វត្តព្រែកប្រាំង (ភាគ១) ខែ ឧសភា 31, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.13 comments
មាននរណាបានធ្លាប់ទៅវត្តនេះទេ។ កាលពីថ្ងៃវិសាខបូជា ពេលចេញពីភ្នំឧដ្ដុងវិញ ក៏បានឆៀងចូល។ ល្បីយូរហើយ តែគ្មានឱកាសបានចូល។ ពេលចូលដល់ពិតជារំភើបមែន។ នេះបានគេហៅថាអារាមពិតប្រាកដ។
ខ្ញុំសូមលើកយកទិដ្ឋភាពក្នុងវត្តមកជូនមិត្រៗទស្សនា ជាពិសេសអ្នកដែលមិនធ្លាប់បានទៅវត្តនេះ គួរតែទៅណា។






ក្រោមព្រះរាជកិច្ចដឹកនាំរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃ ចៅអធិការវត្តព្រះនាម ដូង ផង់ ព្រះអង្គបានសាងអារាមនេះ យ៉ាងល្អវិចិត្រ ជាអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរ គួរជាទីគោរព និងលើកទឹកចិត្តជាខ្លាំង។
ក្នុងបរិវេណវត្ត មាននរជនខ្មែរ កំពុងធ្វើការបម្រើឲ្យសាសនា និងសង្គម។ ជាក់ស្ដែងក្នុងរូបនេះ ព្រះអង្គបានខំស្រាវជ្រាវយកអ្នកសៀមរាប មកចម្លងសាស្ត្រាស្លឹករឹត ច្បាប់កម្រផ្សេង ទុកជាឯកសារ និងវត្តមានតម្លៃរៀនសូត្រសម្រាប់ខ្មែរ។
តាមការសាកសួររបស់ខ្ញុំ ច្បាប់ភាគច្រើនយកមកពីព្រះបរមមហារាជវាំង ដែលមានតិចតួច។ ការចម្លងគឺធ្វើតាមក្បួនដើមទាំងស្រុង។ ឯអក្សរអ្នកចារវិញ ក៏ល្អស្អាតសឹងដូចច្បាប់ដើម៕
Cambodian PM sets election date on July 27 next year ខែ ឧសភា 31, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.2 comments

Cambodia will conduct its general election of the kingdom’s fourth government on July 27, 2008, Prime Minister Hun Sen said in Phnom Penh on Wednesday.
“ We have decided to vote for members of the parliament (the National Assembly) and the premiership on July 27, 2008, because this day is a holiday and it is the same date as the previous general election,” he said.
The current government of Cambodia is co-ruled by Hun Sen’s Cambodian People’s Party (CPP) and the Funcinpec Party.
However, after the commune councils election held on April 1, Funcinpec has been degraded to the fourth largest party of the kingdom, trailing two major opposition parties. CPP still remains dominant.
The commune councils election used to lay the groundwork for the general election.
Local analysts have predicted continued prevalence of CPP during the upcoming general election, but appeared cautious over the fates of Funcinpec and the opposition parties.
Source: Xinhua
Cambodia’s National Assembly Hall ខែ ឧសភា 30, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.7 comments

Skyscrapers arise in town ខែ ឧសភា 24, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.14 comments
រយៈពេលចុងក្រោយនេះ ភ្នំពេញចាប់ផ្ដើមបង្អួតរាង និងដើរតាមលំអាន អ្វីដែលគេហៅថាទីក្រុងទំនើប។ គម្រោងអគារខ្ពស់ៗ ខុនដូរ ការិយាល័យការងារ និងទីស្នាក់ការការិយាល័យ ព្រមទាំងទីក្រុងទំនើប បាននឹងកំពុងចេញប្លង់ និងកំពុងតែបានសាងសង់យ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេង។
អគារដែលចាប់ផ្ដើមលើកកម្ពស់នៅភ្នំពេញដំបូងគេបំផុត និងជាអគារដែលខ្ពស់ជាងគេនាបច្ចុប្បន្ន គឺអគារសណ្ឋាគារអ៊ិនធ័រកុងទីណង់តាល់កម្ពស់១៥ជាន់ ដែលបន្តិចទៀតនេះ នឹងអស់អណត្តិជាអគារខ្ពស់នៅភ្នំពេញ តាមរយៈអគារធនាគារ នៅផ្លូវមុនីវង្សទល់មុខស្ថានីយ៍រាជាយស្ម័យយាន កម្ពស់ជាង១៨ជាន់ និងអគារការិយាល័យធ្វើការ OCIC ដែលមានកម្ពស់រហូតដល់ទី៣២ជាន់ ដែលកំពុងតែបុកគ្រឹះ និងសាងសង់។

CAMKO City
ក្រុមហ៊ុនមួយចំនួនដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ កំពុងតែឃោសនាពីការកសាង និងលក់ខុនដូ ដែលជាអ្វីហៅថាផ្ទះទំនើបសម្រាប់មនុស្សខ្មែរសម័យថ្មី។ ឌីខាសលត៍ ប្រកាសលក់ខុនដូរទី៣របស់ខ្លួន។ CAMKO City ប្រកាសលក់គម្រោងទី១ មានផ្ទះរាប់រយបន្ទប់ និងឯសង្កាត់ជាយក្រុងភ្នំពេញបច្ចុប្បន្ន។ ខេមបូឌៀ ប្លាហ្សា និងក្រុមហ៊ុនជាច្រើនទៀតកំពុងប្រកាសលក់ខុនដូរយ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ។

ផ្ទាំងឃោសនា (ធំទី១ ដាក់តាមអគារនៅក្រុងភ្នំពេញ) លក់ខុនដូ របស់ក្រុមហ៊ុន ស្កាយ។ នៅខាងមុខនឹងមានផ្ទាំង ឃោសនាបែបនេះច្រើនទៀត ដូចក្រុងព្រៃនគរ?!
