jump to navigation

សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ, អំពីសុភ័ក្ត្រ.
trackback

សួស្ដី​ប្រិយមិត្រ​អ្នក​តាម​ដាន​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ជា​ទី​គោរព, ឆ្នាំ​២០០៨​បាន​កន្លង​ទៅ​ជាង​១០​ថ្ងៃ​ហើយ អ្វី​ៗ​ហាក់​ដូច​ជា​លឿន​ណាស់ ពេល​វេលា​មិន​បាន​រង់​ចាំ​មនុស្ស​យើង​ឡើយ ហេតុ​ដូច​នេះ​មនុស្ស​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​យក​ពេល​វេលា​ប្រើប្រាស់​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​បំផុត​សម្រាប់​ខ្លួន​គេ​ម្នាក់​ៗ។ សម្រាប់​ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ ចំពោះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ ដ្បិត​តែ​មិន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​លេច​ចេញ​រូបរាង​ឲ្យ​ប្រត្យក្ស​​ តែ​ឆ្នាំ​នេះ​ខ្ញុំ​អាច​រាប់​បាន​ថា​ជា​ការ​ជោគជ័យ​មួយ​ផង​ដែរ​សម្រាប់​រូប​ខ្ញុំ​ រាប់​តាំង​ពី​ឡើង​ឋានៈ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ចាស់, ប្រឡង​ជាប់​នៅ​ក្រសួង​ការបរទេស និង​សហប្រតិបត្តិការ​អន្តរជាតិ និង​ជាប់​អាហារូបករណ៍​មក​សិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ចុឡាឡុងករណ៍ ជា​ដើម។

ចប់​ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ ប្លក់​នេះ​មាន​កំណើត​បាន​៣​ឆ្នាំ​ហើយ ឃើញ​ថា​ទស្សនិកជន​បាន​ចូល​មក​មើល​លេង​ក៏​ឃើញ​ថា​មាន​ចំនួន​ច្រើន​គួរ​សម ឯ​ចំនួន​ឃ្លីក​មើល​វិញ មក​ដល់​ពេល​នេះ​មាន​ជាង​១​សែន​២​ម៉ឺន​ដង​ដែរ។ ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ​មិន​សូវ​មាន​ការ​ប្រកែក​ឈ្លោះ​គ្នា​ដូច​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៧​នោះ​ទេ ដោយ​សារ​ទី​មួយ​ខ្ញុំ និង​រួម​អ្នក​ស្មោះ​ស​ឯ​ទៀត​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ពិភព​ប្លក់​នេះ​ប្រើ​ប្រាស់​វិធី​សាស្ត្រ​ធម៌​អហិង្សា ពោល​គឺ​ប្រើ​ប្រាស់​វិធី​ផ្ចាញ់​មារ​ដោយ​មិន​តប​ត​ជាមួយ​មារ និង​ជា​លទ្ធផល​មារ​ឈ្លក់​ទឹក​មាត់​តៃ​ហោង​ដោយ​ឯក​ឯង​ដោយ​មិន​បាច់​ប្រើ​កម្លាំង និង​ទី​ពីរ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​មាន​មតិ​ច្រឡោម​ខាង​កើត​មាន​ទេ ដើម្បី​បញ្ជៀស​ការ​តឹង​សសៃ​ក​ដាក់​គ្នា​រវាង​អ្នក​មក​បង្ក​រឿង​នៅ​ទី​នេះ ដែល​មាន​ជា​ហូរ​ជា​ហែរ មិន​ដឹង​ថា​ខ្លួន​អស់​លោក​ទាំង​ហ្នឹង​កើត​មក​ពី​រន្ធ​អី។

ណាស់​ហើយ ខ្ញុំ​សូម​ងាក​មក​និយាយ​ពី​ប្រកាស​សំខាន់​ៗ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​នៅ​ទី​នេះ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៨ ហើយ​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ពី​សំណាក់​អ្នក​ចូល​មក​ទស្សនា​ដូច​ត​ទៅ៖

សម្រាប់​ខែ​មករា និង​កុម្ភៈ មិន​សូវ​ជា​មាន​អត្ថបទ​ណា​មាន​ការ​ពិភាក្សា​ច្រើន​ទេ។ នៅ​ខែ​កុម្ភៈ អត្ថបទ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា លោក​ជំទាវ​ធំ​រិះគន់​បទ “សុំ​បេះ​ដូង​មួយ​ចំណែក” Sic ទទួល​បាន​ការ​វិភាគ​ច្រើន​គួរ​សម។ អស្ចារ្យ​ណាស់​ស្រុក​ខ្ញុំ អត្ថបទ​នៅ​ខែ​មីនា បាន​និយាយ​រៀបរាប់​ពី​ស្ថានភាព​មួយ​នៅ​ឯ​ក្រសួង​ការបរទេស នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​​ទៅ​ផ្ញើ​ម៉ូតូ​នៅ​នី​នោះ។

