jump to navigation

ស្ដាប់​លាវ​និយាយ​ពី​កំណើត​ភ្នំពេញ និង​ស្ទឹងត្រែង ថ្ងៃចន្ទ 13 ខែសីហា 2007

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីស្រុកខ្មែរ, ພາສາລາວ.
trackback

ថ្ងៃ​នេះ​ចៃដន្យ បើក​ទំព័រ​អាស៊ី​សេរី​ភាគ​ភាសា​លាវ ក៏​ប្រទះ អត្ថបទ​ពង្សាវតារ​លាវ និយាយ​អំពី​កំណើត​ភ្នំពេញ តាម​ពិត​ទៅ​វើសិន​លាវ​ថា​មក​ពី​សង្ឃ​លាវ​ទេ​តើហ៍។ ឯ​ទៀត​សោត ឈ្មោះ ស្ទឹង​ត្រែង តាម​ពិត​ទៅ​ក៏​ជា​ភាសា​លាវ​ទៀត។ ស្ដាប់​ទៅ​ម្យ៉ាង​ដែរ​តើហ៍។

ພຣະຄຣູຍອດແກ້ວ ໂພນສະເມັກ ອອກເດີນທາງຕໍ່ໄປຍັງປະເທສຂເມຣ

ໃນສັປດາທີ່ຜ່ານມາ ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງ ພຣະຄຣູຍອດແກ້ວ ໂພນສະເມັກ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນໂດຍທົ່ວໄປວ່າ “ຍາຄຣູຂີ້
ຫອມ” ທ່ານພຣະຄຣູໄດ້ແບ່ງຄົວເຮືອນຈຳນວນນຶ່ງໄວ້ ອຸປັຕຖາກ ພຣະບໍຣົມທາຕ ນອກນັ້ນ ກໍໄດ້ພາກັນອົພຍົກລ່ອງ
ລົງໄປຕາມແມ່ນ້ຳຂອງ ເພື່ອໜີໄປຍັງປະເທສຂເມຣ ໃຫ້ພົ້ນພັຍຈາກກາຣຕິດຕາມຈອງລ້າງຈອງຜານຂອງພວກມາຣທີ່
ຂາດສີລທັມມ໌ປະຈຳໃຈ ທີ່ກຳລັງຂຸ້ນຂ້ຽວໄພ່ຟ້າປະຊາຣາສດອນຢູ່ນັ້ນ.

ໃນຣະຫວ່າງທາງ ເມື່ອທ່ານພຣະຄຣູຢຸດພັກຢູ່ບ້ານໃດ ຕຳບົລໃດ ກໍຈະມີປະຊາຊົນມີຄວາມເຫລື້ອມໃສໃນທ່ານ ແລະ
ກໍໄດ້ຕິດຕາມຄນະຂອງທ່ານພຣະຄຣູໄປ ບ້ານລະ 2-3 ຄອບຄົວ. ເມື່ອໄປເຖິງພູເຂົາບັນທັດ ເຂຕຊາຍແດນຂເມຣ
ຊຶ່ງມີຮ່ວມພູຢູ່ຮ່ວມດຽວ ທີ່ພໍຈະໄປໄດ້ ຊຶ່ງມີນາຍດ່ານຂເມຣ ຮັກສາຢູ່. ເຂົາຫ້າມເດັດຂາດ ບໍ່ໃຫ້ຄົນຊາຕອື່ນລ່ວງເຂົ້າ
ໄປ. ແຕ່ວ່າ ໃນຂນະທີ່ພຣະຄຣູຂີ້ຫອມ ພ້ອມດ້ວຍຫລາຍຮ້ອຍຄອບຄົວລາວ ທີ່ຕິດຕາມພຣະຄຣູຯຜ່ານໄປນັ້ນ ເຂົາ
ເຈົ້າຊ້ຳພັດບໍ່ເຫັນຄົນຜ່ານ ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ເພາະເຫຕນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເອີ້ນ ຮ່ວມພູແຫ່ງນັ້ນວ່າ “ຮ່ວມພຣະລັບກາຍ”
ມາຈົນກະທັ້ງທຸກວັນນີ້.

ຄັນໄປເຖິງເຂຕປະເທສອິນທະປັຕຖະ ຂເມຣແລ້ວ ບາງຄອບຄົວ ທີ່ອິດເມື່ອຍຫລາຍ ກໍພາກັນຢຸດຕັ້ງບ້ານເຮືອນຢູ່ທຳ
ມາຫາກິນໄປເລື້ອຍໆ. ບ້ານທີ່ຢູ່ຂອງຄອບຄົວລາວນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ “ບ້ານລາວເດີມ” ຫຣື “ບ້ານທະລາຍ” ມາຈົນ
ຮອດທຸກວັນນີ້.

ສ່ວນຄອບຄົວທີ່ຍັງມີກຳລັງ ກໍພາກັນເດີນທາງຕິດຕາມພຣະຄຣູຯ ຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆ ຈົນໄປຮອດແຫລມຕຣຸຍ ຈັງຫວະ
ຊຶ່ງຂເມຣເອີ້ນວ່າ “ໂຣຍຈັງຫວະ” ທ່ານພຣະຄຣູຯ ເຫັນວ່າ ສຖານທີ່ນັ້ນ ກວ້າງຂວາງ ເໝາະແກ່ກາຣທຳມາຫາ
ກິນຂອງປະຊາຊົນ ທ່ານພຣະຄຣູ ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວກໍສ້າງເຈດີຍ໌ອົງຄ໌ນຶ່ງ ຢູ່ເທິງບໍຣິເວຣພູເຂົາດິນໜ່ວຍນຶ່ງ ໃນ
ແຫລມຕຣຸຍຈັງຫວະນັ້ນ. ເມື່ອສ້າງສຳເຣັຈລົງ ໃນວັນນຶ່ງ ມີແມ່ເຖົ້າຄົນຂເມຣຜູ້ນຶ່ງ ຊື່ “ແມ່ເຖົ້າເພັນ” ຊຶ່ງພາສາລາວ
ເອີ້ນວ່າ “ເຕັມ” ໃນຂນະທີ່ລາວອາບນ້ຳຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳນັ້ນ ລາວເຫັນກະອູບໄມ້ ທີ່ໄຫລມາຕາມນ້ຳມາ ແລະມີແສງຣັສມີ
ອອກມາຈາກກະອູບນັ້ນ ລາວເຫັນວ່າ ເປັນຂອງປະຫລາດ ຈຶ່ງໄດ້ເອົາໄປຖວາຍ ທ່ານພຣະຄຣູ ໂພນສະເມັກ ທີ່
ກຳລັງສ້າງເຈດີຍ໌ຢູ່ນັ້ນ. ທ່ານພຣະຄຣູພິຈາຣະນາໃນທັມມ໌ແລ້ວ ກໍເຫັນແຈ້ງວ່າ ສິ່ງທີ່ສົ່ງຣັສມີອອກມານັ້ນ
ຄືພຣະສາຣີຣິກະທາຕຂອງພຣະພຸທທະເຈົ້າ ຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຂໍບິນທະບາຕນຳແມ່ເຖົ້າເພັນ
ຊຶ່ງອອກສຽງເປັນຂເມຣວ່າ “ເປັນ”. ຝ່າຍແມ່ເຖົ້າເຕັມ ມີຄວາມເຫລື້ມໃສຢ່າງບໍຣິສຸທໃຈ ຂໍໃຫ້ທ່ານພຣະຄຣູ ເອົາ
ບັນຈຸໄວ້ໃນພຣະເຈດີຍ໌ ແລະຂໍໃຫ້ເອົາຊື່ຂອງລາວໃສ່ໄວ້ນຳ. ທ່ານພຣະຄຣູຯ ຈຶ່ງໄດ້ອັງເຊີນພຣະສາຣີຣິກະທາຕ
ເຂົ້າບັນຈຸໄວ້ໃນພຣະເຈດີຍ໌ ແລະໃຫ້ຊື່ພຣະເຈດີຍ໌ນັ້ນວ່າ “ທາຕແມ່ເຖົ້າເຕັມ” ຊຶ່ງຕໍ່ມາ ພູເຂົາໜ່ວຍນັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ວ່າ “ພູ
ເຂົາແມ່ເຖົ້າເຕັມ”. ແຕ່ຂເມຣເອີ້ນວ່າ “ພນົມເປັນ” ຊຶ່ງກໍໝາຍຄວາມວ່າພູເຂົາເຕັມນັ້ນເອງ.