____________________________________________
ប្រកាសទាក់ទង៖
១. អគារ OCIC លេចរូបរាង
២. New eyes of Phnom Penh’s skyline
៣. អគារថ្មីៗនៅភ្នំពេញ
៤. អាគារខ្ពស់ៗនៅអាស៊ីអគ្នេយ៍
៥. អគារកប់ពពកនៅភ្នំពេញនឹងសម្ពោធនៅខែក្រោយ
៦. Phnom Penh and its growing of tall buildings
៧. កំណើនអាគារខ្ពស់ៗនៅភ្នំពេញ
Who is និតិភូមិ នវរ័ត្ន ខែ ឧសភា 24, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ภาษาไทย, នយោបាយ, ពីនេះពីនោះ.8 comments
និតិភូមិ នវរ័ត្ន
ពីវិគិពីឌៀភាសាថៃ
បណ្ឌិត និតិភូមិ នវរ័ត្ន កើតថ្ងៃ ៥ មិថុនា ពស ២៥០៣ ជាអ្នកសរសេរកាសែតប្រចាំទំព័រ “ បើកជើងមេឃមើលពិភពលោក (เปิดฟ้าส่องโลก)” របស់សារព័ត៌មានថៃរដ្ឋ ជាពិធីករទូរទស្សន៍កម្មវិធី បើកចំហពិភពលោក (เปิดเลนส์ส่องโลก) ធ្លាប់ឈរឈ្មោះធ្វើជាអភិបាលក្រុងទេពមហានគរនៅក្នុងឆ្នាំពស២៥៤៧ ដោយបានលេខ២១ បានពិន្ទុលំដាប់ទី៤ តែមិនត្រូវការជ្រើសរើស។ ក្រោយមកនៅពស២៥៤៩ បានឈរឈ្មោះជាសមាជិកព្រឹទ្ធសភាក្នុងមណ្ឌលក្រុងទេពមហានគរ បានត្រូវជ្រើសរើសលំដាប់ទី១ និងត្រូវបានសំឡេងច្រើនជាងគេបំផុតទូទាំងប្រទេស គឺ២៥៧៤២០ សំឡេង។
ការសិក្សា
- សាលារៀន បេញចមរាជូទិស ខែត្រច័ន្ទបុរី
- អនុវិទ្យាល័យ សេនត៍អើរនាត រដ្ឋវីកធ័ររី អូស្ត្រាលី
- សាលារៀនភាសាខាងទ័ពអាកាស ក្រុងផយគុក រដ្ឋវីកធ័ររី អូស្ត្រាលី
- ប្រកាសនីយប័ត្រសហករណ៍ ស្ថាប័នការសិក្សាផ្នែកសហករណ៍
- សិល្បសាស្ត្របណ្ឌិតផ្នែករដ្ឋសាស្ត្រ ដេប៉ាតឺម៉ង់រដ្ឋសាស្ត្រ មហាវិទ្យាល័យរាមកំហែង
- និស្សិតបរិញ្ញាទោ វិជ្ជាភូមិសាស្ត្រ និងផែនការ ដេប៉ាតឺម៉ង់ស្ថាបត្យកម្មសាស្ត្រ ជុឡាឡុងករណ៍មហាវិទ្យាល័យ ពស២៥២៧
- បណ្ឌិតរដ្ឋសាស្ត្រខាងរដ្ឋកិច្ច ដេប៉ាតឺម៉ង់រដ្ឋសាស្ត្រ មហាវិទ្យាល័យធម្មសាស្ត្រ
- បរិញ្ញាប័ត្របណ្ឌិតប្រវត្តិសាស្ត្រ មហាវិទ្យាល័យមូស្គូទេស សហភាពរុស្សី
បទពិសោធន៍ការងារ
- 2525 – 2547 – ប្រធានក្រុម ក្រុមហ៊ុនបាលានស៍
- 2528 – 2537 – មន្ត្រីរាជការតម្រួត
- 2539 – 2547 – គ្រូបង្រៀនវិជ្ជាការចរចាអន្តរជាតិ ដេប៉ាតឺម៉ង់ធុរកិច្ច មហាវិទ្យាល័យអាសមសិន (អេបេគ)
- 2540 – 2542 – ជំនាញការប្រចាំក្រុមការងារបក្ខជំទាស់ នៅសភាតំណាងរាស្ត្រ (ពលឯក ជវលិត យុងចៃយុទ្ធ)
- 2545 – 2546 – ប្រធានក្រុមពាណិជ្ជកម្មថៃ – ណៃជេរី
- 2540 – 2549 – អ្នកសរសេរអត្ថបទអំព័រ “ เปิดฟ้าส่องโลก” ទំព័រទី២ កាសែតថៃរដ្ឋ និងអ្នកសរសេរអត្ថបទប្រចាំទំព័រ “ เปิดฟ้าภาษาโลก” ទំព័រការអប់រំ កាសែតថៃរដ្ឋ
- ពីធីករទូរទស្សន៍ “ โลกลี้ลับ” ស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍អៃធីវី
- បច្ចុប្បន្ន ៖
– ជំនួយការស្ថាប័នអាស៊ី និងអាហ្វ្រិកសិក្សា មហាវិទ្យាល័យអាសមសិន (អេបេគ)
– ពិធីករកម្មវិធី “ เปิดเลนส์ส่องโลก” និង “ World Beyond เดินทางสร้างชาติ” ស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ថៃលេខ៣ ពិធីករកម្មវិធី “ เปิดคลื่นส่องโลก” ស្ថានីយ៍វិទ្យុកងបញ្ជាការទាហានជាន់ខ្ពស់ FM 101 MHz
– ។ល។
បទពិសោធន៍ជាទីប្រឹក្សា
- ទីប្រឹក្សារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិជ្ជា និងបរិស្ថាន (លោក យិងពន្ធ មនសិការ)
- ទីប្រឹក្សាប្រធានសភា ក្រុងទេពមហានគរ (លោក សរាវុធ បឬជាបុត្រ)
- ទីប្រឹក្សារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារប្រទេស (ពលឯក ជវលិត យុងចៃយុទ្ធ)
- ទីប្រឹក្សារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាល (លោកស្រី សុតារ័ត្ន កេយុរាព័ន្ធុ)
- ទីប្រឹក្សាឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី (នាយស្ម័គ្រ សុន្ទរវេជ)
- ទីប្រឹក្សាឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី (ពលឯក ជវលិត យុងចៃយុទ្ធ)
- ទីប្រឹក្សាគណៈកម្មាធិការការបរទេស សភាតំណាងរាស្ត្រ
- ទីប្រឹក្សាគណៈកម្មាធិការទេសចរណ៍ សភាតំណាងរាស្ត្រ
- ទីប្រឹក្សាគណៈកម្មាធិការបរិស្ថាន សភាតំណាងរាស្ត្រ
- ទីប្រឹក្សាគណៈកម្មាធិការសេដ្ឋកិច្ច ពាណិជ្ជកម្ម និងឧស្សាហកម្ម ព្រឹទ្ធសភា
- ទីប្រឹក្សាពិសេសរបស់អភិបាលក្រុងទេពមហានគរ (លោក អភិរក្ស កោសៈយោធិន)
- កម្មការធនាគារដើម្បីកសិកម្ម និងកសិឧស្សាហកម្ម (ធ.ក.ស.)
