<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>វិចារនានា ៖ ​ប្រពៃណី​មួយ​ដែល​ខ្មែរ​បោះ​បង់​ចោល</title>
	<atom:link href="http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/</link>
	<description>ពីនេះ​ពីនោះ</description>
	<lastBuildDate>Mon, 21 Dec 2009 11:32:32 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>ដោយ៖ សារៈសំខាន់​នៃ​ដើម​ត្នោត​ក្នុង​ទស្សនៈ​ប្រជាជន​ភូមា &#171; -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:-</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10966</link>
		<dc:creator>សារៈសំខាន់​នៃ​ដើម​ត្នោត​ក្នុង​ទស្សនៈ​ប្រជាជន​ភូមា &#171; -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:-</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 14 Jul 2009 17:44:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10966</guid>
		<description>[...] ២. ប្រពៃណី​មួយ​ដែល​ខ្មែរ​បោះ​បង់​ចោល ៣. [...]</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>[...] ២. ប្រពៃណី​មួយ​ដែល​ខ្មែរ​បោះ​បង់​ចោល ៣. [...]</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ សុធី</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10921</link>
		<dc:creator>សុធី</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 13 Jul 2009 03:40:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10921</guid>
		<description>គួរឲ្យគោរព និងជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់រក្សាទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរបុរាណឡើងវិញ៕</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>គួរឲ្យគោរព និងជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់រក្សាទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរបុរាណឡើងវិញ៕</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ engsamnang</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10897</link>
		<dc:creator>engsamnang</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 10 Jul 2009 07:41:12 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10897</guid>
		<description>ភូមាពិតជារក្សាប្រពៃណីបានល្អមែន។ ប្រពៃណីច្រើនទៀតដែលខែ្មរបោះបង់៕ និយាយទៅ បើយើងមិនថែរក្សាប្រពៃណីខ្លួនឯងទេ នរណាទៅថែជំនួសយើង។</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>ភូមាពិតជារក្សាប្រពៃណីបានល្អមែន។ ប្រពៃណីច្រើនទៀតដែលខែ្មរបោះបង់៕ និយាយទៅ បើយើងមិនថែរក្សាប្រពៃណីខ្លួនឯងទេ នរណាទៅថែជំនួសយើង។</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ ថាណៈខា, គ្រឿង​សម្អាង​ជា​ប្រពៃណី​នៃ​ជនជាតិ​ភូមា &#171; -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:-</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10888</link>
		<dc:creator>ថាណៈខា, គ្រឿង​សម្អាង​ជា​ប្រពៃណី​នៃ​ជនជាតិ​ភូមា &#171; -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:-</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 09 Jul 2009 17:19:11 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10888</guid>
		<description>[...] __________________________________________________ អាន​ផង​ដែរ៖ ១. ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​ប្រទេស​ភូមា ភាគ​៦ ២. ប្រពៃណី​មួយ​ដែល​ខ្មែរ​បោះ​បង់​ចោល [...]</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>[...] __________________________________________________ អាន​ផង​ដែរ៖ ១. ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​ប្រទេស​ភូមា ភាគ​៦ ២. ប្រពៃណី​មួយ​ដែល​ខ្មែរ​បោះ​បង់​ចោល [...]</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ Samady KS</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10877</link>
		<dc:creator>Samady KS</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 08 Jul 2009 03:08:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10877</guid>
		<description>ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ចឹង​ដែរ...ព្រោះ​អី​បើ​ធ្វើ​បែប​ហ្នឹង​វា​អាច​បង្ករ​អោយ​មាន​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​បាន​ដូច​ជា ជងឺ (ស្អី​កេ​ទេ?) អា....​(ប្រ​ហែល​ជា​ អាសេនិក) ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​អណ្តូង​ទឹក ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​មនា​ខេត្ត​មួយ​ចំ​នួន​ដែល​មិន​អាច​ទទួល​ទាន​ទឹក​អណ្តូង​បាន​ទេ...​ទោះ​បី​ជា​យក​ទៅ​ដាំ​អោយ​ឆ្អិន​ក៏​មិន​អាច​សម្លាប់​មេរោគ​បាន​ដែរ គឹ​បាន​ត្រឹម​តែ​ប្រើ​ប្រាស់​ធម្មតា​</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ចឹង​ដែរ&#8230;ព្រោះ​អី​បើ​ធ្វើ​បែប​ហ្នឹង​វា​អាច​បង្ករ​អោយ​មាន​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​បាន​ដូច​ជា ជងឺ (ស្អី​កេ​ទេ?) អា&#8230;.​(ប្រ​ហែល​ជា​ អាសេនិក) ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​អណ្តូង​ទឹក ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​មនា​ខេត្ត​មួយ​ចំ​នួន​ដែល​មិន​អាច​ទទួល​ទាន​ទឹក​អណ្តូង​បាន​ទេ&#8230;​ទោះ​បី​ជា​យក​ទៅ​ដាំ​អោយ​ឆ្អិន​ក៏​មិន​អាច​សម្លាប់​មេរោគ​បាន​ដែរ គឹ​បាន​ត្រឹម​តែ​ប្រើ​ប្រាស់​ធម្មតា​</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ វាណ្នា</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10876</link>
		<dc:creator>វាណ្នា</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 08 Jul 2009 03:02:56 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10876</guid>
		<description>សម៍យនេះខ្មែរលែងផឺកទឺកដាក់ចោលហើយខ្លាចមានជំងឺ។
ដល់ផឺកទឺកដាក់ចោលមានជំងឺតិចថាទំនៀបទំលាប់ខ្មែរអាក្រក់ទៅវិញ។
យកល្ហរខ្មែររៀនធ្វើទឺកម៉ាសីន (drinking water tap) តាមស្រុកជឿនលឿនដួចបារាំងអាមេរេកាំងកាណាដៀង
ដាក់តាមផ្លួវដួចស្រុកគេទៅទើបមាន​អនាម៍យ។</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>សម៍យនេះខ្មែរលែងផឺកទឺកដាក់ចោលហើយខ្លាចមានជំងឺ។<br />
ដល់ផឺកទឺកដាក់ចោលមានជំងឺតិចថាទំនៀបទំលាប់ខ្មែរអាក្រក់ទៅវិញ។<br />
យកល្ហរខ្មែររៀនធ្វើទឺកម៉ាសីន (drinking water tap) តាមស្រុកជឿនលឿនដួចបារាំងអាមេរេកាំងកាណាដៀង<br />
ដាក់តាមផ្លួវដួចស្រុកគេទៅទើបមាន​អនាម៍យ។</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>ដោយ៖ សុភ័ក្ត្រ</title>
		<link>http://sopheak.wordpress.com/2009/07/05/a-custon-that-khmer-throw-away/#comment-10866</link>
		<dc:creator>សុភ័ក្ត្រ</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Jul 2009 02:36:17 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://sopheak.wordpress.com/?p=2896#comment-10866</guid>
		<description>ដូច​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​អញ្ចឹង «... &lt;em&gt;ឬ​បើ​មាន គឺ​នៅ​តាម​ជន​បទ​ដាច់​ស្រយាល និង​តិច​តួច​ណាស់&lt;/em&gt;...» ពោល​គឺ​ទម្លាប់​នេះ​បាន​ស្ទើរ​តែ​បាត់​មុខ​ពី​សង្គម​ខ្មែរ​ហើយ កុំ​ថា​ឡើយ​នៅ​ទីក្រុង សូម្បី​នៅ​ទី​ជនបទ​ក៏​ពិបាក​ឃើញ​ណាស់។ ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ខេត្ត​សៀមរាប និង​កំពង់ចាម រាប់​ឆ្នាំ ទៅ​តាម​ទី​ឆ្ងាយ​ៗ​នៅ​ខេត្ត​ទាំង​ពីរ មិន​ទាំង​ដែល​ឃើញ​ទម្លាប់​បែប​នេះ​ទេ សូម្បី​តែ​មួយ តែ​បើ​សាលា​ឆទាន ឃើញ​ថា​មាន​មែន &lt;em&gt;(តែ​ប្រធាន​បទ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​និយាយ​ពី​សាលា​ឆទាន​ទេ)&lt;/em&gt;។ ចំពោះ​នៅ​ប្រទេស​ភូមា​វិញ គឺ​ទូលំទូលាយ​ណាស់ ដូច​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ខាង​លើ អញ្ចឹង សូម្បី​នៅ​ក្រុង​ធំ​បំផុត​របស់​ប្រទេស​នេះ គឺ​រ៉នកុន ក៏​ឃើញ​មាន​ទម្លាប់​ដាក់​ទឹក​នេះ​ដែរ។</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>ដូច​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​អញ្ចឹង «&#8230; <em>ឬ​បើ​មាន គឺ​នៅ​តាម​ជន​បទ​ដាច់​ស្រយាល និង​តិច​តួច​ណាស់</em>&#8230;» ពោល​គឺ​ទម្លាប់​នេះ​បាន​ស្ទើរ​តែ​បាត់​មុខ​ពី​សង្គម​ខ្មែរ​ហើយ កុំ​ថា​ឡើយ​នៅ​ទីក្រុង សូម្បី​នៅ​ទី​ជនបទ​ក៏​ពិបាក​ឃើញ​ណាស់។ ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ខេត្ត​សៀមរាប និង​កំពង់ចាម រាប់​ឆ្នាំ ទៅ​តាម​ទី​ឆ្ងាយ​ៗ​នៅ​ខេត្ត​ទាំង​ពីរ មិន​ទាំង​ដែល​ឃើញ​ទម្លាប់​បែប​នេះ​ទេ សូម្បី​តែ​មួយ តែ​បើ​សាលា​ឆទាន ឃើញ​ថា​មាន​មែន <em>(តែ​ប្រធាន​បទ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​និយាយ​ពី​សាលា​ឆទាន​ទេ)</em>។ ចំពោះ​នៅ​ប្រទេស​ភូមា​វិញ គឺ​ទូលំទូលាយ​ណាស់ ដូច​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ខាង​លើ អញ្ចឹង សូម្បី​នៅ​ក្រុង​ធំ​បំផុត​របស់​ប្រទេស​នេះ គឺ​រ៉នកុន ក៏​ឃើញ​មាន​ទម្លាប់​ដាក់​ទឹក​នេះ​ដែរ។</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
