រឿងចៃដន្យ ខែ កក្កដា 18, 2009
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីសុភ័ក្ត្រ.5 comments
វាអាចថាជារឿងចៃដន្យក៏ថាបានសម្រាប់ខ្ញុំ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានសង្កេត គឺវាកើតឡើងផ្ទួនៗចំពោះខ្ញុំទាក់ទងនឹងលេខ។
ម្សិលមិញនេះ (១៧ កក្កដា ២០០៩) បន្ទាប់ពីចេញពីរៀន ខ្ញុំក៏បានទៅទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់នៅឯហាងចិនមួយក្បែរសាលា ដ្បិតមានអារម្មណ៍ថាហាក់ចង់ញ៉ាំអាហារចិន។ អ្វីដែលខ្ញុំចង់និយាយនៅទីនេះ គឺថា បន្ទាប់ពីញ៉ាំអាហាររួចហើយ ហៅគេមកគិតលុយ គឺវិក្ក័យប័ត្រដែលចេញមកនោះ គឺអស់ 222 បាតគត់ គ្មានកន្ទុយឡើយ។ ខ្ញុំក៏គិតក្នុងចិត្តថា ប្រហែលជាចៃដន្យហើយ។ ខ្ញុំក៏មិនចាប់អារម្មណ៍អីទេ នរណាៗក៏ជួបអញ្ចឹងដែរ។
ចេញពីកន្លែងញ៉ាំបាយ ខ្ញុំក៏ធ្វើដំណើរទៅផ្សារមួយឈ្មោះ ប៊ីកស៊ី ដើម្បីទិញរបស់របរប្រើប្រាស់ និងសម្រាប់ញ៉ាំមួយចំនួន ព្រោះស្អែកថ្ងៃសៅរ៍អាទិត្យផង។
បន្ទាប់ពីដើរទិញទំនិញប្រមាណជាង១ម៉ោងក្រោយមក បានរបស់របរមួយចំនួនច្រើនគួរសម ហើយក៏ទៅគិតលុយ ដើម្បីមកផ្ទះវិញ។ អ្វីដែលចៃដន្យមួយទៀតក្នុងថ្ងៃតែមួយនេះ គឺចំនួនទឹកប្រាក់ដែលខ្ញុំទិញថ្ងៃនេះគឺអស់ 666 បាតគត់ គ្មានកន្ទុយទៀត បើទោះជាប្រភេទរបស់ខ្លះមានទាំង២៥ កាក់ ៥០កាក់ក៏ដោយ។ វាជារឿងចៃដន្យពេកណាស់។
តែអ្វីមួយដែលខ្ញុំបានសង្កេតចំពោះខ្លួនឯងទាក់ទងនឹងលេខនេះ គឺថា រាល់ពេលដែលខ្ញុំមើលម៉ោងម្ដងៗ មិនដឹងថាជាចៃដន្យឬយ៉ាងណា គឺរាល់លេខម៉ោងដែលខ្ញុំបានឃើញគឺមានសភាពល្អណាស់ ដូចជា៖ 11:11, 12:34, 00:00, 07:08… ជាដើម ។ល។
ទាំងនេះគ្រាន់តែជាអ្វីដែលខ្ញុំសង្កេតខ្លួនឯងទេ។ វាមិនបានក្លាយជាប្រផ្នូលអ្វីផងដែរទេ ដ្បិតខ្ញុំមិនដែលសូវយកចិត្តទុកដាក់ ឬក៏ជាការកាត់ឆ្នោតអ្វីដែរ ព្រោះខ្ញុំមិនចេះលេងឆ្នោតផង។ អ្វីដែលខ្ញុំដឹងគឺវាជារឿងចៃដន្យ ដែលនាំមកនូវភាពរីករាយមួយសម្រាប់ខ្ញុំតែប៉ុណ្ណេះឯង អេវំ 