នៅ​ខែ​មេសា​វិញ អត្ថបទ​ជួយ​ទិញ​ទង់​ជាតិ​ឲ្យ​ខ្មែរ ត្រូវ​បាន​វិភាគ​ច្រើន​គួរ​សម អត្ថបទ​នេះ​និយាយ​អំពី​ការ​ដែល​ជន​ជាតិ​ថៃ​ទិញ​ទង់​ជាតិ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​ខ្មែរ​នៅ​តាម​ជាយ​ដែន។ សម្រាប់​ខែ​ឧសភា​វិញ មាន​ប្រកាស​៣​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ខ្លាំង។ ប្រកាស​ទី​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ពិភាក្សា​សម្បើម​នោះ​គឺ​ជា​ប្រកាស​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ដក​ស្រង់​ផែ​ទី​មួយ​ដែល​គូស​វាស​លេង​ៗ (តាម​គាត់​និយាយ) ពី​ស្ថានភាព​ឥណ្ឌូចិន​នា​ឆ្នាំ​២០៥០។ អត្ថបទ​នេះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា Indochina in 2050 – a fantasy ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​២០ ឧសភា។ អត្ថបទ​ទី​ពីរ​ដែល​ទទួល​បាន​ខមមេនត៍​រហូត​ដល់​ទៅ​៥៧ និង​ថែម​ទាំង​បាន​ត្រូវ​គេ​យក​ទៅ​ចុះ​នៅ​ក្នុង​ទស្សនាវដ្ដី​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​ផង​ទៀត​នោះ គឺ​ជា​អត្ថបទ​ដែល​ចុះ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ឧសភា មាន​ចំណង​ជើង​ថា ច្រត់​ព្រះ​នង្គ័ល ពិធី​បុណ្យ​ដែល​គួរ​លុប​ចោល? វា​ជា​ប្រភេទ​អត្ថបទ​វិភាគ និង​តម្រូវ​ឲ្យ​អ្នក​អាន​ប្រើ​វិចារណញ្ញាណ​ក្នុង​ការ​អាន ទើប​យល់​ច្បាស់​ពី​អត្ថន័យ​ពិត​ប្រាកដ​នៃ​អត្ថបទ​នេះ។ អត្ថបទ​ជា​ស៊េរី​ដែល​ខ្ញុំ​ចុះ​ស្ដី​ពី​ដំណើរ​ទស្សនកម្សាន្ត​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​ប្រទេស​លាវ លើក​ទី​២ ក៏​ទទួល​បាន​ការ​ស្វាគមន៍​ច្រើន​គួរ​សម​ដែរ។

មក​ដល់​ខែ​មិថុនា នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​ប្រកាស​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​អំពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ប្រទេស​លាវ​នោះ ក៏​ស្រាប់​តែ​មាន​អា​ចម្កួត​មួយ​ណា​នោះ​មក​ដាក់​ខមមេនត៍​ជេរ​ខ្ញុំ​ពី​រឿង​ថា​ខ្ញុំ​កុហក និង​អួត​គេ​​ថា​ខ្ញុំ​ចេះ​ភាសា​ថៃ​ ឡាវ បារាំង​សេស អង់គ្លេស ឯ​ណា​ឯ​ណោះ​ទៅ​វិញ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ខ្លួន​ទាល់​តែ​សោះ និង​មិន​ដែល​ហា​មាត់​ពី​រឿង​ភាសា​អី​នោះ​ទាល់​តែ​សោះ។ ពួក​នេះ​មាន​ទំនង​ជា​ក្រុម​មួយ​ដែល​ច្រណែន​ឈ្នានីស​គេ មិន​ដឹង​ជា​ដើរ​ជាន់​ពែរ​ស្អី មួយ​ថ្ងៃ​ៗ​គិត​តែ​ពី​មក​ដើរ​សន្សំ​រឿង​ខ្មែរ​គ្នា​ឯង​ទៅ​វិញ (អត្ថបទ​ឈ្មោះ៖ ប្លក់​ខ្ញុំ​មាន​អា​ឆ្កួត​មក​តាម​លង!) តែ​ទី​បំផុត​បាន​រលាយ​រលត់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បក​ស្រាយ​ភ័ស្តុតាង​បំភ្លឺ​ភ្នែក​អ្នក​ផង​ច្បាស់​លាស់​បក​អាក្រាត​ពី​ភាព​អមនុស្ស​របស់​ពួក​នោះ (អាន​អត្ថបទ៖ ភ័ស្តុតាង​ផ្ទួន​ៗ​វាយ​បំបាក់​អា​ជាតិ​លាវ​ក្លែងក្លាយ)។ អត្ថបទ​មួយ​ទៀត​ឈ្មោះ สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ដែល​គ្រាន់​តែ​ខ្ញុំ​ដាក់ ដោយ​សារ​វា​ជា​រឿង​ភាពយន្ត​បែប​មនោសញ្ចេតនា អប់​រំ​ពី​សង្គម​គ្រួសារ​យ៉ាង​មាន​អត្ថន័យ​បំផុត​នោះ ត្រូវ​បាន​អ្នក​ទស្សនា​របស់​យើង​ថា​ឲ្យ​គួរ​សម​ដែរ។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ពួក​យើង​ស្អប់​ថៃ រហូត​ដល់​មិន​ទស្សនា​រឿង​ដែល​ផ្ដល់​គតិ​សោះ​នោះ​ផង​ទេ។ នៅ​ខែ​មិថុនា នេះ​បញ្ហា​ខ្មែរ​ថៃ​ក៏​បាន​កើត​ឡើង​ក្ដៅ​គួរ​សម ជា​ពិសេស​អត្ថបទ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា រឿង​រ៉ាវ​កាន់​តែ​វែង​ឆ្ងាយ ពួក​ថៃ​ថ្លើម​ធំ​នាំ​គ្នា​បាតុកម្ម​បន្ថែម​រឿង​ទាមទារ​ខេត្ត​​​មួយ​ចំនួន​ដែល​ខ្លួន​ធ្លាប់​គ្រប់​គ្រង​ពី​ខ្មែរ​វិញ

នៅ​ដើម​ខែ​កក្កដា នោះ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ជាទី​សក្ការៈ​របស់​ខ្មែរ ត្រូវ​បាន​ចុះ​ជា​បិតិកភណ្ឌ​ពិភព​លោក បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​ខិតខំ​ឈ្នានីស​រារាំង​ពី​សំណាក់​ប្រទេស​ថៃ​ក៏​ដោយ។ ក្នុង​ឱកាស​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ជាតិ​ខ្មែរ​នេះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ដាក់​ប្រកាស​មួយ​ចំនួន​ជា​អត្ថបទ​វិភាគ ហើយ​ក៏​ទទួល​បាន​ការ​ពេញ​និយម​ពី​អ្នក​អាន​យើង​សម្បើម​ណាស់​ដែរ។ អត្ថបទ​ទាំង​នោះ​រួម​មាន៖ ទេវតា​បរាមុខ​ប្រទេស​ថៃ, ប្រជាជាតិ​ខ្មែរ​អបអរ​សាទរ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ជា​បេតិកភ័ណ្ឌ​ពិភពលោក, នាយក​ហ៊ុន សែន ឡើង​ក្រេឌីត​ពី​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ, បរាជ័យ​អ្វី​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​កិច្ច​ចរចា​ខ្មែរ-ថៃ ប្រកាស​ទាំង​នោះ​សុទ្ធ​តែ​ឧទ្ទិស​ចំពោះ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ។

ពួក​អម្បូរ​ចង្រៃ​ជួប​គ្នា​នៅ​សូរិយា គឺ​ជា​ប្រកាស​ដែល​បាន​ដាក់​នៅ​ខែ​សីហា។ ពាក្យ​អម្បូរ​ចង្រៃ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ពួក​ម្សៀ​មួយ​ចំនួន​ដាក់​ងារ​ដល់​ខ្ញុំ និង​អ្នក​ស្មោះ​ស​មួយ​ចំនួន​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ពិភព​ប្លក់​ដោយ​ពួក​យើង​ឥត​ដឹង​ខ្យល់​អ្វី​ទាំង​អស់ ក្រៅ​ពី​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​នឹង​ជាតិ​ខ្លួន។

អត្ថបទ​នៅ​ខែ​កញ្ញា ហ៊ុន សែន ត្រូវ​បាន​រើស​ជា​ថ្មី​ជា​នាយក​ស្រុក​ខ្មែរ គឺ​ជា​អត្ថបទ​ដែល​ទទួល​បាន​ការ​ឆ្លង​ឆ្លើយ​គ្នា​ដ៏​សម្បើម​ពី​សំណាក់​មិត្រ​អ្នក​អាន​យើង ទាក់ទង​នឹង​ករណី​សម្ដេច​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ខ្មែរ ដែល​ទើប​ទទួល​បាន​ការ​តែងតាំង​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ជា​ថ្មី បន្ទាប់​ពី​គណបក្ស​របស់​លោក​បាន​ឈ្នះ​ឆ្នោត​កាល​ពី​ខែ​កក្កដា មក​នោះ។ អត្ថបទ ទីតាំង​មួយ​ដែល​មិន​គួរ​សាងសង់ ក៏​ទទួល​បាន​ការ​ពិភាក្សា​ណាស់​ដែរ។ អត្ថបទ​នេះ​រិះគន់​អជ្ញាធរ ដែល​បាន​សាងសង់​អគារ​បញ្ជ្រាស​ទិស​មួយ​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ។ នៅ​ចុង​ខែ​នេះ​ដែរ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​រស់​នៅ​ទីក្រុង​បាងកក ប្រទេស​ថៃ។

នៅ​ខែ​តុលា ប្រកាស​បែប​នយោបាយ​ចំនួន​ពីរ​ត្រូវ​បាន​ពិភាក្សា​​នោះ​គឺ៖ អ៊ុនតាក់ អត់​បាន​ការ និង​ភាព​ឆ្លាត​វ៉ៃ​នៃ​ជាតិ​ស្យាម។ អត្ថបទ​សង្គម អនិច្ចា​កម្ពុជរដ្ឋ ទទួល​បាន​ខមមេនត៍​រហូត​ដល់​ទៅ​៣៥។

នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ​វិញ អត្ថបទ តើ​ឥណ្ឌា​ពិត​ជា​អ្នក​ផ្ដល់​កំណើត​ដល់​ខ្មែរ​មែន​ឬ​? បាន​ទទួល​ការ​វិភាគ​វិចារ​សម្បើម​ណាស់​ដែរ រួម​ជាមួយ​អត្ថបទ តើ​ខ្មែរ​គួរ​ហៅ​ប្រទេស​ភូមា យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច? នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ខិតខំ​ណែនាំ​ហ្វុនត៍​ខ្មែរ​ប្រភេទ​លំនាំ​អក្សរ​ភូមា និង​ទេវនាគរី​នោះ បាន​ត្រឹម​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​ច្រណែន​ឈ្នានីស​មួយ​ចំនួន មិន​ដឹង​ជា​វា​ឡប់​ស្អី​វា មក​ផុសត៍​ខមមេនត៍​ជេរ​ខ្ញុំ​ពី​រឿង​បង្កើត​ហ្វុនត៍​នេះ​ទៅ​វិញ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ខំ​ចំណាយ​ពេល​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ហ្វុនត៍​អក្សរ​ខ្មែរ​សម្បូរ​បែប​ឡើង​សម្រាប់​អ្នក​រចនា​នោះ តែ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​វែង​ឆ្ងាយ និង​មិន​ចង់​ឲ្យ​មាន​ជម្លោះ​គ្នា​នោះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​លុប​ចោល​ខមមេនត៍​នោះ​អស់​ហើយ។ ចប់​សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ សម្រាប់​ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ​ត្រឹម​នេះ​ឯង។ សូម​អរគុណ​មិត្រ​ទាំង​ឡាយ ដែល​បាន​ចូល​មក​ទី​នេះ​ជា​ដរាប​រៀង​មក៕

________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. សរុប​ចំនួន​ចូល​ទស្សនា​ប្រចាំ​ខែ​នីមួយ​ៗ​នៃ​ឆ្នាំ​២០០៨
២. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​
៣. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៩ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​
៤. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១០ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​
៥. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១១ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ
៦. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១២ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ
៧. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៣ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក)
៨. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៤ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក)
៩. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៥ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក)

មតិ»

1. សរុប​ចំនួន​ចូល​ទស្សនា​ប្រចាំ​ខែ​នីមួយ​ៗ​នៃ​ឆ្នាំ​២០០៨ « -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

[…] ________________________________________________ ប្រកាស​ទាក់ទង៖ ១. សរុប​អ្នក​ទស្សនា​ប្រចាំ​ខែ​របស់​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ ២. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក… […]

2. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ « -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

[…] ___________________________________________ អាន​ផង​ដែរ​អំពី៖ ១. សរុប​អ្នក​ទស្សនា​ប្រចាំ​ខែ​របស់​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ ២. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក… […]

3. C*H*A*N*R*O*E*U*N - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

និយាយអញ្ចឹងខ្ញុំមានសំណូមពរមួយ៖ គឺសូមអោយបងប្អូនយើងជួយសរសេរ អក្សរ​ខ្មែរអោយបានត្រឹមត្រូវ ទាំងអក្ខរាវិរុទ្ធ ការប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍ ការបកប្រែ និង​ការបកប្រែតាមសំលេងអាន។ ឧទាហរណ៍ “ផារ៍ធី” ដែលបកប្រែតាមសំលេង​អានពីភាសាអង់គ្លេស “party”​, ពាក្យ ខមមេនត៍​ (comment),។ តាមពិតពាក្យ ទាំង​នេះ​សុទ្ធតែមានបកប្រែនៅក្នុងភាសាខ្មែរយើង ហេតុនេះយើងមិនចាំបាច់ នាំគ្នាបកប្រែ​តាមការអាន ឫសូរសំលេងឡើយ។ ចំពោះអ្នកដែលសរសេរ​ខុស​អក្ខរាវិរុទ្ធគួរតែឧស្សាហ៏មើលវចនានុក្រម។ ជាការងាយស្រួលណាស់ដែលឥឡូវ វចនានុក្រមខ្មែរត្រូវបានគេបង្កើតជាអេឡិចត្រូនិច (ប្រសិនបើមិនទាន់មានអាច ដោនឡូតពីប្លក់របស់ខ្ញុំ)​។ ខ្ញុំខ្លួនឯងមើលវាមិនចេះតិច​ដងទេក្នុងមួយថ្ងៃៗ។

បងប្អូនខ្លះប្រហែលជាគិតថាវាជាការចំណាយពេលឥតប្រយោជន៍ក្នុងការ សរសេរអត្ថបទមួយនៅលើប្លក់របស់ខ្លួន ឬបញ្ចេញមតិនៅក្នុងប្លក់របស់នរណា​ម្នាក់ដោយត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ពីសុក្រឹត្យភាពនៃសំណេររបស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែអ្នក​ ដឹងទេថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលនឹងអានអត្ថបទរបស់យើង ថាមិន​ត្រូវកូន​ចៅរបស់យើងអាចនឹងអានវាទៀតផង។ តើយើងគួរបន្សល់កំហុសណា​មួយទុក​អោយអ្នកដទៃ ឬមនុស្សជំនាន់ក្រោយដែរឬទេ? អ្នកច្បាស់ជាឆ្លើយថា “ទេ” ហើយ។ ហេតុនេះគួរតែធ្វើជាគំរូល្អនៅក្នុងសង្គម និងសំរាប់អ្នកជំនាន់ក្រោយ។​

ប្រហែលជាបងប្អូនយើងសរសេរបែបនេះ ឬតាមភាសានិយាយដើម្បីជាស្ទីល​របស់ខ្លួន ឬដើម្បីទាក់ទាញអារម្មណ៍របស់អ្នកអាន ប៉ុន្តែការលេងសើចមួយ​ចំនួនមិនល្អឡើយ។ ទំលាប់មិនល្អយូរៗទៅនឹងក្លាយជាវប្បធម៌បុគ្គល រហូតដល់ វប្បធម៌សង្គមដែលពិបាក​នឹងកែ ព្រោះថាមានមនុស្សជាច្រើនចូលមើលប្លក់​របស់យើង។​ ហេតុនេះបើជ្រុលជាផ្សព្វផ្សាយហើយគួរតែធ្វើអោយបានកាន់តែ សុក្រឹត្យ។ តាមពិតមនុស្សយើងមិនមែនជាភាវះដែលល្អឥតខ្ចោះនោះឡើយ ប៉ុន្តែយើងត្រូវព្យាយាមធ្វើអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបានអោយល្អឥតខ្ចោះ។​​ បងប្អូន ទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែអ្នកមានចិត្តក្នុងការស្រលាញ់ វប្បធម៌និងជាតិយើង ​​​​តែត្រូវ​ចងចាំថាការស្រលាញ់គឺឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយះទង្វើរបស់យើង ហើយការផ្លាស់ប្តូរ ក៏ចាប់ផ្តើមពីខ្លួនយើងដែរ។​

សុំទោសយោបល់នេះដូចជាវែងបន្តិច។ ​ សូមជូនពរអោយជួបតែសេចក្តីសុខ សប្បាយ!

4. សុភ័ក្ត្រ - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

សូម​អរគុណ C*H*A*N*R*O*E*U*N ចំពោះ​មតិ​ដ៏​ក្បោះក្បាយ! ខ្ញុំ​មាន​ការ​រីករាយ​ណាស់​ដោយ​ឃើញ C*H*A*N*R*O*E*U*N ក៏​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ភាសា​ជាតិ​ដូច​រូប​ខ្ញុំ​ដែរ! ខ្ញុំ​នឹង​ព្យាយាម​អនុវត្ត​តាម​មតិ​ដ៏​មាន​សារ​ប្រយោជន៍​របស់ C*H*A*N*R*O*E*U*N ។ C*H*A*N*R*O*E*U*N ហ្អា! តាម​រយៈ​មតិ​របស់ C*H*A*N*R*O*E*U*N ខាង​លើ​នេះ ខ្ញុំ​ឃើញ C*H*A*N*R*O*E*U*N ​សរសេរ​ខុស​ពី​វចនានុក្រម​ច្រើន​ក្រែល​ណាស់ ដូច​ជា​ទី​មួយ ពាក្យ “អោយ” (គ្មាន​ទេ​ក្នុង​វចនានុក្រម) ព្រម​ទាំង​ពាក្យ​ទំនាញ​សូរ និង​ព្យាង្គ​រាយ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ទៀត​ដែល C*H*A*N*R*O*E*U*N បាន​សរសេរ។ 😀 សូម​អរគុណ ម្ដង​ទៀត!

5. រដ្ឋ - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ថា​ក្នុង​ចំណោម​នោះ បង​ចាន់រឿន (គួរ​ហៅ​ថា​លោក​គ្រូ តែ​ហៅ​បង​ចុះ​ដើម្បី​ឲ្យ​ស្និទ្ធ​ជាង) គាត់​ក៏​ចង់​ដៀម​ដាម​ដល់​ខ្ញុំ​ដែរ ព្រោះ​គាត់​ធ្លាប់​​បញ្ចេញ​មតិ​នៅ blog (ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ហ៊ាន​ប្រើ​ពាក្យ “ប្លក់” ទេ គ្រាន់​យូរៗ​ប្រើ​តាម​គេ​ម្ដង! ប្រហែល​វៃយាករណ៍​ខ្មែរ​ពិបាក​រក​ក្បួន​ដើម្បី​ប្រកប ពាក្យ​ “ប្លក់” ឲ្យ​ចេញ​សំឡេង “-‘blog-“​ ទេ​ដឹង) របស់​ខ្ញុំ ពី​ការ​ប្រើ​ភាសា​និយាយ​មក​សរសេរ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ នេះ​ជា​គំនិត​ល្អ​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​បាន និង​ចង់​ឲ្យ​គេ​អនុវត្ត​តាម​កាល​គ្រា​មុន​នោះ ។

តែ​គ្រាន់​ចង់​និយាយ​ថា​កន្លង​ក្រោយ​ៗ​មក ខ្ញុំ​កែ​មែន ពី​បញ្ហា​ប្រើ​ភាសា​និយាយ​ក្នុង​ប្រកាស ព្រោះ​វា​មិន​ល្អ តែ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ប្រើ​ក្នុង​ពេល​ដាក់​មតិ​នានា ។ ក៏​សូម​អរគុណ​បង​ដែរ ដែល​ខំ​ព្យាយាម​ផ្ដល់​មតិ​ល្អ​ៗ​ក្នុង​ការ​ដាស់​តឿន​ដល់​ប្អូន​ៗ ដោយ​ហេតុ​បង​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​ចាស់​ទុំ​ជាង​គេ​ផង ។

ការ​ពិត​ទៅ​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រាប់​ថា មតិ​របស់​បង​ខាង​លើ​មាន​ពាក្យ​ខុស​ច្រើន​គួរ​សម (មើល​មួយ​ប្រាវ នឹង​ឃើញ​ពុំ​ខាន)! តែ​ខ្ញុំ​មិន​ទម្លាប់​ស្ដី​ឲ្យ​គេ​រឿង​សរសេរ​ខុស​ទេ តាំង​ពី​ខ្ញុំ​បើក​ចិត្ត​ទូលាយ ។ ណាមួយ​មិន​ចង់​ឲ្យ​គេ​ថា ខ្ញុំ​មាត់​ដាច អ៊ីចេះអ៊ីចុះ​ផង ឬ​ចេះ​ដឹង​ជាង​គេ​ជាង​ឯង​ ។ បើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ទៅ​ចង្អុល​ប្រាប់​គេ គ្រប់​គ្នា​ថា​អ្នក​ឯង​ខុស​នេះ អ្នក​ឯង​ខុស​នោះ មិន​ដឹង​ជា​ប៉ុន្មាន​សិប​នាក់​ទេ (និយា​យ​តែ​ក្នុង​ blog) អ៊ីចឹង​ទេ អ្វី​ដែល​ធ្វើ​បាន គឺ​ខ្ញុំ​ព្យាយាម​មិន​ឲ្យ​សរសេរ​ខុស​ទៀត​ឡើយ ក្នុង​សំណេរ​របស់​ខ្ញុំ…. ពេល​គេ​អាន គេ​អាច​ពិចារណា​ខ្លួន​ឯង​ចុះ ! ទោះ​ខ្ញុំ​មាន​កំហុស​ខ្លះ ក៏​ខ្ញុំ​បាន​ព្យាយាម​កាត់​បន្ថយ​បាន​ភាគ​ធំ​រួច​ហើយ ។

មតិ​ខ្ញុំ​បាទ​សំយោគ​ប៉ុននេះ ដោយ​ពុំ​ប្រមាថ​អ្នក​ផង​ម្នាក់​ណា​ឡើយ! ច្នេះ​ទេ​សូម​អរគុណ​ទាំង​អស់​គ្នា និង​សូម​ជួយ​រក្សា​អក្សរ​សាស្ត្រ​ខ្មែរ​យើង តាម​ការ​គួរ​ផង​ទាន ។

6. Original Lab - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

ដំបូងសូមជួយអបអរសាទដែលទំព័រកំណត់ហេតុរបស់លោក សុភ័ក្ត្រ ទទួល​បាន​​នូវការពេញនិយមដ៏ច្រើនបែបនេះ ។
ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកដែលឧស្សាហ៍សរសេរវិចារ​លើទំព័ររបស់លោកទេ ប៉ុន្តែចូល​ចិត្ត​អានម្នាក់របស់ទំព័រនេះ ។ ខ្ញុំយល់ស្របតាមអ្វីដែលបង C*H*A*N*R*O*E*U*N បានមានវិចារខាង​លើ ព្រោះដោយសារភាសារខ្មែរ​នៅមានកំរិត (ហេតុនេះទើបទំព័រខ្ញុំមិនសរសេរជាភាសាខ្មែរ [ ^_^ ; ] ) ពេលខ្លះត្រូវចំ​ណាយពេលបន្តិចដើម្បីស្វែងយល់នូវអត្ថន័យនៃពាក្យដែល​សរសេរ​ក្នុងទំព័រលោក ដូចជាពាក្យដែលបកប្រែសំលេពីភាសា អង់គេ្លស រឺ​ភាសាសៀម ។ ចំពោះខ្ញុំ ទំព័រដែលសរសេរជាភាសាខ្មែរមិនត្រឹម តែអាច​អោយ​​យើងផ្លាស់ប្តូរយោបល់គ្នាទៅវិញទៅមកប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ជាទីដែល​អាច​អោយខ្ញុំអាចរៀនបន្ថែមនូវអក្សរខ្មែរដែលមិនបានរៀនជាយូរមកហើយ ។
ចំពោះការកែច្នៃហ្វុនត៍​ខ្មែរ​ប្រភេទ​លំនាំ​អក្សរ​ភូមា និង​ទេវនាគរី​ ខ្ញុំយល់ថាវាជា​ការច្នៃប្រឌិតមួយដ៏ល្អ(ទោះបីជាហ្វុនត៍​ខ្មែរ​ប្រភេទ​លំនាំ​ទេវនាគរី​ពិបាកអាចក៏​ដោយ) ហើយគួរតែបន្តការកែច្នៃនេះតទៅទៀត ប៉ុន្តែក៏គួរកុំភេ្លចរក្សានូវ​អត្តសញ្ញាតិ​របស់ជាតិយើងផង​​ ។