ທຳອິດ ທ່ານພຣະຄຣູຕັ້ງໃຈວ່າ ຈະຕັ້ງສຳນັກຢູ່ທີ່ ພນົມເປັນນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ເຣີ່ມຫລໍ່ພຣະພຸທທະຮູບທອງ ເຫລືອງ ຫລໍ່ໄດ້
ພຽງພຣະສຽຣລົງມາເຖິງພຣະກອນ (ແຂນ) ເບື້ອງຂວາ ຍັງບໍ່ສຳເຣັຈ ພຣະເຈົ້າກຣຸງບັນທາຍ ໄດ້ຊາບຂ່າວວ່າ
ມີພຣະລາວພາຄອບຄົວຍາຕໂຍມເຂົ້າມາໃນແດນຂເມຣ ຈຶ່ງໃຫ້ພຣະຍາຂເມຣໄປເກັບພາສີ ຄົວລະ 6 ບາທ.

ທ່ານພຣະຄຣູ ເຫັນວ່າ ຈະເປັນກາຣເຮັດໃຫ້ຍາຕໂຍມເດືອດຮ້ອນ ຈຶ່ງໄດ້ອົພຍົບຄອບຄົວຍາຕໂຍມ ຂຶ້ນມາ
ຕາມລຳແມ່ນ້ຳຂອງ. ຄັນມາຮອດໝູ່ບ້ານນຶ່ງ ເຫັນວ່າ ເປັນທຳເລອັນເໝາະສົມ ໃນກາຣທຳມາຫາລ້ຽງຊີພ ຂອງຍາຕ
ໂຍມ ທ່ານພຣະຄຣູຯ ຈຶ່ງໄດ້ສ້າງວິຫາຣຂຶ້ນຫລັງນຶ່ງ ແລະພໍສຳເຣັຈຮຽບຮ້ອຍໄປຫລັງນຶ່ງ ພຣະເຈົ້າແຜ່ນດິນຂເມຣ
ຊາບວ່າ ພຣະລາວຍັງບໍ່ທັນໜີພົ້ນຈາກແດນຂເມຣ ຈຶ່ງໃຫ້ທະຫາຣຕິດຕາມມາກໍ່ກວນ. ທ່ານພຣະຄຣູເຫັນວ່າ ບໍ່ມີ
ຄວາມສງົບ ຈຶ່ງໄດ້ພາຍາຕໂຍມ ຂຶ້ນມາທາງເໜືອ ຕາມລຳແມ່ນ້ຳຂອງ ຄັນມາເຖິງໝູ່ບ້ານນຶ່ງ ເຫັນວ່າ ເປັນໄຊຍພູມ
ທຳເລດີ ຈຶ່ງພາບໍຣິວາຣພັກຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບຫລໍ່ພຣະພຸທທະຮູບໄວ້ ອົງຄ໌ນຶ່ງ ຄືຫລໍ່ສະເພາະໃຕ້ສອກລົງມາເຖິງ
ແທ່ນ. ພໍຫລໍ່ສຳເຣັຈແລ້ວ ກໍໃຫ້ລູກສິສລົງໄປເຊີນເອົາພຣະສຽຣ (ຫົວ) ທີ່ຫລໍ່ຄ້າງໄວ້ທີ່ເຈດີຍ໌ ພນົມເປັນ ທີ່ຍັງບໍ່ສຳ
ເຣັຈນັ້ນ ຂຶ້ນມາສວມໃສ່ ຈຶ່ງຄົບເປັນອົງຄ໌ພຣະພຸທທະຮູບ ແລ້ວຖວາຍພຣະນາມວ່າ “ພຣະເຈົ້າອົງຄ໌ແສນ” ເພາະວ່າມີ
ນ້ຳໜັກແສນນຶ່ງ. ເມື່ອພຣະພຸທທະຮູບຫລໍ່ບໍຣິບູນແລ້ວ ກໍແຫ່ເອົາອົງຄ໌ພຣະແສນ ຂ້າມໄປຍັງຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງ
ປາກເຊກອງ ແລະກໍໄດ້ພາຍາຕໂຍມຕັ້ງພູມລຳເນົາຢູ່ນະທີ່ນັ້ນ.

ຍັງມີຊາຍຄົນນຶ່ງ ເຮັດສວນໝາກແຕງຢູ່ປາກເຊກອງ. ເຂົາເຫັນທ່ານພຣະຄຣູ ກໍເກີດມີຈິຕໃຈເຫລື້ອມໃສສັທທາ ເກັບ
ໝາກແຕງໄປຖວາຍທ່ານ ແລະຂໍອາຣາທະນາໃຫ້ທ່ານຢູ່ໂຜດ. ທ່ານພຣະຄຣູພິຈາຣະນາເຫັນວ່າ ທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໄປອນາ
ຄົຕຈະຈເຣີນເປັນເມືອງ ຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຍາຕໂຍມອັງເຊີນພຣະອົງຄ໌ແສນຂຶ້ນເທິງຝັ່ງ ແລະໄດ້ສ້າງວິຫາຣຫລັງນຶ່ງໄວ້ນະທີ່
ແຫ່ງນັ້ນ. ທ່ານພຣະຄຣູເຫັນວ່າ ຊາຍຜູ້ຖວາຍໝາກແຕງນັ້ນ ເປັນຄົນມີຄຸນສົມບັຕດີ ຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງເຂົາເປັນຫົວໜ້າ
ບົວຣະບັຕຮັກສາ ພຣະພຸທທະຮູບອົງຄ໌ແສນນັ້ນ. ໃຫ້ທ້າວສຸດ ເປັນຫົວໜ້າບ້ານ ໃຫ້ເບີ່ງແຍງສຸຂທຸກຂ໌ຂອງຍາຕໂຍມ
ທີ່ຕັ້ງພູມລຳເນົາທຳມາຫາກິນຢູ່ໃນບ້ານນັ້ນ. ໃນເວລາຕໍ່ມາ ເມື່ອທ້າວສຸດ ເຖິງແກ່ກັມມ໌ແລ້ວ ບ້ານແຫ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້
ຊື່ວ່າ “ບ້ານຊຽງແຕງ” ແລະກາຍມາເປັນ “ເມືອງຊຽງແຕງ” ທີ່ຂເມຣຍຶດຄອງຢູ່ໃນເວລານີ້.

ສ່ວນທ່ານພຣະຄຣູ ເມື່ອມອບໝາຍໃຫ້ທ້າວສຸດດູແລພຣະພຸທທະຮູບແລ້ວ ກໍພາຍາຕໂຍມຈຳນວນນຶ່ງ ຂຶ້ນມາຕາມລຳ
ແມ່ນ້ຳຂອງ ຈົນເຖິງດອນໂຂງ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ນຳມາເລົ່າສູ່ທ່ານຟັງຕໍ່ ໃນບັ້ນຕໍ່ໄປໃນສັປະດາໜ້າ ສະບາຍດີ.

បើក​ស្ដាប់​ទី​នេះ: http://www.rfa.org/lao/feature/history/phongsavadan_lao/2007/01/25/LVS070112/

_______________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. Repost: ស្ដាប់​លាវ​និយាយ​ពី​កំណើត​ភ្នំពេញ និង​ស្ទឹងត្រែង
២. ព្រះ​គ្រូ​យ៉ត​កែវ ភូមសៈមេក ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​ខ្មែរ
៣. ត​ចប់
៤. «​លាវ​» វង្វេង

Advertisements

មតិ»

1. Bandith - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

អានអត់ដាច់ មិនដឹងជាចេញស្អីជ្រុងៗ???? តាប៉ិភាក់បកប្រែតិចមើល

2. Mr. V - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

អាន​អត់​ដាច់​ទេ​តា​ភ័ក្ត្រ​អើយ ជួយ​បក​ប្រែ​ឲ្យ​ផង!

3. សុភ័ក្ត្រ - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

បាន​ប្រាប់ បាន​ប្រើ​ហ្មង!! 😀
ចាំ​បក​ឲ្យ!