- កម្មការពង្រឹងគុណភាពសេវាអតិថិជន ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរថៃ ចំកាត់ (មហាជន)
- ។ល។
ផ្សេងៗ
ធ្លាប់ឡើងវេទិកាសម្ព័ន្ធមិត្រប្រជាធិបតេយ្យ ក្នុងការដេញអំណាចរបបនាយករដ្ឋមន្ត្រី ទក្សិណ ទាំងក្នុងរឿងផលប្រយោជន៍ពាណិជ្ជកម្ម បញ្ហាបង្ក្រាបថ្នាំញៀន បញ្ហាលូកឡំជាមួយអង្គការឯករាជ្យ និងធ្លាប់មានវីស៊ីឌីនិយាយពីការផ្លាស់ប្ដូរពាណិជ្ជកម្មចម្រុះរបស់ប្រទេសអាហ្សង់ទីន ដែលធ្លាប់បានចាក់តាមទូរទស្សន៍ក្នុងកម្មវិធី เปิดเลนส์ส่องโลก របស់ខ្លួនយ៉ាងសម្បើមហ៊ឺហារក្នុងពេលនោះផងដែរ….
សន្ដានពិតរបស់ខ្មែរ! ខែ ឧសភា 23, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ภาษาไทย, នយោបាយ, ប្រវត្តិសាស្ត្រ, ពីនេះពីនោះ.11 comments
លោកវី បានបកប្រែអត្ថបទនេះ នឹងបញ្ជូនមកខ្ញុំកាលពីព្រឹកមិញ ខ្ញុំបានសម្រួលពាក្យបន្តិចបន្តួច ព្រមអក្ខរមួយចំនួន។ ចំពោះមិត្រដែល មិនចេះភាសាថៃ អាចអានសេចក្ដីប្រែរបស់លោកវី នៅទីនេះបាន។ គាត់ប្រែបានល្អណាស់។
នេះជាអត្ថបទមួយរបស់កាសែតសៀម ដែលបានសរសេរមួយសប្ដាហ៍ ក្រោយពេលស្ថានទូតសៀមនៅទីក្រុងភ្នំពេញត្រូវបានដុតកាលពីថ្ងៃទី 30-មករា-2003 សរសេរដោយ អាអន្ទិត និតិភូមិ នវរ័ត្ន ជាអ្នកសរសេរអត្ថបទកាសែត និងជាពិធីករ កម្មវិធី ទូរទស្សន៍ ។ អាស្រ័យទៅនឹងពេលវេលាមិនសូវអំណោយផង ខ្ញុំបានប្រើពេលប្រហែលជាង២ម៉ោងសម្រាប់អាននឹងប្រែអត្ថបទទាំងស្រុង។ សូមអភ័យទោសទុកជាមុន ព្រោះខ្ញុំជឿជាក់ថាកំហុសឆ្គងដោយអចេតនាបានកើតមានដោយចៀសមិនរួច។
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ថ្ងៃអង្គារ ០៤ កុម្ភៈ ២០០៣
សន្តានពិតរបស់ខ្មែរ (១)
ថ្ងៃនេះម៉ោង ១៣.០០-១៦.០០ នាបន្ទប់ ៣០២ នៃបន្ទប់សហសិក្សាទី៣ មហាវិទ្យាល័យកសិកម្ម មានការប្រជុំពិភាក្សាសំខាន់រឿង “ តួនាទីរបស់វិទ្យាសាស្ត្រ នឹងការពង្រឹងពង្រីកឧស្សាហកម្មត្បូង” ដោយ សាស្ត្រាចារ្យ សក្ដា សិរិពន្ធុ ( ศ.ศักดา ศิริพันธุ์), បណ្ឌិត សុណីយ៍ ស្រីអរទ័យកុល (ดร.สุณีย์ ศรีอรทัยกุล), បណ្ឌិត ពរសវាទ វឌ្ឍនកូល (ดร.พรสวาท วัฒนกูล), តំណាងរាស្ត្រ ពៃបូល្យ ពិម្ពពិសិដ្ឋថាវរ (ส.ส. ไพบูลย์ พิมพ์พิสิฐถาวร), លោក ប្រចក្ស អង្គហិរ័ញ (คุณประจักษ์ อังคะหิรัญ)។ ដោយមាន និតិភូមិ (អ្នកសរសេរ) ជាអ្នកដឹកនាំកិច្ចពិភាក្សា។ លោកអ្នកដែលមានចំណាប់អារម្មណ៍រឿងត្បូងអាចអញ្ជើញទៅស្តាប់បាន។
ថ្ងៃអាទិត្យខ្ញុំបានទទួលព័ត៌មានពី ស្រីល័ង្កាថា ត្រូវទៅស្រីល័ង្កាជាបន្ទាន់ ហើយមិនដឹងថាអាចត្រឡប់មកទាន់ថ្ងៃសិក្ខាសាលានេះដែរ ឬយ៉ាងណាទេ? បើមកមិនទាន់ត្រូវមានអ្នកដឹកនាំកិច្ចពិភាក្សាជំនួស។
មិត្តអ្នកអានបានសំណូមពរមកខ្ញុំ ១. បើកបង្ហាញវប្បធម៌ នយោបាយរបស់ខ្មែរដែលមានតាំងពីបូរាណ មកទល់បច្ចុប្បន្ន និង ២. សរុបនិស្ស័យពិតប្រាកដ (សន្តាន) របស់ខ្មែរឲ្យជនថៃបានដឹង។
ខ្ញុំឃើញបញ្ជាឲ្យសរសេរ ក៏នឹករាចិត្តរហូតបែកញើសជោកខ្លួន សរសេរពីខ្មែរលើកណាមិនញាប់ញ័រ និងរន្ធត់ក្នុងចិត្តដូចលើកនេះទេ។ មិត្តអ្នកអានជាទីគោរព ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ប្រាប់ថា ទូទាំងប្រទេសខ្មែរ មានតែពួកសម្បូរល្បិចកិច្ចកល។ គ្រប់ពេល ដែលខ្ញុំសរសេរពីសាមន្តប្រទេស គឺសំដៅដល់ប្រទេសជិតខាង មិត្តអ្នកអានសង្កេតឃើញទេថាពាក្យប្រទិចផ្តាសា ពេញទំព័រកាសែតពោរពេញទៅដោយពាក្យពេចន៍ គោលបំណងល្អរីករាយក្នុងការជួយអ្នកជិតខាង។ តែអ្វីដែលអាពួកគ្រូខ្មោចគ្រូធ្មប់ខ្មែរ បានធ្វើដាក់ថៃកាលពីសប្ដាហ៍មុននេះ បង្ខំឲ្យបងប្អូនជនថៃកើត និងមានតែកំហឹងគុំគួន។ ខ្ញុំខ្លួនឯងផ្ទាល់ក៏អស់នឹងអំណត់ ហើយចាញ់ការតាំងចិត្តដែលនឹងធ្វើឲ្យមានការរីកចម្រើនសាមគ្គី រវាងប្រទេសក្នុងតំបន់។