7. Chanroeun Pa - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

@អរគុណសុភ័ក្រ្ត។ តាមពិតដូចខ្ញុំបានបញ្ជា​​​ក់ហើយថាពេលខ្លះ ឬក៏ពេលដែលខ្ញុំ​កំពុងសរសេរនេះក៏បង្កើតកំហុសដោយអចេតនាដែរ។ មនុស្សម្នាក់ៗសុទ្ធតែមាន​កំហុសតែយើងត្រូវរៀនកែវាទើបធ្វើអោយជីវិតរបស់យើងប្រសើរ។ លាក់បាំងអី ភាគច្រើនខ្ញុំនៅតែសរសេរពាក្យ “អោយ”​ ជាព្យាង្គរាយ។ នេះប្រហែលជា​ខ្ញុំបាន​រៀនពីគ្រូដែលនិយមសរសេរបែបនេះតាំងពីតូចមក។ នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំហៅថា​មនុស្សខ្មែររមែងមើលគំរូគ្នា។​ មានមនុស្សច្រើនណាស់នៅជុំវិញខ្លួនយើងដែល នឹងអាចយកយើងធ្វើជាគំរូ។​ ខ្ញុំខ្លួនឯងនឹងខំកែដែរ។​​ ខ្ញុំតែងតែពេញចិត្តចំពោះការ រិះគន់ក្នុងន័យស្ថាបនាព្រោះវាការវិធីដែលអាចធ្វើអោយខ្ញុំស្គាល់ខ្លួនឯង​ និង​អភិវឌ្ឍខ្លួនបន្តអោយកាន់តែប្រសើរពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។

@អរគុណណារដ្ឋ។ ប្អូនអាចហៅខ្ញុំថាម៉េចក៏បានដែរ។ ខ្ញុំក៏ជាកូនខ្មែរម្នាក់ដែល​បាន​កើត​ក្រោយសម័យប៉ុលពត ហើយក៏បាននឹងកំពុងភ្លក់រសជាតិនៃវិបត្តិសង្គម​ក្រោយសង្គ្រាមដូចអ្នកទាំងអស់គ្នាដែរ។​ ភរិយារបស់ខ្ញុំច្រើនកំប្លែងជាមួយខ្ញុំថា “ប្តីខ្ញុំបើមើលពីក្រោយគេនឹងហៅថាគ្រូតា តែបើមើលពីមុខកាលណាគេនឹងហៅ​បង”។ តើដឹងថាមូលហេតុអ្វីទេ? គឺដោយសារតែសក់ខ្ញុំស្កូវមុនអាយុ។ ពេលទៅ​ស្រុកខ្មែរវិញគិតទៅហាងប៉ូលីនឹងគេម្តង ប៉ុន្តែមិនមែនស្ទីលចាស់ឬក្មេងស្ទាវទេ។

@ខ្ញុំតែងតែសប្បាយចិត្តពេលចូលមើលប្លក់របស់ប្អូនបឿន, ណារដ្ឋ, សុភ័ក្រ្ត និងប្លក់របស់បងប្អូនខ្មែរយើងដទៃទៀត។ អ្នកទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែបាននាំយកនូវ រឿង និងលើកយកបញ្ហាដែលគួរអោយចាប់អារម្មណ៍មកផ្សព្វផ្សាយនិងចែក​រំលែកដល់អ្នកអានដទៃទៀត​អោយជួយគិត និងចាប់អារម្មណ៍។ ខ្ញុំជឿជាក់ថា​ទង្វើល្អ​របស់យើងទាំងអស់គ្នាទោះតិចក្តី ច្រើនក្តីនឹងក្លាយជាកំលាំងចលករមួយ​ដើម្បីលើកកំពស់ការអប់រំ ការគិត​ពិចារណា ការបញ្ចេញមតិ និងការឆ្លុះបញ្ជាំងពី​បញ្ហា​ជីវិតដែលយើងកំពុងតែជួបប្រទះប្រចាំថ្ងៃដើម្បីធ្វើអោយជីវិតកាន់តែប្រពៃ​ទាំង​អស់គ្នា។

សូមអភ័យទោសប្រសិនបើសំដីខ្ញុំត្រង់ចំណុចណាមួយមិនគួរគប្បី ឬប៉ះពាល់ដល់ បងប្អូនយើងណាម្នាក់ដោយអចេតនា។ ខ្ញុំមានមោទនភាពដែលបានស្គាល់អ្នក ទាំងអស់គ្នាតាមប្លក់ ហើយសង្ឃឹមថានឹងជួបគ្នានៅថ្ងៃណាមួយ។​​

សូមមេត្តានាំគ្នាបន្តវប្បធម៌នៃការចែករំលែក ការយកចិត្តទុកដាក់ ស្រលាញ់​រាប់​អាន​គ្នាជាភាតរះ និងការសន្ធនាយោគយល់គ្នា (dialogue) ជាងជាង​ការជជែក​យកតែឈ្នះនិងហឹង្សា។

សូមជូនពរអោយអ្នកទាំងអស់គ្នាជួបតែសេចក្តីសុខនិងសុភមង្គល។

ច័ន្ទរឿន

8. វីរិយា - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

ឧស្សាហ៍​ម៉្លេះលោក​ភាក់ ខ្ញុំ​វិញ​ខ្ជិល​បំផុត​អាសរុប​សង្ខេប​នេះ !!!​ចូល​ចិត្ត​​ពេញ​ៗ ធំ​ ​ៗ វែងៗ ហាហាហា ខ្លិល​អាន​ឡើង​វិញ​ហ្នឹង​ណា ហើយ​មិន​ចាំ​បាន​អស់​ផង​ថា​មាន​រឿង​អី​កើត​ឡើង​ខ្លះ!

9. super - ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែមករា 2009

ខ្ញុំក៏គិតដូចបងចន្ទរើនចឹងដែរ តែផ្ទុយទៅវិញ ទាំងខ្ញុំទាំងគេគឺគិតថាការសរសេរនឹងគឺមិនប្រើប្រាស់ជាកាទូតអីទេ ចឹងហើយចេះតែខ្ជីខ្ជាចឹងទៅ ហើយវានឹងខ្លាយទៅជាទំលាប់អាក្រក់។

បើនិយាយពីការសរសេរខ្ញុំវិញគឺគ្មាសណ្តាប់ធ្នាប់ទេ ខុសគ្មានពាក្យថ្លែង។ ចំណែកឯការប្រើពាក្យវិញ គឺខ្ញុំចូលចិត្តប្រើភាសារនិយាយមកសរសេរ ដើម្បីជាការកំផ្លែង ឬ ក៏ចំណាប់អារម្មណ៏ក៏ថាបាន វាមានអារម្មណ៏ថាដូចជាយើងកំពុងតែជជែកគ្នាចឹងដែរ។

ពេលដែលលឺបងចន្ទរើននិយាយចឹង ធ្វើអោយខ្ញុំងាកមកចាប់អារម្មណ៏សំណេរខ្ញុំដែរ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមកែរហើយចឹង។ តែអារឿងប្រើភាសារនិយាយមកសរសេរ ដូចមិនចង់កែសោះ 😀 : ។

10. អគ្គលីបុត្រ - ថ្ងៃអង្គារ 13 ខែមករា 2009

សរសេរ​បានទាំង​ពីរ​ហ្នឹង! តាម​កាលៈទេសៈទៅ ត្រូវ​ផ្លូវការ ៗ ត្រូវ​ភាសានិយាយ ៗ

11. ទឹម បឿន - ថ្ងៃអង្គារ 13 ខែមករា 2009

សុភ័ក្ត្រ​សង្ខេប​អ៊‍ីចឹង ធ្វើ​ឲ្យ​នឹក​ឃើញ​ដល់​ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំង​នោះ​ឡើង​វិញ ។ ជូនពរ​ឲ្យ​ជោគជ័យ​ជា​ដរាប…

​អក្ខរាវិរុទ្ធ បើ​អាច​ប្រយ័ត្ន​គ្រប់ពេល​ដែល​សរសេរ យូរៗ​នឹង​ល្អ​ត្រឹមត្រូវ​មិន​ខាន, ប៉ុន្តែ​លុះ​ណា​តែ​ឧស្សាហ៍​សរសេរ​ផង​ដែរ ។

12. 4cambodia - ថ្ងៃអង្គារ 13 ខែមករា 2009

ឧស្សាហ៍មែន សុភក្ត្រ! សុំសរសើរហើយ បើមានពេលច្រើនសរសេរទៅ វាមិនអត់ប្រយោជន៍ឯណា យ៉ាងហោចណាស់ក៏ជាពត៌មានដែរ។

13. engsamnang - ថ្ងៃអង្គារ 13 ខែមករា 2009

សូមអោយបងសុភ្រក្ត័ខំប្រឹងបែ្រងសរសេរតទៅទៀតសំរាប់អោយ​អ្នកទាំងអស់​គា្នបានអានពត៏មានដែលបងបានសរសេ។ជាចុងក្រោយ​រីករាយឆាំ្នថ្នី​​(រាងយួរជាងគេ)​និងបុណ្យចូលឆាំ្នចិនខាងមុខនេះ។

14. សុភ័ក្ត្រ - ថ្ងៃអង្គារ 13 ខែមករា 2009

តប​ទៅ​ខមមេនត៍​លោក​លេខ​៨៖ ហ៊ឺយ! មិន​ដឹង​ជា​រណា​ទេ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ មករា ២០០៨ ជំទាល​ថា

“ហាហា, រៀប​រាប់​បាន​ល្អ​មែន, ខ្ញុំ​សន្យា​ថា​នឹង​សរុប​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែរ តែ​រវល់​មហា​សែន បែប​ចាំ​សរុប​២​ឆ្នាំ​ហើយ​មើល​ទៅ!​”

😛 បាន​តែ​មាត់ ជ្រិញ!

15. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៩ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ « -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃចន្ទ 18 ខែមករា 2010

[…] […]

16. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១០ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ « -:- កំណត់ហេតុ​សុភ័ក្ត្រ -:- - ថ្ងៃអាទិត្យ 23 ខែមករា 2011

[…] […]

17. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១១ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ « ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ 26 ខែមករា 2012

[…] ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ៥. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្… ៦. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ […]

18. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១២ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃអាទិត្យ 24 ខែ​កុម្ភៈ 2013

[…] ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ៦. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្… ៧. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ […]

19. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៣ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក) | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃសុក្រ 14 ខែ​កុម្ភៈ 2014

[…] ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ៨. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្… ៩. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៧ […]

20. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៤ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក) | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃពុធ 11 ខែ​កុម្ភៈ 2015

[…] ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ៩. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្… […]

21. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០១៥ ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ (ស្រែ​ខ្មុក) | ស្រែ​ខ្មុក - ថ្ងៃសុក្រ 19 ខែ​កុម្ភៈ 2016

[…] ក្នុង​ប្លក់​សុភ័ក្ត្រ​ ១០. សង្ខេប​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្នាំ​២០០៨ ក្… […]


ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: