លាក្រុងកម្ពុជា ថ្ងៃ សៅរ៍ 30 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីសុភ័ក្ត្រ.22 comments
-
ជៀសមិនផុតពីថៃឡង់ដ៍
សួស្ដីមិត្រៗទាំងអស់គ្នា ជាពិសេសអ្នកនៅប្លក់នេះ មួយរយៈពេលដែលខ្ញុំនៅស្រុកខ្មែរកន្លងទៅនេះ គឺទៅផុតមកហួសមិនមានពេលជួបអ្នករាល់គ្នាបានម្ដងណាសោះ ខ្ញុំមានគម្រោងម្ដងជាពីរដែរ តែទីបំផុតត្រូវខកមិនសម្រេច។ ដូចលោកអ្នកបានតាមដានហើយដែលថាដ្បិតតែនៅស្រុកខ្មែរមួយរយៈមែន តែខ្ញុំចេញចូលក្រៅប្រទេសច្រើនគួរសមណាស់ ម្ដងៗពីរ១សប្ដាហ៍ទៅ២សប្ដាហ៍ឯណុះ។ មិនមានពេលបានជួបអ្នករាល់គ្នា រួមទាំងមិត្រៗធ្វើការ ឬរៀនជាមួយគ្នា ក៏មិនទាំងបានជួបមុខអស់ផង។ សុំទោសអ្នកទាំងអស់គ្នាផងចុះ។
តែប្រកាសនៅថ្ងៃនេះ គឺជាថ្ងៃត្រូវលាមិត្រៗមួយរយៈទៀតហើយ ទើបតែមកពីបាងកក ស្រុកថៃ មិនទាំងដល់១សប្ដាហ៍ស្រួលបួលផង ឥឡូវនេះត្រូវលាក្រុងកម្ពុជាទៅនៅស្រុកថៃម្ដងទៀត (សភាពការណ៍ស្រុកទេសមិនសូវស្រួលជាមួយថៃ ខ្ញុំមិនសូវជាមានអារម្មណ៍ប៉ុន្មានទេ) គឺលើកនេះត្រូវទៅបម្រើការងារម្ដង តែមិនមែននៅក្រុងបាងកកទេ គឺក្រុងខនកែន ខេត្តខនកែនឯណុះ (ខ្ញុំធ្លាប់បានទៅទីនោះម្ដងដែរ កាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១០ កន្លងទៅ។ សូមអានប្រកាស៖ មកខនកែន)។ តាមគម្រោងយ៉ាងហោចណាស់ខែកក្កដាត្រូវមកភ្នំពេញ ហេតុច្នេះទេសង្ឃឹមថានឹងបានវេលាជួបលោកអ្នក 
ជម្រាបលាក្រុងកម្ពុជា មួយរយៈ ខ្ញុំមិនបំភ្លេចអ្នកទេ! ជួបគ្នាជាថ្មីមិនខាន!
វ៉ាលីសរៀបសំលៀកបំពាក់ធ្វើដំណើរទៅប្រទេសថៃ
______________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. ជម្រាបលាភ្នំពេញ
២. ខនកែនបច្ចុប្បន្ន
៣. មកខនកែន
៤. មកដល់ខនកែន ស្រុកថៃ
៥. រើផ្ទះ
ស្លាកលេខឡានទាំងបីប្រទេស ថ្ងៃ សុក្រ 29 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ.6 comments
លោកអ្នកធ្លាប់បានអានអត្ថបទស្ដីពីស្លាកលេខឡាននៅប្រទេសភូមាហើយ ដែលម៉ែអឺយគាត់ពួយសុទ្ធតែអក្សរ និងលេខភូមា ដែលមើលមិនយល់អីទេ។ តែថ្ងៃណេះខ្ញុំសូមលោកអ្នកមកពិនិត្យស្លាកឡាននៅម៉ាឡេស៊ី, ប្រុយណេ និងសិង្ហបុរីម្ដងវិញ។ ៣ប្រទេសនេះក៏មិនជាអន់ប៉ុន្មានដែរ ស្លាកលេខប្រទេសទាំងបីរបស់គាត់មើលទៅសឹងដូចៗទៅទៀត។ មិនដឹងជាគាត់ធើអីចឹងៗ។ លោកអ្នកសាកល្បងទាយមើល៍ក្នុងរូបទាំង៣ហ្នុងជាស្លាកលេខប្រទេសណាខ្លះ?
ចម្លើយ
____________________________________________
អានផងដែរ៖
១. ស្លាកលេខឡាននៅភូមា
២. រថយន្តទំនើបៗនៅសិង្ហបុរី និងប្រុយណេ
៣. ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងនៅបីប្រទេស
៤. ស្លាកលេខឡាន នៅអូស្ត្រាលី
៥. ស្លាកលេខឡាន នៅលាវប្រទេស
ឯណាទៅប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍របស់ខ្ញុំ ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ 28 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីសុភ័ក្ត្រ, អំពីស្រុកខ្មែរ.18 comments
ជាទូទៅនៅពេលដើរកម្សាន្តឯក្រៅប្រទេសរបស់ខ្ញុំម្ដងៗ ខ្ញុំតែងតែផ្ញើប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ពីប្រទេសនោះៗមកខ្លួនឯងដើម្បីទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ ជាប្រចាំមិនដែលខានឡើយ។ ដំណើរកម្សាន្តថ្មីៗនេះទៀតសោតទៅប្រទេសប្រុយណេ, ម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី ដែលខ្ញុំបានដាក់ប្រកាសជាច្រើននោះ ក៏ខ្ញុំបានផ្ញើប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍មកផ្ទះដែរ។ តែអ្វីដែលចម្លែកលើកនេះមិនទាន់ឃើញប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ទាំង៣ដែលខ្ញុំបានផ្ញើពីប្រទេសទាំងបីនោះមកដល់ផ្ទះសោះ មិនដឹងជាជាប់ស្ទាក់ពន្ធគយនៅទីណា 
បើគិតពីរយៈពេលនៃការផ្ញើតាមប្រៃសណីយ៍ពីប្រទេសទាំងបី គឺអំឡុងពេលដំណើរកម្សាន្តនោះ គឺតាំងពីចុងខែកុម្ភៈ មកដល់ចុងខែមេសា ឆ្នាំ២០១១ នេះ គឺមានរយៈពេល២ខែគត់ហើយ ហើយជាទូទៅតែ១ខែច្បាស់ជាមកដល់ហើយ តែចម្លែកអីគ្រានេះ ២ខែហើយមិនមកសោះ។ ឬថាប្រទេសទាំង៣នេះមិនផ្ញើមក ឬមកពីខាងប្រៃសណីយ៍ខ្មែរយើង មិនយកឲ្យខ្ញុំ។ បើតាមសង្ស័យនោះ គឺខ្ញុំច្បាស់ណាស់សង្ស័យពីខាងក្រុមប្រៃសណីយ៍ខ្មែរយើងជាង ព្រោះអីថាបើប្រទេសទាំងបីមិនផ្ញើមកវាមិនកើត បើថាប្រទេសមួយឬពីរក្នុងចំណោមប្រទេសទាំង៣មិនផ្ញើមក យ៉ាងហោចណាស់ក៏មានប្រទេស១ផ្ញើមកដែរ តែនេះអត់ទាំង៣តែម្ដង សង្ស័យតែជាប់កុងត្រឹមប្រៃសណីយ៍ដ្ឋានឯភ្នំពេញនឹងឯង។
ជាទូទៅប្រៃសណីយ៍ខ្មែរ ត្រូវហ៊ានទទួលស្គាល់ការពិតថាពិតជាអសកម្ម និងជនខ្មែរអស់ជំនឿខ្លាំងណាស់។ ដើរតែមើលប្រៃសណីយដ្ឋាននានានៅក្រុងភ្នំពេញទៅដឹងហើយ សឹងក្លាយជាទីរហោដ្ឋានទៅហើយ មិនដឹងជាខាងអស់លោកអ្នករាជការខាងហ្នុងគេគិតយ៉ាងម៉េចដែរទេ។ សូមសំណូមពរដល់រាជការទទួលខាងប្រៃសណីយ៍ធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញផងដើម្បីឲ្យប្រៃសណីយ៍ខ្មែរដើរទៅមុខទៀត និងសូមបញ្ចេញប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ទាំង៣របស់ខ្ញុំផង 
ឱ! ប្រៃសណីយ៍ប័ណ្ណអឺយ អ្នកទាំងបីង៉ៃណាមកដល់ខ្ញុំ!
ប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ដែលផ្ញើពីប្រុយណេ ពេលនេះមិនទាន់មកដល់នៅឡើយទេ
ប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ដែលផ្ញើពីសិង្ហបុរី
ប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ដែលផ្ញើពីម៉ាឡេស៊ី
__________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. ទៅលេងប្រុយណេ
២. ទៅលេងសាំងកាពួរ ក្រោយរយៈពេលមួយទសវត្សរ៍
៣. ទៅលេងម៉ាឡេស៊ី ក្រោយរយៈពេល៩ឆ្នាំ
៤. ប័ណ្ណប្រៃសណីយ៍ពីអូស្ត្រាលីមកដល់
៥. ប្រៃសណីយ៍ខ្មែរបន្ទោសបច្ចេកវិជ្ជា
ចំណុចខ្សោយនៃរដ្ឋាភិបាលខ្មែរចំពោះថៃ បានសពីប្រសាសន៍តេជោ សែន នាថ្ងៃនេះ ថ្ងៃពុធ 27 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ព្រះវិហារ, អំពីស្រុកខ្មែរ.comments closed
ថ្ងៃនេះសម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន នៃកម្ពុជាបានចេញភក្ត្រាហើយ បន្ទាប់ពីមនុស្សម្នាមិនតិចទេក្រហល់ក្រហាយចង់ឮសម្ដេចតេជោ បញ្ចេញសូរសីហនាថបន្ទាប់ពីប៉ុន្មានថ្ងៃនេះសង្គ្រាមជាមួយថៃត្រូវបានបន្តជាលំដាប់លំដោយគ្មានថ្ងៃស្រាកស្រានរកពេលដេកមិនបាន នឹងសឹងសុសខ្យល់។
ក៏ប៉ុន្តែអ្វីដែលសង្កេតឃើញ បន្ទាប់ពីស្ដាប់សន្ទរកថាដ៏ជក់ចិត្តរបស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីមក គឺចំណុចខ្សោយជាច្រើនរបស់ខ្មែរយើង ករណីសង្គ្រាមខ្មែរថៃ បានស្ដែងចេញមក ហើយតាមកាយវិការ និងប្រសាសន៍របស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ដូចជា៖
-
ចាញ់ក្រាបថៃរឿងអ្នកសារព័ត៌មាន
ខណៈថៃបានប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយជេរខ្លាំងៗដាក់ខ្មែរ រួមទាំងខ្លួនលោកផ្ទាល់ (ហ៊ុន សែន) រដ្ឋាភិបាលខ្មែរបានត្រឹមប្រាប់ទៅរដ្ឋាភិបាលថៃ តែរដ្ឋាភិបាលថៃបានត្រឹមសូមកុំឲ្យខ្មែរយកចិត្តទុកដាក់ ព្រោះវាគ្រាន់ជាអ្នកព័ត៌មានកំប៉ិកកំប៉ុក។
តែពេលនេះរដ្ឋាភិបាលថៃបានបន្ទោសកំហុសលើអ្នកសារព័ត៌មានខ្មែរថាបាននិយាយឲ្យអាប់ឱនកិត្តិយសថៃ ថាថៃសុំចុះចាញ់ និងសុំចរចាពីម្សិលមិញនោះ, រដ្ឋាភិបាលចាត់ការអ្នកសារព័ត៌មានខ្មែរឲ្យថៃភ្លាម។
- ព្រមចរចាជាមួយថៃយកលេសថាមិនមែនបាញ់គ្នានៅព្រះវិហារ
