មកស្រុកខ្មែរ ថ្ងៃ សុក្រ 30 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីសុភ័ក្ត្រ.1 comment so far
ទើបមកដល់ភ្នំពេញ ល្ងាចមិញនេះ (៣០ ធ្នូ ២០១១) នៅម៉ោងប្រមាណ៦ល្ងាច។ ការធ្វើដំណើរគ្រានេះ ខុសបន្តិច ដោយចង់សាកល្បងផ្លូវថ្មីម្ដងមើល គឺជិះមកខនកែន មកស្រុកកបិន្ទ្របុរី ខេត្តបច្ចិមបុរី ដ្បិតគេថាស្រុកនេះងាយស្រួលមានឡានមកប៉ោយប៉ែត។ តាមពិតមិនជាស្រួលទេអស់លោកអើយ ខ្ញុំមិនណែនាំឲ្យមកតាមផ្លូវនេះទៀតទេ គឺថាយ៉ាប់សម្បើមណាស់
ដោយចេញពីខនកែន នៅប្រមាណម៉ោង៩.៣០យប់ (២៩ ធ្នូ ២០១១) ម៉ោងប្រមាណជា២.៣០ ព្រឹក ទើបមកដល់ឯកបិន្ទ្របុរី នេះ។ ជាស្រុកដែលតូច ដូចនេះមិនមានឡានឈ្នួលឯណាសម្រាប់ជួលទៅព្រំដែនបានទេ អញ្ចឹងទេមានតែរង់ចាំឡានក្រុង ដែលចេញពីបាងកកមក ដល់ម៉ោង៦.៣០ព្រឹកឯណុះ ទើបបានបន្តមកឯព្រំដែន។ ឯបញ្ហានោះទៀតសោតគឺថា ឡានក្រុងពេញមនុស្ស ច្នេះទេត្រូវឈរក្នុងឡានរហូតមកដល់ព្រំដែនទៀត ជិត៣ម៉ោងឯណុះ។ មកដល់ព្រំដែនឯប៉ោយប៉ែតនៅម៉ោងប្រមាណ៨.៣០ព្រឹក និងម៉ោងប្រមាណ១០.៣០ទើបចេញពីប៉ោយប៉ែតមកភ្នំពេញ៕
ចំណតឡានក្រុងកបិន្ទ្របុរី
ទីក្រុងភ្នំពេញដ៏ប្រិមប្រិយ
__________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. ជិះឡានយប់មកប៉ោយប៉ែត
លាវ ប្រកាសប្រើតួអក្សរលាវ នៅក្នុងកុំព្យូទ័រ និងទូរស័ព្ទដៃ ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ 29 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ພາສາລາວ, English.add a comment
ຟອນເພັດຊະລາດ ຖືກປະດິດຮັບໃຊ້ສັງຄົມລາວ ໃນລະບົບຄອມພິວເຕີ ແລະ ມືຖື
ຕົວອັກສອນລາວຟອນເພັດຊະລາດ ມີຄວາມທັນສະໄຫມ ແລະ ສະດວກຫລາຍຢ່າງຕໍ່ການໃຊ້ງານດ້ານສື່ສານຈະໄດ້ປາກົດສູ່ສັງຄົມລາວໃນລະບົບຄອມພິມເຕີ ແລະ ມືຖື, ຫລັງທີ່ກະຊວງໄປສະນີ, ໂທລະຄົມມະນາຄົມ ແລະ ການສື່ສານໄດ້ຈັດງານເປີດການນຳໃຊ້ຕົວອັກສອນດັ່ງກ່າວໃນຕອນເຊົ້າຂອງມື້ວານນີ້.
ພິທີດັ່ງກ່າວໄດ້ຈັດຂຶ້ນທີ່ໂຮງແຮມດອນຈັນພຣາເລດ ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ໃຫ້ກຽດເຂົ້າຮວມຂອງທ່ານ ພົນໂທ ດວງໃຈ ພິຈິດ, ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ລັດຖະມົນຕີວ່າການ ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ, ທັງເປັນຜູ້ຊີ້ນຳວຽກງານໄປສະນີຄົມມະນາຄົມ ແລະ ການສື່ສານ, ມີທ່ານຫຽມ ພົມມະຈັນ, ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງໄປສະນີ, ໂທລະຄົມມະນາຄົມ ແລະ ການສືສານ ພ້ອມດ້ວຍແຂກຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຂົ້າຮ່ວມ.