ក្នុងស្ថានភាពកំណើតជាកូនអ្នកជនបទ ដែលជាដីជាយដែនជាប់ខ្មែរ ខ្ញុំក៏អាចធ្វើជាអ្នកលេងក្នុងរឿងខ្មែរបានដែរ សូមនាំមកជាបឋកថាដើម្បីឲ្យកើតជាប្រយោជន៍មិត្តអ្នកអានដូច តទៅនេះ
អាចបណ្តាលមកពីបុព្វកម្ម គឺជាកមុ្មដែលមានមកតាំងពីជាតិមុន នយោបាយខ្មែរទើបមានតែភាពរញ៉េរញ៉ៃ អ្នកនយោបាយខ្មែរភាគច្រើនជាពួកដែលមានអណ្តាតលិឍដល់ត្រចៀក (គោ ឬក្របី)។ អ្នកដឹកនាំម្នាក់ៗ មិនថាជារាស្ត្រ ឬស្តេច សុទ្ធតែជាពួកប្រឡេមប្រឡំ ពួកដំឡូងមូល ចរចាគ្នាលើកណាក៏មានតែការកាត់កន្ទុយខ្លួនឯង និយាយវិលទៅវិលមករកចំណុចសរុបមិនបាន។ អ្នកខ្លះជាអ្នកចេះដឹងពាក់វ៉ែនតាក្រាស់ៗ នឹកថាគ្រាន់នឹងបានពឹងពាក់ ទីបំផុតក៏ក្លាយជាពួកដែលលេបពាក្យសម្តី និយាយមិនមានភាពប្រកដប្រជា។
ខ្ញុំធ្លាប់ដាស់តឿនរឿងគ្រោះថ្នាក់ពី “ សន្តានខ្មែរ” ក្នុងទំព័របើកមេឃឆ្លុះពិភពលោក ចេញផ្សាយថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១០ កក្កដា ១៩៩៧ ម្តងរួចហើយ។ សូមអនុញ្ញាតិកាត់ពាក្យខ្លះៗ ដើម្បីយកមកប្រៀបធៀបជាមួយអ្វីដែលបានកើតឡើងកាលពីសប្ដាហ៍មុន ដូចជា “ និស្ស័យខ្មែរចូលចិត្តចែកបក្ខបែងពួក ជក់ចិត្តពឹងពាក់មហាអំណាច ឲ្យមកគ្រប់គ្រងខ្លួន រាប់អានអ្នកណាយកជាមិត្តក៏មិនបាន បើទាក់ទងជាឋានៈកូនចៅទើបបាន សម័យដែលគមនាគមន៍មិនទាន់រីកចម្រើន ការធ្វើដំណើរមិនទាន់រលូនដូចសព្វថ្ងៃនេះ ខ្មែរពិបាកទៅពឹងពាក់មហាអំណាចឆ្ងាយៗ ក៏មកត្បុលជ្រកក្រោមមហាអំណាចថៃខ្លះ យួនខ្លះ ផ្លាស់គ្នាទៅវិញទៅមក” ។
ក្នុងកាសែត ថៃរដ្ឋ ច្បាប់ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី ១០ កក្កដា ១៩៩៧ ខ្ញុំបានលើកយកព្រះរាជបន្ទូល ព្រះរាជារជ្ជកាលទី៣ ដែលព្រះអង្គធ្លាប់ត្រាស់ថា …
“ ខ្មែរចូលចិត្តតស៊ូកាប់សម្លាប់ដណ្តើមអំណាចគ្នាឯងជានិច្ច ភាគីចាញ់ក៏ទៅសុំជំនួយពីប្រទេសជិតខាងមួយ អ្នកឈ្នះក៏មកសុំកម្លាំងបន្ថែមពីរដ្ឋមួយទៀត” ។
មិត្តអ្នកអាន សាកពិចារណាពីទស្សនគតិរបស់់យួន ដែលមានចំពោះពូជខ្មែរលមើល អធិរាជ គៀឡុង របស់យួន ទ្រង់ធ្លាប់បានត្រាស់ពីសន្តានរបស់ខ្មែរដូចតទៅនេះ…
“ ខ្មែរជាប្រទេសតូច យើងគួរជួយមើលថែដូចកូនក្មេងម្នាក់ យើងធ្វើជាម៉ែ សៀមធ្វើជាឪ។ ពេលកូនមានបញ្ហាជាមួយឪ ក៏អាចរំសាយទុក្ខសោកដោយការមកឱបម៉ែ ពេលក្មេងមិនមានសេចក្តីសុខជាមួយម៉ែ ក៏រត់ទៅរកសេចក្តីសុខពីឪ” ។
ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៩៣ ខ្ញុំបានចូលទៅខ្មែរញយដង ចូលទៅជួយលើកស្ទួយ និងចូលទៅផ្តល់ការប្រឹក្សា។ សេចក្តីព្យាយាមដែលបានដាក់ទុនចុះកម្លាំងទៅនោះ គឺដើម្បីឲ្យខ្មែររីកចម្រើនប្រហាក់ប្រហែលអ្នកជិតខាង ការលះបង់ទៅទាំងអម្បាលមានក៏រលាយសូន្យ។
ការពិតខ្ញុំមិនចង់ពាក់ព័ន្ធដឹងឮ មិនចង់រវីរវល់សរសេររឿងរ៉ាវទាក់ទងហ្នឹងខ្មែរទៀតទេ តែដើម្បីតបស្នងសងគុណមិត្តអ្នកអាន ឲ្យបានស្គាល់កលល្បិច បោកប្រាស់របស់ខ្មែរ ខ្ញុំនឹងសរសេរតទៀតនៅថ្ងៃស្អែកនេះ។
——————————————————————————
ថ្ងៃពុធ ទី០៥ កុម្ភៈ ២០០៣
សន្តានពិតរបស់ខ្មែរ (២)
យប់មិញបាន សន្ទនាជាមួយជនថៃដែលធ្លាប់ជាអ្នក “ ខ្មែរនិយម” គឺធ្លាប់ស្រឡាញ់ខ្មែរ ជួយខ្មែរ លះបង់ឲ្យខ្មែរ តែបច្ចុប្បន្នម្នាក់ៗបាននាំគ្នាពោលត្អូញត្អែរខូចចិត្តថា អ្វីៗដែលគេលះបង់ទៅអស់រយៈពេលជាង១០ឆ្នាំ ដើម្បីជួយខ្មែរគឺត្រូវបានរលាយសូន្យ។
ក្រោយកិច្ចសន្ទនា ខ្ញុំបានត្រឡប់ទៅដេកយល់សប្តិឃើញរូបភាពដែលអាពួកខ្មែរញាំញីកន្លែងស្ថាប័នសំខាន់របស់ជនថៃ ក៏នាំឲ្យសោកា ក្តៅក្រហាយដោយសារកំហឹង ខឹងសូម្បីតែនៅក្នុងសុបិនក្ដី។
ភ្ញាក់ពីដំណេកពេលព្រឹកព្រហាម រឿងដំបូងដែលខ្ញុំធ្វើបានគឺ ចាប់ប៉ាកាសរសេររឿង “ សន្តានពិតរបស់ខ្មែរ” ដើម្បីបម្រើមិត្តអ្នកអាន។
ម្សិលមិញខ្ញុំបានសសេរពីព្រះតម្រាស់របស់រជ្ជកាលទី៣ នៃវង្សចក្រី, ពាក្យសម្តីរបស់អធិរាជ គៀឡុង របស់យួន។ ទាំង២ព្រះអង្គមានព្រះតម្រាស់ពីខ្មែរត្រឹមត្រូវណាស់ ទោះពេលវេលាកន្លងទៅយូរក៏ដោយ តែសន្តានខ្មែរដែលសម្តែងចេញក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នក៏នៅដដែល។
ថ្ងៃនេះ មកមើលសំបុត្ររបស់ អធិរាជ មិនម៉ាង ដែលព្រះអង្គបានផ្ញើទៅមន្ត្រីយួនដែលធ្វើការគ្រប់គ្រងខ្មែរ សេចក្តីសំបុត្រវគ្គមួយសរសេរថា…
“ ពួកខ្មែរជាមនុស្សព្រៃ ឥឡូវនេះបានក្លាយជាកូនចៅយើងទៅហើយ ត្រូវបង្រៀនរបៀបរបបរបស់យើង។ យើងបានដឹងមកថា ផែនដីមនុស្សព្រៃនេះសម្បួរណាស់ មានគោច្រើន តែមនុស្សមិនចេះធ្វើកសិកម្ម ធ្វើស្រែបានបាយស៊ីមួយថ្ងៃតែ២ពេល តែមិនចេះធ្វើសន្សំទុក ព្រោះជាប់ឫសគល់មកពីភាពខ្ជិលច្រអូស….
ចូលធ្វើតាមបញ្ជារបស់យើង បង្រៀនមនុស្សព្រៃឲ្យវាចេះប្រើគោ ឲ្យចិញ្ចឹមជ្រូក ទា។ រីឯរឿងភាសាវិញ បង្រៀនឲ្យវាចេះភាសាយួន តែងខ្លួនដូចយើង មាយាទនៅតុបាយត្រូវហ្វឹកហាត់ បើមានប្រពៃណីអ្វីដែលព្រៃផ្សៃ បើអាចបង្គាប់ឲ្យបញ្ឈប់បាន ចូរធ្វើ”
មិត្តអ្នកអានជាទីមេត្រី ប្រពៃណីយួនដែលបង្គាប់មកលើខ្មែរនៅសម័យជាងមួយរយឆ្នាំមុនគឺ យួនបញ្ជាឲ្យខ្មែរគ្រប់គ្នាស្លៀកខោ ជំនួសសារ៉ុង ទុកសក់វែងជំនួសសក់ខ្លី ឈប់ឲ្យពាក់អាវស្បៃឆៀង ឈប់ចងពុងចងក្បិន ហាមប្រើដៃស៊ីបាយ ឲ្យលត់ជង្គង់គោរពជំនួសការឈរត្រង់ ។ល។
ជនជាតិថៃដែលខ្ញុំបានស្គាល់ពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ អស់ភាពអត់ទ្រាំ នឹងព្រមចាញ់និស្ស័យជនខ្មែរ ទោះមានចេតនាល្អ តាំងក្តីប្រាថ្នាក្នុងចិត្តដើម្បីជួយខ្មែរឲ្យ ច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏ព្រមចុះចាញ់សន្តានពួកខ្មែរ។
ពួកគេទាំងនោះបាននាំគ្នា ប្រទិចផ្តាសាថា សូមកុំឲ្យជួបប្រទះពួកខ្មែរទៀត មិនថាក្មេងខ្មែរ កម្លោះក្រមុំខ្មែរ ឬមនុស្សចាស់ខ្មែរ។
អាក្មេងខ្មែរក៏ខ្ជិលច្រអូល យឺតយ៉ាវ អាខ្មែរកម្លោះខ្មែរក្រមុំ ក៏ធ្វើការដូចឆ្កែលិឍទឹកក្តៅ ដាក់ការងារឲ្យធ្វើក៏មិនដែលរៀបរយ ទុកចិត្តមិនបាន បើកលុយឈ្នួលឲ្យបន្តិចបន្តួចក៏ផ្តើមពើងទ្រូងដម្កើងឫក មិនធ្វើការមិនធ្វើងារ ខ្ជិលច្រអូសរកលេខដាក់គ្មាន ដេកចាំតែស៊ីលុយឈ្នួលចាស់ ដេកត្រាំនៅតែផ្ទះរហូតអស់លុយ បានត្រឡប់មករកការងារធ្វើវិញ អាពួកខ្មែរចាស់ៗភាគច្រើន ក៏សុទ្ធតែជាពួកមេល្បិច សាកទៅមើលទៅ ពួកនេះជាពួកចាស់ត្នោត អាយុច្រើនអត់បានការ គឺរកពួកដែលមានលក្ខណៈជាមនុស្សចាស់ទុំមិនទេ។
ចុងក្រោយពូកយើងក៏មកអង្គុយសរុបថា រឿងល្អៗទាំងឡាយទាំងពួងដែលកើតមានឡើងក្នុងក្រុមពួកមនុស្សដទៃផ្សេងទៀត នាំមកប្រើជាមួយខ្មែរមិនបាន ជនថៃលះបង់ជួយខ្មែរច្រើនប៉ុណ្ណា ក៏មិនអាចធ្វើឲ្យអភិនិហារកើតឡើងលើផែនដីខ្មែរបានឡើយ សន្តិភាពនឹងមិនអាចកើតឡើងជាដាច់ខាតចំពោះជនទាំងឡាយដែលរស់នៅលើផែនដីបណ្តាសារនេះ។
មិនថាពួកយើងជាជនថៃសម័យថ្មីនេះទេ សូម្បីតែ អធិរាជ មីងម៉ាង ដែលជាស្តេចនគរយួន ដែលទ្រង់ព្យាយាមកែប្រែ(ពត់)សន្តានខ្មែរកាលជាងមួយរយឆ្នាំមុន ក៏ព្រមចុះចាញ់ ទីបំផុតព្រះអង្គក៏ត្រាស់បង្គាប់ថា …
“ ទំនៀមមនុស្សព្រៃខុសពីយើងឆ្ងាយណាស់ ទោះជាដណ្តើមផែនដីបានទាំងអស់ ក៏មិនប្រកដថាយើងប្តូរនិស្ស័យចិត្តគំនិត នឹងប្រពៃណីរបស់វាបានទេ” ។
ឆ្នាំ១៨៤៣ ចៅពញា តិន្ទ្រតេជា រាយការណ៍មកក្រុងទេពមហានគរ ថា៖
“ យើងនៅស្រុកខ្មែរ ៣ឆ្នាំ មិនបានអ្វីឡើយ អាហារក៏គ្មាន ត្រូវចូលព្រៃស៊ីស្មៅ នឹងឫសឈើ ទាហានក្នុងកងទ័ពសៀមជាងមួយពាន់នាក់ត្រូវដាច់ពោះងាប់ព្រោះអត់អាហារ”
“ ពួកមេដឹកនាំខ្មែរទាំងឡាយ ទាំងខុននាង ចៅហ្វាយស្រុក នឹងប្រជាជនធម្មតា គ្រប់គ្នាគ្មានដឹងខ្យល់អ្វីទេ ល្ងង់ខ្លៅខ្វះឥតបញ្ញា ងាយបោកប្រាស់ ពួកនេះមិនដឹងថាអ្វីពិត អ្វីក្លែងក្លាយទេ” ។
មិត្តអ្នកអានជាទីមេត្រី ខ្ញុំសូមជម្រាបថា មនុស្សជាច្រើនអម្បូរ គឺភាពល្ងិតរសាយបាត់ ភាពភ្លឺចូលដល់
តែសម្រាប់ខ្មែរ…
ពិតជា ងងឹតគ្មានថ្ងៃភ្លឺ…
និតិភូមិ នវរ័ត្ន
ប្រែសម្រួលដោយ៖ MR. V
សន្ដានពិតរបស់ពួកខ្មែរ! ខែ ឧសភា 22, 2007
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ภาษาไทย, នយោបាយ, អំពីស្រុកខ្មែរ.11 comments
អន្ទិត និតិភូមិ នវរ័តន៍ (นิติภูมิ นวรัตน์) ជាជនមួយដែរស្អប់ខ្មែរ រកលេខដាក់គ្មាន។ ម្ដងហើយម្ដងទៀត ម្នាក់នេះ បានខិតខំសម្បើមណាស់ បន្ទាបតម្លៃខ្មែរ និងបង្ខួចខ្មែរ។ កាលពីពេលថ្មីៗ នេះ ក៏មាននិស្សិតខ្មែរ តវ៉ាតាមអាស៊ីសេរីដែរ ទាក់ទងទៅនឹងអត្ថបទមួយដែលអន្ទិតនេះនិយាយថា ព្រំដែនយួនអាចនឹងជាប់ជាមួយព្រំដែនសៀមនាថ្ងៃអនាគត។
សាកល្បងអានកំណត់របស់អន្ទិតនេះ និងគេហទំព័ររបស់គាត់។
อังคาร ๔ ก.พ. ๔๖
สันดานอันแท้จริงของเขมร (1)
วันนี้เวลา 13.00–16.00 น. ณ ห้อง 302 อาคารศูนย์เรียนรวม 3 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีการประชุมวิชาการและอภิปรายใหญ่เรื่อง “บทบาทของวิทยาศาสตร์กับการส่งเสริมอุตสาหกรรมอัญมณี” โดย ศ.ศักดา ศิริพันธุ์, ดร.สุณีย์ ศรีอรทัยกุล, ดร.พรสวาท วัฒนกูล, ส.ส. ไพบูลย์ พิมพ์พิสิฐถาวร, คุณประจักษ์ อังคะหิรัญ โดยมีนิติภูมิเป็นผู้ดำเนินการอภิปราย ท่านผู้ใดสนใจ “พลอย” ไปพลอยฟังได้ครับ
วันอาทิตย์ ผมได้ข่าวสำคัญจากศรีลังกาว่า ต้องไปศรีลังกาโดยด่วนที่สุด และก็ไม่ทราบว่าจะกลับมาทันการอภิปรายในวันนี้หรือไม่? ถ้าไม่ ก็จะมีผู้ดำเนินการอภิปรายแทน
ผู้อ่านท่านผู้เจริญสั่งให้นิติภูมิ 1. เปิดฟ้าวัฒนธรรมการเมืองเขมรที่มีมาแต่โบราณนานมาจนถึงปัจจุบัน และ 2. สรุปนิสัยอันแท้จริง (สันดาน) ของเขมรให้คนไทยทราบ
นิติภูมิเห็นคำสั่งให้เขียนก็สะทกสะท้านจนเหงื่อออกโชกตัว เขียนถึงเขมรครั้งใดไม่รู้สึกตื่นเต้นและประหม่าใจเหมือนครานี้ ผู้อ่านท่านผู้เจริญ ผมขออนุญาตเรียนว่า ทั้งประเทศเขมรมีแต่พวกเจ้าเล่ห์ เฉโก ทุกทีที่นิติภูมิเขียนถึงสามนตประเทศ ซึ่งหมายถึงประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียง ถ้าผู้อ่านท่านสังเกตก็จะพบว่ามีแต่สัมโมทนียกถา ทั้งคอลัมน์เต็มไปด้วยถ้อยคำอันที่เป็นบันเทิงเริงใจด้วยประสงค์ให้บังเกิดศุภผลแก่เพื่อนบ้าน แต่สิ่งที่ไอ้พวกมดถ่อหมอผีเขมรทำกับไทยในสัปดาห์ที่แล้ว สั่งสมให้พี่น้องประชาชนคนไทยเกิดปฏิฆะคับแค้น มีแต่ความขึ้งเคียด นิติภูมิเองก็ถึงกับหมดความเพียร แพ้แม้แต่สงครามความประสงค์ที่จะทำให้เกิดความเจริญสามัคคีในหมู่ภูมิภาค
ฐานะที่เกิดในปัจจันตชนบท แดนดินถิ่นปลายเขตไทยที่ติดเขมร ผมเองพอเป็นนักเลงในเรื่องกัมพูชาอยู่บ้าง ก็ขอนำมาปาฐกถาเพื่อให้สมประโยชน์ผู้อ่านท่านผู้เจริญ ดังนี้
