូទាំង​ពិភព​លោក​។ វណ្ណ ម៉ូលីវណ្ណ ថ្ងៃ​នេះ​ (២៣ វិច្ឆិកា ២០១៤) លោក​មាន​ព្រះ​ជន្ម​គម្រប់​៨៨​ឆ្នាំ​គត់ គឺ​ជា​បុគ្គល​ម្នាក់​ឈាន​មុខ​រួម​ជា​មួយ​ស្ថាបត្យករ​ផ្សេង​ៗ​ទៀត សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម​ដ៏​រុង​រឿង បាន​បង្ហាញ​អំពី​អត្ត​សញ្ញាណ​ជាតិ​ខ្មែរ​សម័យ​ទំនើប ដែល​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​មិន​ទាន់​មាន​កូន​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​សាង​ស្នាដៃ​ដូច​រូប​លោក​បាន​ទេ​។

ក៏​ប៉ុន្តែ​ អ្វី​ៗ​មិន​បាន​សាទរ​ពី​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ទេ​។ ស្នាដៃ ដែល​ជា​សមិទ្ធិ​របស់​លោក​នា​សម័យ​សង្គម កំពុង​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ​ចោល​ស្ទើរ​ទាំង​អស់ ពី​ម្ចាស់​ផែន​ដី​កម្ពុជា​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​។ Sic

កើត​នៅ​ឆ្នាំ​១៩២៦ ឯ​ស្រុក​រាម ខេត្ត​កំពត លោក វណ្ណ ម៉ូលីវណ្ណ បាន​គូរ​ប្លង់​ស្ថាបនា​​អាគារ​ល្បី​ៗ​ជា​ច្រើន​នៅ​កម្ពុជា ជា​ពិសេស​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។ នៅ​ទី​នោះ ស្នាដៃ​របស់​លោក ឈរ​យ៉ាង​សង្ហា​ប្រដុំ​ប្រសង​គ្នា​ជាមួយ​នឹង​សំណង់​អាគារ​បុរាណ​ៗ វត្ត​អារាម និង​សំណល់​ពី​សម័យ​អាណានិគម​។ ស្នាដៃ​សំខាន់​ៗ​របស់​លោក​មាន សាល​សន្និសីទ​ចតុម្មុខ អាគារ​គណៈ​រដ្ឋមន្ត្រី ។ល។ លោក​ក៏​បាន​គូរ​ប្លង់​វត្ត​អារាម និង ស្ថាន​ទូត​ខ្មែរ​នៅ​បរទេស​ជា​ច្រើន​ផង​ដែរ។

សូម​ជូន​ពរ​លោក​ព្រឹទ្ធាចារ្យ មាន​សុខ​ភាព​បរិបូរណ៍ ព្រម​ព្រះ​ជន្ម​យឺន​យូរ​ត​ទៅ​​។ រីក​រាយ​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​៨៨​ឆ្នាំ​!

អាន​ប្រវត្តិ​ពិស្ដារ ចុច​ទី​នេះ​

____________________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. ស្ថាបត្យករ​ដ៏​អស្ចារ្យ​បារម្ភ​អំពី​អនាគត​របស់​ក្រុង
២. វណ្ណ មូលីវណ្ណ និង​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ​ថ្មី
៣. ពិធី​សម្ពោធ​មហោស្រព​ជាតិ «​ព្រះ​សុរាម្រិត​»

ខ្មែរ​​ក្រោយ​សម័យ​អង្គរ ថ្ងៃ សៅរ៍ 22 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย.
1 comment so far

អ្នក​សិក្សា ព្រម​ប្រវត្តិ​វិទូ​ថៃ​ជា​ច្រើន​បាន​សិក្សា​ ព្រម​ទាំង​បោះ​ពុម្ព​សៀវភៅ​ជា​ច្រើន​អំពី​ប្រទេស​កម្ពជា​យើង​។ សៀវភៅ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា เขมร หมัยหลังพระนครខ្មែរ​​ក្រោយ​សម័យ​អង្គរ ដែល​សរសេរ​ដោយ​បណ្ឌិត សានតិ ភ័ក្ដីខាំ (ศานติ ภักดีคำ) បាន​បក​ស្រាយ​យ៉ាង​ពិស្ដារ​អំពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ​សម័យ​ក្រោយ​អង្គរ តាំង​ពី​រាជ​ធានី​ខ្មែរ​ក្រុង​លង្វែក​, ឧត្ដុង្គ​មាន​ជ័យ និង​ភ្នំពេញ ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ប្រទេស​ថៃ​។ វា​ជា​ឯកសារ​សំខាន់​មួយ​ទៀត សម្រាប់​អ្នក​សិក្សា​ទាក់​ទង​នឹង​ទំនាក់​ទំនង​ថៃ​ខ្មែរ​៕

_________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ​៖
១. នពតុល៖ “ខ្ញុំ​មិន​បាន​លក់​ជាតិ”

​ផ្ទាំង​ឃោសនា DevFest នៅ​​លាវ និង​នៅ​កម្ពុជា ថ្ងៃ សុក្រ 21 ខែវិច្ឆិកា 2014

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ, ພາສາລາວ.
add a comment

ផ្ទាំង​ឃោសនា DevFest នៅ​​លាវ

តិច​ច្រឡំ​ថា​នេះ​ជា​ផ្ទាំង​ឃោសនា​នៅ​អង់គ្លេស​ណា​? នេះសម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទេ​!

តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 167 other followers

%d bloggers like this: