jump to navigation

ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ (ស៊ីសិន​២) ខែ កក្កដា 24, 2009

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ.
11 comments

លោក​អ្នក​ដែល​បាន​តាម​ដាន​ប្លក់​ខ្ញុំ ប្រហែល​ជា​បាន​អាន​ហើយ​ប្រកាស​អំពី «ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ» ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​តាំង​ពី​​ជាង​មួយ​ខែ​មុន​មក​ម្ល៉េះ។ ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​សូម​បន្ត​រឿង​នេះ​ទៀត​ចុះ បន្ទាប់​ពី​រឿង​រ៉ាវ​បញ្ហា​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​វិវត្តន៍​ទៅ​មុខ​ទៀត​ហើយ​ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ។ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​និយាយ​ទេ និយាយ​ទៅ​វា​ដូច​ជា​ហែក​កេរ្ដិ៍​គ្រួសារ​ឯង​ឲ្យ​គេ​ដឹង តែ​បើ​មិន​និយាយ​វា​មិន​កើត វា​តឹង​ទ្រូង​ពេក បាន​និយាយ​ចេញ​មក​ក្រៅ​ទៅ​វា​ធូរ​ទ្រូង​ខ្លះ។

ដូច​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទាយ​ទុក​មុន​ហើយ​កាល​ពី​លើក​មុន​នោះ គឺ​ថា​ទាំង​តា​ទាំង​យាយ​ខ្ញុំ​គ្មាន​អ្នក​ណា​អាច​ជួយ​ខ្ញុំ​បាន​ទេ ផ្ទុយ​ទាំង​វិញ ទាំង​តា​ទាំង​យាយ​បាន​នាំ​គ្នា​លើក​ដៃ​ព្រម​ៗ ឲ្យ​ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ​ចាត់​ការ​ខ្ញុំ​តាម​អំពើ​ចិត្ត​ទៀត​ផង។

ដូច​លោក​អ្នក​បាន​ដឹង​កាល​ពី​ប្រកាស​លើក​មុន​ហើយ អំពី​អំណាច​តេជះ​នៃ​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ ដែល​គាត់​មាន​ឫទ្ធិ​បារមី​ខ្លាំង​ក្លា​ឥត​មាន​គ្រូ​បា​អាចារ្យ​ណា​ប្រដៅ​បង​ខ្ញុំ​បាន​ឡើយ។ អំណាច​ជេស្ដា​របស់​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ជំនិត​ដែល​ធ្លាប់​ជួយ​ការពារ​ខ្ញុំ​នោះ ក៏​លែង​ហ៊ាន​ការពារ​ខ្ញុំ​ទៅ​ទៀត​ហើយ។ ចុះ​ឡើង​ៗ​ជំនិត​ខ្ញុំ ដែល​ធ្លាប់​ជួយ​ការពារ​កាន់​ជើង​ខ្ញុំ បែរ​ជា​ទៅ​ចុះ​ចូល​ដៃ​ជាមួយ​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ​ទៅ​វិញ លោក​អ្នក​ជួយ​គិត​ទៅ​មើល៍ វា​គួរ​ឲ្យ​ចង់​សើច​ណាស់​មែន​ទេ។

ដោយ​សារ​តែ​អំណាច​មហិមា​របស់​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ​នេះ គ្មាន​មិត្រ គ្មាន​ភ័ក្ដិ​ឯណា​​ហ៊ាន​មក​ចូល​ខាង ឬ​ជួយ​ខ្ញុំ​ទៀត​ទេ បើ​ទោះ​បី​គេ​គ្រប់​រូប​ដឹង​ថា នេះ​វា​អយុត្តិធម៌​ណាស់​ចំពោះ​រូប​ខ្ញុំ​ក៏​ដោយ​ចុះ។

ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ជួប​ជាមួយ​ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ​ដូច​ការ​គ្រោង​ទុក។ ខ្ញុំ​ទៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ដោយ​គ្មាន​ជំនិត​ណា​ជួយ​ខ្ញុំ​នោះ។ ខ្ញុំ​យល់​ច្បាស់​ណាស់​អំពី​ចរិត​នៃ​ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​ចង់​តែ​ឃើញ​មុខ​ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​លាស់ និង​ចង់​ឲ្យ​គាត់​ពិចារណា​ឲ្យ​បាន​ដោយ​វិចារណញ្ញាណ​របស់​ពួក​គាត់​ កុំ​ឲ្យ​មើល​ឃើញ​ខ្លាំង​ពេក​ពី​អំណាច​បង​ប្រុស​របស់​ខ្ញុំ។

ពិត​ហើយ វា​ច្បាស់​លាស់​ណាស់ ដូច​រាល់​ដង គឺ​ថា​មិន​មាន​វត្តមាន​បង​ប្រុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ នៅ​ក្នុង​ជំនួប​រវាង​ខ្ញុំ​នឹង​ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ​នោះ គឺ​មាន​តែ​អ្នក​ជិត​ខាង និង​អ្នក​ភូមិ រួម​ទាំង​អ្នក​មក​ពី​ខេត្ត​ក្រៅ​ផង មក​មើល​ជួយ​ផ្ដល់​កម្លាំង​ចិត្ត​ដល់​ខ្ញុំ។ បន្ទាប់​ពី​ជួប​ជជែក​គ្នា​អស់​ប្រមាណ​មួយ​ព្រឹក​ធំ​មក ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ​ក៏​គាត់​មិន​ដឹង​ជា​យ៉ាង​ម៉េច​គាត់​ទេ។ ចុះ​ឡើង​ៗ គាត់​ថា​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ទៅ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​វិញ​សិន​ទៅ ចាំ​សប្ដាហ៍​ក្រោយ​គាត់​ផ្ដល់​ចម្លើយ ដំណោះ​ស្រាយ​រវាង​ខ្ញុំ​ និង​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ​នេះ។

នេះ​ហើយ ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ!

_______________________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. ម៉ែ​ឪ​ខ្ញុំ