อาจจะเป็นด้วยบุพกรรม คือกรรมที่มีมาแต่ชาติปางก่อน การเมืองเขมรจึงมีแต่ความวุ่นวาย นักการเมืองเขมรส่วนใหญ่เป็นพวกที่ลิ้นตวัดถึงใบหู ผู้นำแต่ละคนไม่ว่ามาจากไพร่หรือเจ้า ล้วนแต่ปลิ้นปล้อน กลอกกลิ้งเป็นลูกมะนาว เจรจาต่อรองอันใดก็มีแต่พวกกัดหางตัวเอง พูดวนไปวนมาหาข้อสรุปไม่ค่อยได้ บางคนเป็นนักวิชาการใส่แว่นตาหนาเตอะ ก็นึกว่าจะพอ
พึ่งพาได้บ้าง สุดท้ายก็กลายเป็นคนที่แปรปากหลากคำ พูดกลับกลอกไม่ยั่งยืนคำ
นิติภูมิเคยเตือนถึงภัย “สันดานเขมร” ในเปิดฟ้าส่องโลก ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 10 ก.ค. 2540 มาแล้ว ขออนุญาตคัดบางย่อหน้า เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ดังนี้“นิสัยเขมรชอบแบ่งพวก แบ่งฝ่าย ติดพึ่งพิงมหาอำนาจ ปกครองตนเองไม่เป็น คบใครเป็นเพื่อนก็ไม่เป็น ถ้าคบในฐานะลูกน้องละก็พอได้ สมัยที่คมนาคมยังไม่เจริญ รถเรือยังแล่นไม่เร็วปรู๊ดปร๊าดเช่นทุกวันนี้ เขมรพึ่งพามหาอำนาจไกลๆ ไม่สะดวก ก็ซบมหาอำนาจไทยบ้าง ญวนบ้าง สลับกันไป”
ในไทยรัฐฉบับวันพฤหัสบดีที่ 10 ก.ค. 2540 นิติภูมิยังอัญเชิญพระราชดำรัสของล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 3 ซึ่งพระองค์ทรงเคยมีรับสั่งว่า…
“เขมรมักจะต่อสู้ฆ่าฟันแย่งราชสมบัติกันเองเสมอ ฝ่ายแพ้ก็ไปขอความช่วยเหลือเพื่อนบ้านรัฐหนึ่ง ฝ่ายชนะก็เลยต้องขอกำลังจากอีกรัฐหนึ่ง”
ผู้อ่านท่านผู้เจริญครับ ลองพิจารณาทัศนคติของญวนที่มีต่อเผ่าพันธุ์เขมรดูบ้าง จักรพรรดิเกียลองของญวนทรงเคยมีรับสั่งถึงสันดานเขมรดังนี้…
“เขมรเป็นประเทศเล็ก เราควรช่วยเหลือดูแลเหมือนเด็กคนหนึ่ง เราจะเป็นแม่ให้ พ่อคือสยาม เมื่อเด็กมีปัญหากับพ่อ ก็สามารถคลายทุกข์โศกโดยโอบกอดแม่ เมื่อเด็กไม่มีความสุขกับแม่ ก็วิ่งไปขอความช่วยเหลือจากพ่อ”
ตั้งแต่ พ.ศ.2536 นิติภูมิเข้าไปเขมรบ่อยครั้ง เข้าไปช่วยเหลือเกื้อกูล เข้าไปให้คำปรึกษา ความพยายามที่ลงทุนลงแรงไปเพื่อให้เขมรเจริญทัดเทียมเพื่อนบ้าน ทุ่มเทลงไปให้เท่าใดก็เสียเปล่า
ที่จริงนิติภูมิแขยงแขงขนและไม่อยากเกี่ยวดองหนองยุ่งเขียนเกี่ยวกับเขมรอีก แต่เพื่อปฏิการตอบแทนพระคุณท่านผู้อ่าน ให้ได้รู้จักความเจ้าเล่ห์ เฉโกของเขมร ก็ต้องมาต่อกันในวันพรุ่งนี้
http://www.nitipoom.com/th/article1.asp?idOpenSky=1545&ipagenum=1
พุธ ๕ ก.พ. ๔๖
สันดานอันแท้จริงของเขมร (2)
เมื่อคืนสนทนากับคนไทยที่เคยเป็น “เขมรนิยม” คือเคยรักเขมร ช่วยเขมร ทุ่มเทให้เขมร แต่ปัจจุบันต่างต้องมาปริเทวกถา กล่าวรำพันด้วยความเสียใจ ว่าสิ่งที่ทุ่มเทไปตลอดระยะเวลา 10 ปี เพื่อช่วยเขมรนั้น สูญเปล่า
หลังสนทนา นิติภูมิหลับไปแล้วก็ฝันเห็นภาพที่ไอ้เขมรระยำยํ่ายีสถาบันสำคัญของคนไทย ก็ให้โศกาดูรเดือดร้อนด้วยความโกรธ โกรธแม้แต่ขณะอยู่ในความฝันนั้น
ตื่นนอนเมื่อตอนเช้าตรู่ สิ่งแรกที่ผมทำได้ก็คือ จับปากกาเขียนเรื่อง “สันดานอันแท้จริงของเขมร” รับใช้ท่าน
เมื่อวาน ผมเขียนถึงกระแสรับสั่งของล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์จักรี และรับสั่งของจักรพรรดิเกียลองของญวน ทั้งสองพระองค์มีรับสั่งถึงเขมรไว้ได้อย่างถูกต้อง แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแล้ว แต่สันดานเขมรที่แสดงออกในปัจจุบันก็ยังเป็นจริง
วันนี้ ลองมาดูจดหมายของจักรพรรดิมินห์มาง พระองค์ทรงมีจดหมายถึงข้าราชการญวนที่ส่งไปปกครองเขมร ข้อความตอนหนึ่งเป็นดังนี้…
“พวกเขมรเป็นคนป่า ตอนนี้กลายเป็นลูกหลานเราไปแล้ว จงสอนธรรมเนียมของเราให้ ข้าได้ยินมาว่า แผ่นดินคนป่านี้สมบูรณ์นัก มีวัวมาก แต่คนไม่รู้จักเกษตร ปลูกข้าวกินได้วันละ 2 มื้อ แต่ปลูกเก็บไว้ไม่เป็น รากเหง้ามาจากความขี้เกียจ……
จงถ่ายทอดคำสั่งข้า สอนคนป่าให้มันรู้จักใช้วัว ให้เลี้ยงหมูและเป็ด ในเรื่องของภาษา สอนให้มันรู้จักภาษาญวน แต่งกายเหมือนเรา มารยาทที่โต๊ะอาหารก็ต้องฝึกหัด หากมีประเพณีอะไรที่ป่าเถื่อน ถ้าต้องบังคับให้เลิกได้ ก็จงทำ”
ผู้อ่านท่านผู้เจริญ ประเพณีที่ญวนบังคับเขมรเมื่อสมัยร้อยกว่าปีที่แล้วมาก็คือ ญวนสั่งให้เขมรทุกคนนุ่งกางเกงแทนผ้าถุง ไว้ผมยาวแทนผมสั้น เลิกใส่เสื้อแหวกข้าง เลิกนุ่งผ้าเตี่ยว ห้ามกินข้าวด้วยมือ ให้คุกเข่าคำนับแทนการยืนตรง ฯลฯ
ชาวไทยที่ผมรู้จักรุ่นแล้วรุ่นเล่า หมดความเพียรยอมแพ้นิสัยคนเขมร ไม่ว่าจะมีมโนประณิธาน ตั้งความปรารถนาในใจเพื่อช่วยเขมรเอาไว้ยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ต้องยอมแพ้
สันดานคนเขมร ท่านเหล่านี้ต่างกวัดไกวไสส่ง สาปแช่งว่าขออย่าได้พบเจอมนุษย์เขมรอีก ไม่ว่าเขมรเด็ก เขมรหนุ่มสาว หรือเขมรเฒ่า
อ้ายเขมรเด็กก็อีลอยป่อยแอ ชักช้าอืดอาด อ้ายเขมรหนุ่ม เขมรสาว ก็ทำงานเหมือนหมาเลียนํ้าร้อน สั่งงานอะไรไปไม่เคยทำได้เรียบร้อย ไว้ใจไม่ได้ มีเงินค่าจ้างติดกระเป๋าเพียงนิดหน่อยก็เริ่มทำตัวดุ้งดิ้งเหมือนลิงได้ตุ้ง สะดุ้งเหมือนกิ้งก่าได้ทอง ไม่ทงไม่ทำมันแล้วงาน ขี้คร้านเหมือนเรือด คอยแต่จะนอนกินค่าจ้างเก่า นอนแช่แผ่อยู่ที่บ้าน จนเงินหมดจึงกลับมาขอเข้าทำงานใหม่ อ้ายเขมรแก่ส่วนใหญ่ก็มีแต่ไอ้พวกตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ไปดูเถิดครับ พวกนี้มีแต่ใหญ่พร้าวเฒ่าลอกอ อายุมากเสียเปล่า หาพวกที่มีลักษณะเป็นผู้ใหญ่ไม่ใคร่ได้
สุดท้ายพวกเราก็มานั่งสรุปกันว่า เรื่องนิรามงามดีใดๆ ในโลกที่เกิดกับมนุษย์เผ่าพันธุ์อื่น นำมาใช้กับเขมรไม่ได้ คนไทยทุ่มเทช่วยเขมรเท่าใด ก็สร้างปราติหารย์ให้บังเกิดในแผ่นดินเขมรไม่ได้ อันศานติสุขไม่มีทางอุบัติแก่ผู้คนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินต้องสาปแห่งนี้
ไม่ต้องพวกเราคนไทยยุคใหม่หรอกครับ แม้แต่จักรพรรดิมินห์มาง ซึ่งเป็นพระเจ้ากรุงญวนที่ทรงพยายามปรับปรุงสันดานเขมรเมื่อร้อยกว่าปีที่แล้ว ก็ยังยอมแพ้ สุดท้ายพระองค์ก็มีรับสั่งว่า…
“ธรรมเนียมคนป่าต่างจากเรามาก แม้จะยึดแผ่นดินได้ทั้งหมด ก็ไม่แน่ว่า เราจะเปลี่ยนนิสัยใจคอและประเพณีของมันได้”
พ.ศ.2386 เจ้าพระยาบดินทรเดชา รายงานกลับมายังกรุงเทพฯว่า
“เราอยู่เขมรมา 3 ปี ไม่ได้อะไรเลย อาหารก็ไม่มี ต้องเข้าป่ากินใบหญ้าและรากไม้ ทหารในกองทัพสยามเกือบพันคนต้องอดตายเพราะขาดอาหาร”
“ผู้นำเขมรทั้งหลาย ทั้งขุนนาง นายอำเภอ และประชาชนธรรมดา ทุกคนไร้เดียงสา โง่เขลาเบาปัญญาและหลอกง่าย พวกนี้ไม่รู้ว่าอะไรแท้ อะไรปลอม”
ผู้อ่านท่านผู้เจริญ นิติภูมิขอเรียนว่า มนุษย์หลายพันธุ์นั้น มืดมา สว่างไป
แต่สำหรับเขมร…..
มืดมา มืดไป จริงๆครับ
http://www.nitipoom.com/th/article1.asp?idOpenSky=1546&ipagenum=1