ដឹង ឬធ្វើមិនដឹង សង្គ្រាមនៅប្រាសាទតាក្របី និងតាមាន់ ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ គឺធាតុពិតចេញមកពីជម្លោះ និងសង្គ្រាមនៅប្រាសាទព្រះវិហារយ៉ាងច្បាស់ដូចថ្ងៃខែចេត្រ តែរដ្ឋាភិបាលខ្មែរថាឲ្យបែងចែកឲ្យច្បាស់រវាងសមរភូមិសង្គ្រាមទាំងពីរ គឺបើនៅព្រះវិហារចរចាពហុភាគី តែបើនៅតាក្របី និងតាមាន់វិញ ចរចាតែជាមួយថៃក៏បាន ហេហេ…។
-
អាងលេសត្រឹមគំរាមមិនប្រើរបស់ថៃ
ទំនងអស់អីតស៊ូជាមួយថៃ រដ្ឋាភិបាលខ្មែរគ្មានអីលេងទៀតទេ បានត្រឹមយកលេសគំរាមមិនប្រើទំនិញថៃ ទំនងឲ្យថៃ ឈប់លេងធម៌ក្ដៅមកកម្ពុជាខ្លះ ហេហេ…។
-
ចូលចិត្តនិយាយអបថៃខ្លាចថៃខឹង
ជារឿយៗប្រសាសន៍សម្ដេចតេជោ សែន បើទោះបីស្រែកឲ្យថៃខ្លាំងៗក៏ដោយ តែចុងក្រោយតែងនិយាយអបថៃវិញថា សម្ដេចមិនចោទថៃទាំងអស់អាក្រក់ទេ… ឃ្លាក្រោយនេះដាក់បន្ថែមខ្លាចថៃមិនដឹង ទំនងកុំឲ្យគេ (ថៃ) ខឹងបន្ថែមទៀត។
-
ព្រួយបារម្ភជំនួសថៃជ្រុល
ស្រុកឯងឈ្លោះគ្នាជាមួយថៃសឹងស្លាប់មិនគិត លោក ហ៊ុន សែន ទៅព្រួយបារម្ភជំនួសថៃជ្រុល ដូចជារឿងភាគខាងត្បូង នៅស្រុកថៃ និងរឿងថៃគេបោះឆ្នោត អីជាដើមនោះ។ល។
ក្រៅពីសន្ទរកថាបង្ហាញពីចំណុចខ្សោយខ្លួនឯងហើយនោះ កាយវិការ និងសំដៅសម្ដៅលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីនាថ្ងៃនេះ មើលទៅគួរឲ្យសង្វេគពីសង្គ្រាមខ្មែរថៃនេះ ដែលពិតណាស់អ្នកមិនដឹងប្រហែលមិនដឹងរ៉េ។ ដល់ចឹងៗទៅបានដឹងថាប្រឹង ហេហេ…៕
តេជោសែន មានប្រសាសន៍នាថ្ងៃនេះ
ការឆ្លងចូលនៃក្បាច់រាំបែបជនជាតិលាវ “បាត់សាឡូប” នៅក្នុងសង្គមខ្មែរ ថ្ងៃ អង្គារ 26 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in វីដេអូ, អំពីស្រុកខ្មែរ, ພາສາລາວ.21 comments
កាលពីរយៈកាលបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំថោះព.ស.២៥៥៥ នៅស្ថានីយ៍វិទ្យុទូរទស្សន៍បាយ័ន មានរៀបចំកម្មវិធីជួបជុំរាំកម្សាន្តមួយជាមួយបងប្អូនយុទ្ធជននៅសមរភូមិនានាតាមបណ្ដោយព្រំដែនកម្ពុជាថៃ។
តាមការសង្កេតរបស់ខ្ញុំឃើញមានការនាំចូលវឌ្ឍនធម្មនៃការរាំមួយបែបដែលបងប្អូនយុទ្ធជនបង្ហាញសិល្បករដែលទៅចូលរួម ក៏ដូចជាប្រជាជនខ្មែរទូទាំងនគរ នោះគឺការរាំមួយបែបដែលកំពុងពេញនិយមនៅប្រទេសលាវ គឺគេហៅ ថា “បាត់សាឡូប”។
“បាត់សាឡូប” នេះ គឺជាការច្នៃបែបរាំប្រហាក់ប្រហែលនឹងចង្វាក់ម៉ាឌីហ្សូន ដែលខ្មែរពេញនិយមដែរ។ តែអ្វីដែលចម្លែកនោះគឺខុសពីខ្មែរយើង នៅប្រទេសលាវ គេរាំចលនាចង្វាក់បែបដដែលៗនេះ មិនរើសបទទេ មិនថារាំវង់ ឆាឆាឆា… ទេ គឺគេរាំចេញចង្វាក់បែបនេះបានទាំងអស់។
សូមលោកអ្នកទស្សនាវីដេអូខាងក្រោមដែលខ្ញុំបានចម្លងចេញពីទូរទស្សន៍បាយ័ន នៃការរាំបង្ហាញរបស់បងប្អូនយុទ្ធជនខ្មែរ ដែលគាត់កំពុងរាំ “បាត់សាឡូប” នេះ គឺគាត់រាំក្បាច់ដដែលៗ គ្រប់បទទាំងអស់ ខណៈដែលសិល្បករមកពីភ្នំពេញរាំតាមចង្វាក់បែបបទ តាមប្រភេទភ្លេង។ រួមនឹងវីដេអូពីការបង្ហាញក្បាច់រាំ “បាត់សាឡូប” របស់ជនជាតិលាវ ខាងក្រោមជាបន្តបន្ទាប់។
ខ្ញុំមិនគាំទ្រការនាំចូលវឌ្ឍនធម្មនៃការរាំបែបលាវនេះក្នុងសង្គមខ្មែរទេ។ យើងមានក្បាច់រាំតាមប្រទេសបទត្រឹមត្រូវ នឹងជាពិសេសមានចង្វាក់ម៉ាឌីហ្សូន ដែលយើងអាចកែច្នៃបន្ថែមទៀត ដើម្បីឲ្យមានការរាំជក់ចិត្ត និងសប្បាយ មិនមែនយកតែចង្វាក់មួយបែបមករាំគ្រប់បទបែបនេះទេ៕
ពិនិត្យមើលក្បាច់រាំថ្មីដែលទើបនាំចូល
ច្បាប់រាំរបស់ជនជាតិលាវ (បទទំនងរាំវង់តែបែបរាំបាត់សាឡូប)
________________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. របាយការណ៍៖ ចូលឆ្នាំថោះនៅស្រុកខ្មែរ
មកដល់ខ្មែរវិញហើយ ថ្ងៃ ចន្ទ 25 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីសុភ័ក្ត្រ.5 comments
ល្ងាចមិញនេះ (២៥ មេសា ២០១១) ម៉ោងប្រមាណ២កន្លះរសៀល ខ្ញុំបានត្រឡប់មកដល់គេហដ្ឋានវិញហើយ ហេហេ,… បន្ទាប់ពីបានទៅស្រុកថៃអស់មួយសប្ដាហ៍មក។
ដូចតែការធ្វើដំណើរតាមរថយន្តរាល់គ្រាដែរ ខ្ញុំត្រូវជិះឡាន១២កៅអីពីបាងកកមកនៅម៉ោងប្រមាណ៣ភ្លឺ ថ្ងៃនេះមានសុទ្ធតែខ្មែរតែម្ដង ពេញមួយឡាន រហូតមកដល់ម៉ោង៦ភ្លឺមកដល់ប៉ោយប៉ែត និងបន្តរង់ចាំឆ្លងដែន (ច្រកបើកម៉ោងប្រមាណ៧ និង១០នាទី) ដើម្បីចូលមកក្នុងដីខ្មែរ។ ព្រឹកមិញនេះ មានការរង់ចាំបើកឆ្លងចូលដីច្រើនណាស់ ដែលភាគច្រើនខ្មែរយើង។
ចូលមកដល់ដីខ្មែរហើយ ដាក់បាយស្រូបម៉ាចាន ជិតរង្វង់មូលប៉ោយប៉ែត ង៉ាញ់អស់ទាស់ម៉ង និងម៉ោងប្រមាណ៨ព្រឹកទើបចេញពីប៉ោយប៉ែតតាមតាក់ស៊ី និងមកដល់ភ្នំពេញម៉ោងប្រមាណ២រសៀល៕
ក្លោងទ្វារថ្មីច្រកព្រំដែនថៃដែលកំពុងកសាង (ក្នុងរូបកុមារីខ្មែរពីរនាក់កំពុងដើរឆ្លងចូលដីខ្មែរ ដើម្បីទៅសិក្សានៅឯសាលារៀន ក្នុងទឹកដីកម្ពុជា)
រូបយក្ខកំពុងសាងសង់នៅច្រកក្លោងទ្វារថ្មី
______________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. មកបាងកក
Thailand Going Rogue ថ្ងៃ អាទិត្យ 24 ខែមេសា 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ព្រះវិហារ, អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย, English.8 comments
REVIEW & OUTLOOK ASIAAPRIL 26, 2011.
Thailand Going Rogue
Bangkok’s political turmoil is damaging regional stability.
Fighting over the disputed territory surrounding the Preah Vihear Temple along the Thai-Cambodia border resumed last Friday, with both sides trading artillery fire and accusations of targeting civilian villages throughout the weekend. The Associated Press reports 12 soldiers confirmed dead.
The world may never know which side started the latest clash, since Thailand continues to resist allowing international observers to monitor the area. And both countries deserve some blame for stirring the pot at various times. Nevertheless, it has become increasingly clear that the Thai military is doing nothing to ease the tension.
That much we know from the way that the military, and then Bangkok, vetoed initiatives to get the two sides talking. After the last major bout of fighting in February, Cambodia succeeded in bringing the matter to the United Nations Security Council, which promptly kicked it back to the Association of Southeast Asian Nations. Indonesia, the chair of Asean this year, has played shuttle diplomacy trying to bring the two sides together, but Bangkok continues to balk. That has allowed Cambodia to play the aggrieved and more reasonable party.
Thailand’s unwillin
gness to even contemplate compromise may be due to the broader impasse in its domestic politics. In 2008, the royalist People’s Alliance for Democracy, more commonly known as the yellow shirts, took up the temple issue as a cudgel against the government of Samak Sundaravej. The same group has now turned on Prime Minister Abhisit Vejjajiva and is castigating him for not taking more aggressive action to recover the temple.
Meanwhile, the military is positioning itself as the main defender of the monarchy and Thai sovereignty. Tension between the military and the civilian government has been mounting since Mr. Abhisit announced elections would be held within the next few months. Bangkok is rife with rumors that a coup is imminent.
The military, palace and business elite all fear that supporters of deposed Prime Minister Thaksin Shinawatra will win their fourth straight general election. The last three results were annulled by a coup and court rulings, and the red shirt supporters of Mr. Thaksin have become increasingly restive as a result of their disenfranchisement. Even if their Puea Thai Party wins, there is a strong chance they will not be allowed to form a government. So further unrest later this year seems likely.
In this context, a fight with Cambodia might seem an appealing way out of the deadlock. A limited war with a much smaller neighbor could unify Thais, as the red shirts would feel pressure to get behind the military in a time of national crisis. Mr. Abhisit, who has never won an election and is widely regarded as a figurehead within Thailand, could be dispensed with, and elections pushed off until the glow of victory and massive public spending restore the Bangkok elite’s popularity.
Perhaps the Thai military understands how much could go wrong with such a scenario and is only engaging in brinksmanship. But even this runs the risk of accidental escalation. And once a conflict starts, Asean nations would be put in the impossible position of having to choose sides, which might tear the organization apart.
Thailand’s friends have a responsibility to dissuade the military from military adventures. It’s also time they addressed the root cause of the problem. This conflict is a sign that the nation’s internal political crisis is beginning to generate external costs, showing once again that Asean’s credo of noninterference in domestic politics needs to be tempered with an awareness that promotion of democracy is part and parcel of regional stability.
As long as the military is allowed to play its pivotal role in national politics, Thailand will fail to play its rightful role as a stabilizing force in Southeast Asia.
Printed in The Wall Street Journal, page 11
Copyright 2011 Dow Jones & Company, Inc. All Rights Reserved
This copy is for your personal, non-commercial use only. Distribution and use of this material are governed by our Subscriber Agreement and by copyright law. For non-personal use or to order multiple copies, please contact Dow Jones Reprints at 1-800-843-0008 or visit
www.djreprints.com
More In Opinion
Join the discussion Be the first to commentMore In Opinion »
http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704677404576284680471555442.html#articleTabs%3Darticle