ໃນພິທີດັ່ງກ່າວທ່ານ ຫຽມພົມມະຈັນ ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງໄປສະນີ, ໂທລະຄົມມະນາຄົມ ແລະ ການສື່ສານໄດ້ກ່າວວ່າ: ການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ ທັນສະໄຫມໄດ້ກາຍເປັນ ເຄື່ອງມືທີ່ສຳຄັນໃນການຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍຫັນປະເທດເປັນອຸດສະຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄຫມ, ພ້ອມທັງເປັນພາຫະນະໃນການປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດŒສັງຄົມແນໃສ່ຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນ.
ໄລຍະຜ່ານມາການນຳໃຊ້ ແລະ ການພັດທະນາເຕັກໂນໂລຊີສື່ສານຂໍ້ມູນຂ່າວຢູ່ລາວເຖິງຈະມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກໍ່ຕາມ, ແຕ່ປະຊາຊົນລາວ ສ່ວນຫລາຍຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດ ເພາະເຄື່ອງອຸປະກອນເອເລັກໂຕນິກແມ່ນຍັງມີລາຄາແພງເມື່ອທຽບໃສ່ກັບລາຍຮັບຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ການນຳໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນສູງນັ້ນຕ້ອງໄດ້ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມທີ່ຈຳເປັນ, ແຕ່ວ່າຂໍ້ຈຳກັດທີ່ສຳຄັນໃນອຸປະກອນເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ມີພາສາລາວ.
ຕໍ່ກັບບັນຫາດັ່ງກ່າວກະຊວງໄປສະນີ, ໂທລະຄົມມະນາຄົມ ແລະການສື່ສານໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງຕັ້ງຫນ້າໃນການຄົ້ນຄົ້ວ ເພື່ອນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານເຂົ້າໃນການບໍລິຫານ, ບໍລິການ ແລະ ສື່ສານໃຫ້ທັນສະໄຫມ, ວ່ອງໄວ ແລະ ກວ້າງຂວາງ, ເມື່ອໄລຍະສອງເດືອນຜ່ານມາກະຊວງໄດ້ຮ່ວມກັບວິຊາການລາວດ້ານຄອມພິວເຕີ ທີ່ສຳເລັດການສືກສາມາຈາກ ຫລາຍປະເທດ ເພື່ອພັດທະນາອັກສອນລາວຟອນເພັດສະລາດ ໃຫ້ສົມບູນຕາມມາດຕະຖານສາກົນ ແລະ ໃຫ້ສາມາດບັນຈຸຢູ່ໃນລະບົບຄອມພິມເຕີ ແລະ ມືຖືຄືກັບພາສາອື່ນໆ.
ທ່ານ ຫຽມ ພົມມະຈັນ ລາຍງານໃຫ້ຮູ້ຕື່ມວ່າ: ປະຈຸບັນໄດ້ສຳເລັດຂັ້ນພື້ນຖານຄື: ອັກສອນລາວຟອນເພັດຊະລາດ ສາມາດບັນຈຸເຂົ້າໃນລະບົບຄອມພິວເຕີ ແລະ ມືຖື, ເຊິ່ງຟອນດັ່ງ ກ່າວຍັງສາມາດປ່ຽນຟອນອັກສອນລາວອື່ນໆໃຫ້ເປັນອັນດຽວໄດ້, ໄດ້ສຳເລັດທາງດ້ານເຕັກນິກຕໍ່ໄປຈະໄດ້ດຳເນີນບາງລະບຽບການສາ ກົນໃຫ້ສົມບູນທຸກຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ຄົນລາວ ແລະ ກໍ່ຄືຕ່າງປະເທດທີ່ຮູ້ຈັກພາສາລາວສາມາດຕິດຕໍ່ພົວພັນຜ່ານລະບົບຄອມພິມເຕີ ແລະ ມືຖືດ້ວຍອັກສອນລາວ.
The government yesterday officially authorised the use of the Phetsarath font for ICT users and multimedia projects.
The launch to promote the use of the font was hosted by the Ministry of Science and Technology in cooperation with the Ministry of Post and Telecommunications.
Minister of Post and Telecommunications Mr Hiem Phommachanh said the font was an important technological advancement for Laos and that the Party Central Committee had advised its development. IT technology was advancing at a steady pace but because so much equipment is costly, many Lao people still had limited access to it.
“The main reason for designing this particular font is because there is no Lao alphabet on existing IT equipment, so some users are developing their own which they are integrating into software systems,” Mr Hiem said.
The Phetsarath font was adopted by the government in 2009 but most ICT users could not adapt it to their computers or mobiles.
Mr Hiem said “The Ministry of Post and Telecommunications asked technicians to develop a software system of international standard that would enable the Phetsarath font to be like any other IT language and be accessed by local users.”
During yesterday’s pre-sentation, technicians explained to an enthusiastic audience how the font related to software programmes and how it could be used in conjunction with computers and mobiles.
Faculty of Science student Mr Arphixay said it would be great to be able to use Laos’ own ICT language, and it would be better still if it could be developed so that users could integrate it into ordinary cell phones.
“Now we’d like you to develop a system that people like me with cheap phones can use.”
An informal survey carried out by Vientiane Times showed that to send e-mails and chat on Facebook, most teenagers were using karaoke language or a similar one instead of Lao.
Mr Arphixay said the new font would entice ICT users to use the Lao language instead.
ដំរីហ្លួង ថ្ងៃពុធ 28 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អតីតភាព, អំពីស្រុកខ្មែរ.add a comment
នៅសម័យដើម ដែលគ្រឿងម៉ាស៊ីន ឬសម្ភារៈសឹក នៅមិនទាន់ទំនើបនៅឡើយ ខ្មែរបុរាណ ជាពិសេស ព្រះចៅផែនដីខ្មែរ បានប្រើប្រាស់សត្វដំរី ធ្វើជារាជរថ និងធ្វើសឹកសង្គ្រាមផងដែរ ជាពិសេសនៅសម័យមហានគរ។ ស្ដេចនៃចក្រភពនីមួយៗត្រូវបានមើលឃើញថាមានឫទ្ធិអំណាចនៅពេលមានដំរីសនៅក្នុងនគររបស់ខ្លួន ជាហេតុការថ្វាយដំរីល្អៗ តាម «តម្រាគជសាស្ត្រ» ដល់ព្រះមហាក្ស័ត្រិយ៍, សង្គ្រាមដណ្ដើមដំរី ក៏ឃើញកើតមានជាហូរហែរនៅសម័យដើមផងដែរ។
រហូតមកដល់សម័យកណ្ដាល មុនសង្គ្រាមនៅឆ្នាំ១៩៧០ ដំរីក៏នៅតែជាគ្រឿងសម្គាល់នៃអំណាចព្រះមហាក្ស័ត្រិយ៍ខ្មែរដដែរ បើទោះជាដំរីមិនត្រូវបានយកទៅធ្វើសឹកសង្គ្រាមទៀតក៏ដោយ ដោយសារពិភពលោកបានឈានដល់យុគទំនើបកម្មខាងសព្វាវុធ នៅក្នុងសង្គ្រាមលោកទាំងពីរគ្រា។ យ៉ាងណាក៏ដោយ «ដំរីហ្លួង» ក៏នៅមានតួនាទីសំខាន់នៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំង សម្រាប់ក្នុងព្រះរាជពិធីនានា ហើយរឹងរឹតតែមោទនភាពនោះផងទៀត អតីតព្រះមហាក្ស័ត្រិយ៍ខ្មែរបានផ្ដល់ទីតាំងដ៏សំខាន់សម្រាប់ដំរីស្ថិតក្នុងព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខ ហើយបច្ចុប្បន្នបើទោះបីដំរីមិនត្រូវបានចិញ្ចឹមនៅទីនោះទៀតក្ដី រោងដំរីនៃព្រះបរមរាជវាំងខ្មែរក៏ត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ និងប្រែក្លាយទៅជាសារមន្ទីរោងដំរី ដើម្បីឧទ្ទិសចំពោះដំរីដែលធ្លាប់មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងផែនដីខ្មែរ។
សម័យដើមខ្មែរមានជំនឿយ៉ាងមុះមុតចំពោះដំរី ជាពិសេសព្រះមហាក្ស័ត្រិយ៍។ ដំរីហ្លួង សុទ្ធតែត្រឹមត្រូវតាមក្បួនខ្នាតនៃ «តម្រាគជសាស្ត្រ» ដែលមនុស្សខ្មែរសម័យនោះមានសមត្ថភាព និងចំណេះដឹងពិតប្រាកដក្នុងការមើលដំរី ដើម្បីជាសេចក្ដីសុខចម្រើនដល់ព្រះនគរ។ ហើយដំរីហ្លួងអស់ទាំងនោះ សុទ្ធតែមានគជេន្រ្ទដើម្បីរក្សាផងទៀត។
បច្ចុប្បន្ននេះ ដោយឆ្លងកាត់សង្គ្រាមអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ដំរីបានបាត់បង់ទាំងស្រុងនូវតួនាទីដ៏ពិសិដ្ឋនេះពីសង្គមខ្មែរ។ នៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំង មិនមាននៅសល់ដំរីទៀតទេ ហើយព្រះរាជពិធីធំៗក៏ស្ទើរបាត់បង់អស់ ហើយដោយឡែកក៏មិនមានដំរីហ្លួងទៀតដែរ។ យើងសង្ឃឹមថានៅថ្ងៃអនាគត គជសារនឹងឈានមកមានតួនាទីម្ដងទៀតនៅក្នុងផែនដីកម្ពុជា៕
រូបចម្លាក់ដំរីនាំមុខក្នុងការធ្វើសឹកសង្គ្រាមនៅសម័យមហានគរ នៅឯថែវប្រាសាទនគរវត្ត ខេត្តសៀមរាប
ក្បួនដំរី ក្នុងព្រះរាជពិធីដង្ហែរព្រះសព ហ្លួងសិរីសុវត្ថិ នៅព្រះរាជធានីភ្នំពេញចតុម្មុខមង្គល
ក្បួនសត្វដំរីនៅខាងមុខព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខមង្គល កាលពីសម័យមុនសង្គ្រាម
ដំរីព្រះរាជទ្រព្យ នៅក្នុងបរិវេណព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខ
ដំរីហ្លួង និងហ្មដំរី នៅខាងមុខព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខ
លោកជំទាវ ជេគី ឃេនណេឌី កំពុងឲ្យចំណីដំរីហ្លួង នៅក្នុងពេលមកទស្សនកិច្ចនៅនគរកម្ពុជាកាលពីថ្ងៃទី០១ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៦៧។ រូបភាពស្តែងឲ្យឃើញសម្ដេចព្រះមហាក្ស័ត្រិយានី និងសម្ដេចព្រះប្រមុខរដ្ឋផងដែរ។ នេះសបញ្ជាក់ថាដំរីនៅមានតួនាទីដ៏ពិសិដ្ឋនៅឡើយរហូតមកដល់ឆ្នាំនោះ។ ដែលតាមព័ត៌មានដំរីនោះ គឺជាដំរីសដែលជាសំណព្វនៃសម្ដេចព្រះប្រមុខរដ្ឋផងទៀត។
ដុល្លារនៅស្រែខ្មុក ថ្ងៃ អង្គារ 27 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ.9 comments
បើនិយាយពីរឿងលុយអាគាំងនៅស្រុកខ្មែរ ឬស្រុកកម្ពុជានោះគឺហួសពីការខ្មាស់ខ្មោចទៅទៀត! មិនដឹងជាអ្នកដឹកនាំស្រុកខ្មែរគាត់គិតយ៉ាងណាទេ អំពីរឿងចាយប្រាក់ដុល្លារនៅស្រុកអធិបតេយ្យមួយយ៉ាងពាសវាលពាសកាល ម៉ាសេរីពេញនគរយ៉ាងនេះ។
ដល់យូរៗទៅមនុស្សខ្មែរលែងស្គាល់តម្លៃប្រាក់រៀលរបស់ខ្លួនបាត់ទៅហើយ ដ្បិតវាស៊ាំនឹងការចាយវាយប្រាក់ពួកអាច្រមុះស្រួចទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍បើទិញរបស់របរណាមួយខ្ទង់ប្រមាណ៦សែនរៀលនោះ ប្រាកដជាមិនដឹងថាវាប៉ុន្មានឲ្យប្រាកដទេ ថាថ្លៃឬថោកទេ តែបើនិយាយថាប្រមាណ១៥០ដុល្លារនោះ គេអាចដឹងបានថា អូ! ប៉ុណ្ណេះ ប៉ុណ្ណោះ តថ្លៃគ្នាទៅ sic នេះនិយាយត្រឹមខ្ទង់១៥០ ទេ តែបើដល់ពាន់ម៉ឺន មើលបើដឹង។ ទិញឡានទិញផ្ទះបួនដប់ម៉ឺនដុល្លារដឹងថ្លៃថោក សាកប្រាប់ជាប្រាក់រៀលមើលបុមវង្វេង!
នៅតាមផ្សារទំនើប មិនទំនើបក្ដី ម៉ែអើយ ពួយលេងដាក់តម្លៃជាដុល្លារតែម្ដង ខ្មាស់តែស្រុកយួន និងលាវទេ លុយគេថោកជាងលុយខ្មែរទៅទៀត តែយ៉ាងណាក្ដី មុខទំនិញនៅតាមផ្សារគេដាក់តម្លៃជាប្រាក់របស់គេ គឺដុង និងគីប ដែរ អាសូរអីតែស្រែខ្មុក វាខុសគេ។ បើចឹងទេ ខ្ញុំថាលុបចោលប្រាក់រៀល ប្រកាសដាក់ស្រុកខ្មែរចាយជាប្រាក់អាគាំងតែម្ដងទៅ៕
________________________________________________
អានផងដែរ៖
១. បន្ទាប់ពីបាត់ «សែន», ឥឡូវ «ម៉ឺន» កំពុងរលាយបណ្ដើរៗ
២. ຢູ່ເມືອງລາວ ໃຊ້ແຕ່ເງິນກີບ
៣. នៅពេលដែលបរទេសប្រើលុយខ្មែរ… ជាងខ្មែរ… ចុះខ្មែរវិញ?
រាត្រីមួយក្រោយសង្គ្រាម ថ្ងៃ ចន្ទ 26 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in ភាពយន្ត, វីដេអូ.add a comment
ទស្សនៈខ្មែរចំពោះប្រទេសថៃឡង់ដ៍ និងជនជាតិថៃ ថ្ងៃ អាទិត្យ 25 ខែធ្នូ 2011
Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย.12 comments
កកន៖ កាលពីសប្ដាហ៍កន្លងទៅខ្ញុំបានដាក់រួចមកហើយប្រកាសស្ដីអំពី ទស្សនៈខ្មែរចំពោះប្រទេសវៀតណាម និងជនជាតិយួន។ ថ្ងៃនេះខ្ញុំសូមសាកល្បងបរិយាយត្រួសៗ ម្ដងទៀត ស្ដីពីទស្សនៈរបស់ជនជាតិខ្មែរចំពោះប្រទេសថៃឡង់ដ៍ និងជនជាតិថៃវិញម្ដង។
ជាញាតិជិតខាងដែលមិនអាចគេចទៅណាបានរបស់កម្ពុជា ទំនាក់ទំនងប្រទេសថៃឡង់ដ៍ និងជនជាតិថៃ ជាមួយកម្ពុជា ត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាទំនាក់ទំនងស្រឡាញ់ និងស្អប់នៅជាមួយគ្នាដែរ (សូមអានប្រកាស៖ ថៃ-ក័ម្ពុជា ទំនាក់ទំនងស្រឡាញ់ និងស្អប់)។ ជាថ្មីម្ដងទៀត ប្រកាសនេះគ្មានបំណងញុះញង់ធ្វើឲ្យមានការស្អប់ ឬរើសអើងចំពោះជាតិណាមួយទេ តែជាការទទួលស្គាល់ការពិតចំពោះទង្វើនានាដែលជាតថសង្គមកម្ពុជា។
-
អំពីប្រទេសថៃឡង់ដ៍ និងជនជាតិថៃ
មិនខុសពីជនជាតិយួន និងប្រទេសវៀតណាមទេ ជនជាតិថៃ (ពីអតីតជនជាតិថៃនេះ ត្រូវបានស្គាល់ថាជាជនជាតិ និងប្រទេសសៀម) និងប្រទេសថៃឡង់ដ៍ ក៏ត្រូវបានជនជាតិខ្មែរមានអគតិជាមួយដែរ។ គឺស្ទើរតែដូចគ្នាបេះបិទ ដែលមួយចំណែកធំមានការជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងដាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលជនជាតិខ្មែរជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា ជនជាតិមួយនេះ បានប្លន់យកទឹកដីគេអស់ជាច្រើន ដូចដែរជនជាតិយួនបានធ្វើដែរ។
បើទោះបីជនជាតិថៃមានទំនៀមទម្លាប់ សាសនា ប្រពៃណី វប្បធម៌។ល។ ស្រដៀងគ្នាជាច្រើន ជាមួយនឹងខ្មែរ ដែលខុសពីជនជាតិយួនស្រឡះក៏ដោយ ក៏ជនជាតិខ្មែរនៅតែមានគំនិតមិនទុកជនជាតិនេះជានិច្ច។ ជនជាតិខ្មែរទាំងនោះតែងតែជឿជាក់ថា រាល់ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណី។ល។ ដែលថៃមាននៅពេលនេះ គឺសុទ្ធសឹងតែចម្លងចេញពីខ្មែរទាំងអស់។ ពួកគេ (ខ្មែរ) អគតិនឹងជនជាតិទាំងនោះ ដោយពួកគេបានជឿជាក់ថា ពួកថៃបានកែប្រែប្រវត្តិសាស្ត្រ និងមិនទទួលស្គាល់ការពិត (ដែលថាពួកគេបានចម្លងវប្បធម៌ខ្មែរ)។
ជនជាតិខ្មែរតែងតែគិតថាពួកថៃចូលចិត្តយកប្រៀបលើខ្លួន ហើយចូលចិត្តធ្វើខ្លួនជាធំលើខ្មែរ បើទោះបីស្ថិតក្នុងលក្ខណៈមិត្រភ័ក្ដិ ឬការងារក៏ដោយ។ តែអ្វីដែលគួរកត់សម្គាល់នោះគឺថាខ្មែរនៅមានទំនោរទៅរកថៃជាងយួន ហើយកាលពីមុនមិនយូរប៉ុន្មានគេ (ខ្មែរ) តែងសរសើរគ្នាថា ស្អាត ឬសង្ហារដូចតួកុនថៃផងទៀត។
រហូតមកដល់ជម្លោះថ្មីៗរវាងប្រទេសទាំងពីរ (កម្ពុជា និងថៃឡង់ដ៍) ជនជាតិខ្មែរទាំងនោះ នាំគ្នាគិត និងបំផុសបំផុលជាផ្លូវការទូទាំងប្រទេស និងក្នុងរាជការ ពីការប្ដូរការហៅជនជាតិថៃនេះជា «សៀម» វិញ។ ពួកគេទាំងនោះ (ខ្មែរ) ជឿជាក់ថា ការហៅ «សៀម» នេះទើបស័ក្ដិសម និងអំពើរបស់ជនជាតិនេះមកលើខ្មែរ ដែលពីប្រវត្តិសាស្ត្រដំបូងពួកខ្មែរតែងតែជឿថា គឺពាក្យ «សៀម» នេះឯងដែលជាឈ្លើយរបស់ខ្មែរ។
ជនជាតិខ្មែរបើទោះក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយគេចង់បានដែនដីខ្មែរលើត្រឡប់មកវិញ ហើយគេរាប់អានខ្មែរដែលនៅខាងលើនោះ ថាជា «ខ្មែរសុរិន្ទ្រ» បើទោះបីភាគច្រើននៃខ្មែរលើទាំងនោះមិនបានរស់នៅក្នុងខេត្តសុរិន្ទ្រក៏ដោយ។
______________________________________
អានផងដែរ៖
១. ទស្សនៈខ្មែរចំពោះប្រទេសវៀតណាម និងជនជាតិយួន
២. ថៃ-ក័ម្ពុជា ទំនាក់ទំនងស្រឡាញ់ និងស្អប់
៣. ទស្សនៈខ្មែរចំពោះប្រទេសលាវ និងជនជាតិលាវ
