ជ្រុងមួយនៃក្រុងភ្នំពេញ ខែ កក្កដា 17, 2009
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.12 comments
មួយរយៈកាលចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំសង្កេតឃើញថាអ្នកសុំទាននៅក្រុងរបស់យើងមានចំនួនកើនឡើងជាច្រើន និងមានរូបភាពផ្លាស់ប្ដូរមកជាកុមារៗតូចៗមកតាមសុំទានអ្នកដំណើរនៅតាមភ្លើងស្តុបនានានៅដងវិថីទីក្រុង។
វាមើលទៅគួរឲ្យអានិតណាស់ តែមិនដឹងជាធ្វើដូចម្ដេច ខ្ញុំមិនដឹងថាហេតុអ្វីបានជាសាលារាជធានី មិនមានចាត់សកម្មភាពប្រមូលកុមារៗទាំងនោះទៅអប់រំ ឬចូលមជ្ឈមណ្ឌលស្ដារលទ្ធភាព ឬយ៉ាងណាទេ។
ការបណ្ដោយឲ្យកុមារនាំគ្នាមកធ្វើដូចនេះ វាហាក់ដូចជាមិនល្អមើល មិនបាច់និយាយដល់សិទ្ធិកុមារទេ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ធ្វើឲ្យសង្គមយើងបាត់បង់ភាពថ្លៃថ្នូរសម្បើមណាស់។ ពួកកុមារៗអស់ទាំងនោះ នឹងបានជំរុញឲ្យមិត្រភ័ក្ដិរបស់ពួកគេមកសុំរបៀបនេះជាបន្តបន្ទាប់ គ្មានថ្ងៃឈប់ឡើយ។ ធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះទៅទៀតនោះ គឺពួកគាត់អាចនឹងបណ្ដោយខ្លួនចំពោះគ្រោះថ្នាក់សម្បើមណាស់ ព្រោះពេលខ្លះ ពួកគាត់នាំគ្នាអង្គុយលើរបាំងចែកថ្នល់ ដើម្បីរង់ចាំសុំទានតែម្ដង។
រូបភាពខាងក្រោមនេះ គឺក្មេងប្រុសម្នាក់កំពុងបីទារកតូចមួយដើម្បីដើរសុំទាន។ ការធ្វើដូចនេះ គឺប្រហែលជាដើម្បីឲ្យអ្នកដំណើរទន់ចិត្តអានិត ផ្ដល់ប្រាក់ឲ្យគាត់។ នេះជាវិធីមួយក្នុងចំណោមវិធីជាច្រើនទៀតដែលអ្នកសុំទានតែងតែធ្វើ។
ខ្ញុំសង្កេតឃើញមានសណ្ឋានបែបនេះច្រើនណាស់នៅតាមដងវិថីនាទីក្រុងរបស់យើង។ សង្ឃឹមថាថ្ងៃអាជ្ញាធររបស់យើងនឹងបានឃើញ ហើយយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបញ្ហានេះ។ ដោះស្រាយពួកគាត់កុំឲ្យធ្វើរបៀបនេះ ព្រោះនេះមិនមែនជាការចិញ្ចឹមជីវិតបែបឋិតឋេរទេ៕
រូបនេះខ្ញុំថតនៅឯភ្លើងស្តុបពេទ្យចិន កាលពីអំឡុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៩
________________________________________________
ប្រកាសប្រហាក់ប្រហែល៖
១. ភាពគ្មានសណ្ដាប់ធ្នាប់នៃចំណតរថយន្តកណ្ដាលក្រុងភ្នំពេញ
