ការក្បត់ និងការបោះបង់ចោល! ខែ តុលា 21, 2009
Posted by សុភ័ក្ត្រ in English, នយោបាយ, ប្រវត្តិសាស្ត្រ, អំពីស្រុកខ្មែរ.trackback
កកន៖ ហេតុការណ៍ស្រុកទេសកម្ពុជាដែលបានកើតឡើង និងបន្សល់ទុករហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ពិតមិនអាចប្រកែកបាន វាបានចូលរួមពាក់ព័ន្ធពីសំណាក់បរទេស! អាមេរិកាំង, ជាពិសេសដែលបានពាក់ព័ន្ធនៅឥណ្ឌូចិន បានត្រឹមទីបំផុត «ក្បត់, និងបោះបង់» ប្រជាជនមួយដែលខំជឿទុកចិត្ត ដូចក្នុងអត្ថបទមួយដែលបានចុះនៅក្នុង www.vnafmamn.com ។ការដែលខ្ញុំសរសេរនៅទីនេះ មិនមានបំណងសើរើឲ្យជនខ្មែរយើងនាំគ្នាចងគំនុំនឹងប្រទេសអាមេរិកទេ តែគ្រាន់ជាការពិនិត្យមើលឡើងវិញចំពោះព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលបានធ្វើឲ្យឈឺចាប់ចំពោះប្រជាជាតិខ្មែរទាំងមូល ហើយដែលបច្ចុប្បន្ននេះមិនតិចទេ អ្នកដែលអាមេរិកាំងនិយម។ សម្រាប់ខ្ញុំ “ កុំសូវជឿពេក, អាមេរិកាំង” ។ នៅខណៈដែលបិតាអាមេរិកាំងនិយម និងរបបអាមេរិកាំងនិយម, សាធារណរដ្ឋខ្មែរ, ទីបំផុតត្រូវបានអាមេរិកាំងបោះបង់ចោល ដោយបន្សល់ទុកនូវស្នាមចុកចាប់ និងខកបំណង «….ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តកំហុសនេះដោយការជឿជាក់ទៅលើអ្នក, អាមេរិកាំង។…» [ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ] អាមេរិកាំង ប្រហែលជាគ្មានន័យទេសម្រាប់កម្ពុជា។ សុភាសិតបុរាណខ្មែរថា «ជួញជិតជៀសជាងជួញឆ្ងាយ» ប្រហែលជាមិនខុសទេ sic
ជាបន្តទៅនេះ ខ្ញុំសូមជូនពីអវសានជីវិត និងភាពខកបំណងចំពោះអាមេរិក របស់លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ សមាជិកចម្បងនៃរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ!
ក្រោយពីរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ដែលគេស្គាល់ជាទូទៅថាជាកូនជីងអាមេរិក ដួលរលំទៅ លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ មិនបានចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជាទេ រួមជាមួយនឹងអ្នកនយោបាយខ្មែរមួយចំនួនទៀត ទោះបីលោកមានឈ្មោះនៅក្នុងបញ្ជីដែលត្រូវសម្លាប់ជាជនក្បត់ជាតិ ដោយពួកខ្មែរក្រហមក៏ដោយ។
លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ រួមជាមួយមន្ត្រីដទៃទៀតទំនងជាត្រូវសម្លាប់នៅថ្ងៃទី២១ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដោយការកាត់ក្បាល តែមានរបាយការណ៍ផ្សេងទៀតថា លោកត្រូវបានគេបាញ់ចំពោះ និងស្លាប់ក្នុងរយៈពេល៣ថ្ងៃក្រោយមក។
ការដែលលោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ សម្រេចចិត្តមិនចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតែលោកមានការខកបំណងជាខ្លាំងចំពោះប្រទេសអាមេរិកដែលលោកបានខំជឿតាម រួមទាំងរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ១៩៧០ផងដែរ។ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានប្រទេសអាមេរិកផ្ដួចផ្ដើមឡើង តែទីបំផុតបោះបង់ចោលប្រទេសកម្ពុជា។
ក្នុងលិខិតមួយរបស់លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ ផ្ញើជូនឯកអគ្គរដ្ឋទូតសហរដ្ឋអាមេរិក ប្រចាំប្រទេសកម្ពុជា John Gunther Dean លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ បានថ្លែងថា៖
“ពុទ្ធោអើយ! ខ្ញុំមិនអាចចាកចេញដោយវិធីកំសាកយ៉ាងនេះទេ [...] ខ្ញុំមិនដែលជឿទាល់តែសោះថាអ្នកនឹងបោះបង់ចោលប្រជាជនមួយដែលពួកគេជ្រើសរើសយកសេរីភាព។ ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តកំហុសនេះដោយការជឿជាក់ទៅលើអ្នក, អាមេរិកាំង។”
The letter is just an art work’s illustration
រូបលិខិតរបស់លោក ស៊ីសុវត្ថិ សិរីមតៈ ស្រង់ចេញមកពី
www.vnafmamn.com/black_april.html
[...] ការក្បត់ និងការបោះបង់ចោល! [...]
ធម្មតាប្រទេសមួយ គេតែងគិតប្រយោជន៍ជាតិគេខ្លាំងជាងជាតិផ្សេង មិនបាច់ទៅខឹង ឬ ស្អឋ់គេទេ, តែកុំជឿគេពេក, ហើយកុំមានគំនិតបរទេសនិយមជ្រុលពេក
រឿងបរទេសមិនអាចទុកចិត្តបានទាំងអស់ហ្នឹង។
ពឹងយួនសៀម ប៊ិះអស់ដី។
ពឹងអាមេរិច ពុករលួយម៉ាចំហៀងប្រទេស។
ពឹងចិន ខ្មែរប៊ិះផុតពូជ។ល។
និយាយរួមនេះ ត្រូវបន្ទោសខ្មែរខ្លួនឯងវិញបានត្រូវ។ មកពីខ្លួនឯងហ្នឹងតែម្តង។ ម្នាក់ៗល្មោភអំនាច ផ្តាច់ការ អាត្មានិយម ល្ងង់ ឆ្កួតនឹងស្រីញី។
គ្មានជួញជិតប្រសើរជាងជួញឆ្ងាយស្អីទេ។
ពឹងអាមេរិច ពុករលួយម៉ាចំហៀងប្រទេស រឿងនេះខ្ញុំអត់ដឹងផង។ ចុះពឹងបារាងនោះអស់អីដែរ?
គ្មានប្រទេសណាដែលជួយយើងដោយមិនសំលឹងឃើញប្រយោជន៏នោះទេ។ ប្រយោជន៏ទាងនោះបើមិនយកពីយើង ក៏ជាការបញ្ចេញសាច់ដុំអួតគេដែរ មិនថាអញ្ចឹង?
ម៉េចដឹងបើកើតអត់ទាន់សម័យលន់ណុលផង។
បើបារាំងវិញ បាត់កម្ពុជាក្រោម បានសៀមរាបបាត់ដំបងស្ទឹងត្រែង… ប៉ុន្តែកៀបខ្មែរស៊ីមិនបាច់ថ្លែង មើលតែរឿងភូមិតិរិច្ឆានទៅដឹងហើយ។
អារឿងកន្លងផុតហើយ លើកយកមកនិយាយធ្វើអីទៀត។
ពឹងគេមិនដូចធ្វើខ្លួនឯង។ គឹតែ អញធំជាងគេៗ គេមកយកដីអស់ គេមកយកលុយ
អស់ ជិតផុតពូជហើយ។
ដោយសារ តែរឿងកន្លងផុតហ្បឹងហើយ កាន់តែត្រូវសើរើ ដើម្បីឲ្យស្គាល់ប្រវត្តិខ្លួនច្បាស់ ហើយចាត់ទុកវាជាមេរៀនមួយ
មិនត្រូវបំភ្លេចដើមកំណើតខ្លួនឯងឡើយ
ខ្ញុំគិតថាជួញជិតក្រោះថ្នាក់់ជាង…ព្រោះនៅក្បែរស្រួលស៊ី
ជាងស៊ីឆ្ងាយ..ត្របាក់់ពេលណាអស់់សាច់់ពេលហ្នឹង..
កាលយើងជួញឆ្ងាយក្នុងសម័យអាណានិគមនិយមបារាំង..ខ្មែរយើង
បានសល់់ដីរហូតមកទល់់បច្ចុប្បន្ន..កុំអីអស់់់ទឹកដីបាត់់ទៅហើយ..
ទោះថាបាត់់បង់់កម្ពុជាក្រោមក្នុងជំនាន់់ហ្នឹងក៏ដោយ..តែដឹងច្បាស់់ណាស់់
ថាបើមិនហៅបារាំងមកជួយក្នុងពេលនោះទេ..ខ្មែរច្បាស់់ជាអស់់ទឹកដីនៅ
ពុំខាន…វាស្រួលលេបទឹកដីខ្មែរណាស់់តើក្នុងសម័យហ្នុង..ព្រោះប្រជាជន
ខ្មែរមានមិនដល់់មួយលាននាក់់ផង!! សម័យនេះ..ខ្មែរយើងមានចំនួនជាងដប់់លាននាក់់..ដូចជាយ៉ាប់់បន្តិចហើយ..
ថា១៤លានក់់..តែតាមពិតទៅខ្មែរមានប្រហែលចំនួនដប់់លាននាក់់តេ..ដក
ជនជាតិយួន ចិន និងជនជាតិផ្សេងទៀត….មែនមួយលាននាក់់ពិតជាស្រួលលេបជាងដប់់លាន
នាក់់។តែក៏កុំរំពឹងឫទុកចិតទោះលើឈ្មួញឆ្ងាយក្ដី ជិតក្ដី..ព្រោះគេកិតប្រយោជន៏
ប្រទេសជាតិគេមុនហើយ…យើងត្រូវចេះរួបរួមសាមគ្គីគ្នា ស្រលាញ់់គ្នាដើម្បីកសាងប្រទេស និងការពារប្រទេស ទើបប្រសើរ..ទើបបរទេសគេមិនអាចជ្រៀតចូលមកឆាឆៅ ឫលួច ឫឈ្លានពានយើងបាន។