4. archphkai - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

នេះលាវគេហ៊ានថាចាប្រវត្តិសាស្ត្រផង!   បើថាត្រឹមរឿងនិទានទើបសម។
រឿងនេះនិយាយពីព្រះគ្រូអាចម៍ក្រអូបធ្វើដំណើរតាមទន្លេមេគង្គទៅប្រទេស
ខ្មែរដោយមានគ្រួសារលាវ២,៣គ្រួសារទៅជាមួយផងតែអ្នកដទៃមើលមិន
ឃើញ។លុះទៅដល់ជ្រោយចង្វារ(លាវហៅត្រុយចង្វៈ)  ព្រះអង្គក៏តាំងសាង
ចេតិយមួយលើភ្នំក្បែរនោះ។ តពីនេះគេក៏និយាយពីដូនពេញខ្មែរដែលទៅ
ងូតទឹកទន្លេក៏ប្រទះឃើញកំណាត់ឈើអណ្តែតមកដោយមានពន្លឺរស្មីចាំង
មកក្រៅផង។ ដូនពេញ(លាវហៅមែថៅតេម)ក៏យកទៅថ្វាយព្រះគ្រូលាវ
ព្រះអង្គថាជាព្រះសារីរិកធាតុ ក៏យកទៅតម្កល់ទុកក្នុងចេតិយដែលសាងសង់
នោះទៅដោយហៅថា«ថាតមែថៅតេម»(ចេតិយដូនពេញ), ភ្នំនោះគេក៏
ហៅថា«ភូខៅមែថៅតេម» (ភ្នំដូនពេញ) ដោយគេបញ្ជាក់ថាខ្មែរយើងហៅ
«ភ្នំពេញ»។
       ចំពោះខេត្តស្ទឹងត្រែង(លាវហៅសៀងតេងឬសៀងតែង)  គេនិយាយ
ថាពេលព្រះគ្រូអាចម៍ក្រអូបនិងគ្រួសារលាវភៀសពីភ្នំពេញ(រត់ពីការបង់ពន្ធ
៦បាតក្នុង១គ្រួសារ  នៅពេលស្តេចខ្មែរដឹង) មកក៏បានមកសាងព្រះវិហារ
មួយនៅស្តឹងត្រែងដើម្បីតម្កល់ព្រះពុទ្ធរូបអង្គសែន(មានទម្ងន់១សែន)ដោយ
ឲ្យអ្នកដាំត្រសក់ដែលធ្លាប់ថ្វាយផ្លែត្រសក់(លាវហៅថាម៉ាកតេង)ដល់ព្រះ
អង្គគ្រប់គ្រង និងជាមេភូមិមើលការខុសត្រូវគ្រួសារលាវ។តមកពេលបុរស
នោះចាស់ស្លាប់ទៅភូមិនោះក៏មានឈ្មោះថា«សៀងតេងឬសៀងតែង» ដែល
ខ្មែរយើងហៅថាស្ទឹងត្រែងនេះឯង។
សូមប្រែដោយសង្ខបយកតែអាសំខាន់ទាក់ទងនឹងខ្មែរ   ខុសត្រូវយ៉ាងណា
សូមអធ្យាស្រ័យ!

5. សុភ័ក្ត្រ - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

អើ​បាន​អាចម៍​ផ្កាយ ប្រែ​សង្ខេប​ប៉ុណ្ណឹង ក៏​ឃើញ​ថា​ល្មម​សមគួរ គ្រាន់​បាន​យល់​ទុក​ជា​គតិ ប៉ុណ្ណេះ​ទៅ​ហោង​ គ្រាន់​ខ្ញុំ​មិន​បាញ់​បក​ទៀត អេវាំង៚

6. naraths - ថ្ងៃអង្គារ 14 ខែសីហា 2007

អាត្មា​ក៏​សូម​ចំរើន​ពរ​ដែរ​!

7. Mr. V - ថ្ងៃពុធ 15 ខែសីហា 2007

មាន​សៀវ​ភៅ​ឬ​ក្បួន​រៀនភាសា​លាវ​​សម្រាប់​អ្នក​មិន​ទាន់​ចេះ​សោះ​ឬទេ? បើ​មាន​ Share ខ្ញុំ​មួយ​ផង!!!!

8. សុភ័ក្ត្រ - ថ្ងៃពុធ 15 ខែសីហា 2007

លោក​វី​អើយ​ រៀន​តាម​អ៊ីន​ធ័រ​ណិត​ហ្នឹង​យក៍​មិន​អស់។ សម័យ​នឹង​ហើយ​ចាំ​បាច់​រក​សៀវភៅ​អី​ទៀត!!! 😛

9. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ « -:- កំណត់ហេតុសុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃសៅរ៍ 19 ខែមករា 2008

[…] “ស្ដាប់​លាវ​និយាយ​ពី​កំណើត​ភ្នំពេញ …” ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​១៣ ខែ​សីហា។ […]

10. Repost: ស្ដាប់​លាវ​និយាយ​ពី​កំណើត​ភ្នំពេញ និង​ស្ទឹងត្រែង « -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃសុក្រ 5 ខែវិច្ឆិកា 2010

[…] […]

11. «​លាវ​» វង្វេង | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃពុធ 15 ខែសីហា 2018

[…] […]

12. ត​ចប់ | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃពុធ 15 ខែសីហា 2018

[…] […]

13. ព្រះ​គ្រូ​យ៉ត​កែវ ភូមសៈមេក ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​ខ្មែរ | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃពុធ 15 ខែសីហា 2018

[…] […]


ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: