jump to navigation

សួស្ដី ២០១២ ថ្ងៃសៅរ៍ 31 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ.
1 comment so far

មក​ស្រុក​ខ្មែរ ថ្ងៃសុក្រ 30 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីសុភ័ក្ត្រ.
1 comment so far

ទើប​មក​ដល់​ភ្នំពេញ ល្ងាច​មិញ​នេះ (៣០ ធ្នូ ២០១១) នៅ​ម៉ោង​ប្រមាណ​៦​ល្ងាច។ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​គ្រា​នេះ ខុស​បន្តិច ដោយ​ចង់​សាក​ល្បង​ផ្លូវ​ថ្មី​ម្ដង​មើល គឺ​ជិះ​មក​ខនកែន មក​​ស្រុក​កបិន្ទ្រ​បុរី ខេត្ត​បច្ចិម​បុរី ដ្បិត​គេ​ថា​ស្រុក​នេះ​ងាយ​ស្រួល​មាន​ឡាន​មក​ប៉ោយប៉ែត។ តាម​ពិត​មិន​ជា​ស្រួល​ទេ​អស់​លោក​អើយ ខ្ញុំ​មិនណែនាំ​ឲ្យ​មក​តាម​ផ្លូវ​នេះ​ទៀត​ទេ គឺ​ថា​យ៉ាប់​សម្បើម​ណាស់

ដោយ​ចេញ​ពី​ខនកែន នៅ​ប្រមាណ​ម៉ោង​៩.៣០​យប់ (២៩ ធ្នូ ២០១១) ម៉ោង​ប្រមាណ​ជា​២.៣០ ព្រឹក ទើប​មក​ដល់​ឯ​កបិន្ទ្រ​បុរី នេះ។ ជា​ស្រុក​ដែល​តូច ដូច​នេះ​មិន​មាន​ឡាន​ឈ្នួល​ឯ​ណា​សម្រាប់​ជួល​ទៅ​ព្រំដែន​បាន​ទេ អញ្ចឹង​ទេ​មាន​តែ​រង់​ចាំ​ឡាន​ក្រុង ដែល​ចេញ​ពី​បាងកក​មក ដល់​ម៉ោង​៦.៣០​ព្រឹក​ឯណុះ ទើប​បាន​បន្ត​មក​​ឯ​ព្រំ​ដែន។ ឯ​បញ្ហា​នោះ​ទៀត​សោត​គឺ​ថា ឡាន​ក្រុង​ពេញ​មនុស្ស ច្នេះ​ទេ​ត្រូវ​ឈរ​ក្នុង​ឡាន​រហូត​មក​ដល់​ព្រំដែន​ទៀត ជិត​៣​ម៉ោង​ឯណុះ។ មក​ដល់​ព្រំដែន​ឯ​ប៉ោយប៉ែត​នៅ​ម៉ោង​ប្រមាណ​៨.៣០​ព្រឹក និង​ម៉ោង​ប្រមាណ​១០.៣០​ទើប​ចេញ​ពី​ប៉ោយ​ប៉ែត​មក​ភ្នំពេញ​៕


ចំណត​ឡាន​ក្រុង​កបិន្ទ្រ​បុរី

ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ដ៏​ប្រិមប្រិយ

__________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ៖
១. ជិះ​ឡាន​យប់​មក​ប៉ោយប៉ែត

លាវ ប្រកាស​ប្រើ​តួ​អក្សរ​លាវ នៅ​ក្នុង​កុំព្យូទ័រ និង​ទូរស័ព្ទ​ដៃ ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ 29 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ພາສາລາວ, English.
add a comment

ຟອນເພັດຊະລາດ ຖືກປະດິດຮັບໃຊ້ສັງຄົມລາວ ໃນລະບົບຄອມພິວເຕີ ແລະ ມືຖື

ຕົວ​ອັກ­ສອນ​ລາວ​ຟອນເພັດ​ຊະ​ລາດ ມີ​ຄວາມ​ທັນ​ສະໄຫມ ແລະ ສະ­ດວກ​ຫລາຍ​ຢ່າງຕໍ່​ການ​ໃຊ້​ງານ​ດ້ານ​ສື່­ສານ​ຈະໄດ້​ປາ­ກົດ​ສູ່​ສັງ­ຄົມ​ລາວ​ໃນ​ລະບົບ​ຄອມ​ພິມ​ເຕີ ແລະ ມື​ຖື, ຫລັງທີ່​ກະ­ຊວງ​ໄປ­ສະ­ນີ, ໂທລະ​ຄົມມະ​ນາ​ຄົມ ແລະ ການ​ສື່­ສານ​ໄດ້ຈັດ​ງານ​ເປີດ​ການ​ນຳ​ໃຊ້​ຕົວ​ອັກ­ສອນ​ດັ່ງ­ກ່າວ​ໃນ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ຂອງ​ມື້­ວານ​ນີ້.

ພິ­ທີ​ດັ່ງ­ກ່າວ​ໄດ້​ຈັດ​ຂຶ້ນ​ທີ່​ໂຮງແຮມ​ດອນ​ຈັນ​ພຣາ​ເລດ ນະ­ຄອນຫລວງ​ວຽງ​ຈັນ, ໃຫ້​ກຽດ​ເຂົ້າ​ຮວມ​ຂອງ​ທ່ານ ພົນ​ໂທ ດວງ​ໃຈ ພິ­ຈິດ, ຮອງ​ນາຍົກ​ລັດ­ຖະ­ມົນ­ຕີ, ລັດ­ຖະ­ມົນ­ຕີ​ວ່າການ ​ກະ­ຊວງ​ປ້ອງ​ກັນ​ປະ­ເທດ, ທັງ​ເປັນ​ຜູ້​ຊີ້​ນຳ​ວຽກ​ງານ​ໄປ​ສະນີ​ຄົມ­ມະ­ນາ­ຄົມ ແລະ ການ​ສື່­ສານ, ມີທ່ານ​ຫຽມ ພົມ­ມະ­ຈັນ, ລັດ​ຖະມົນ­ຕີ​ວ່າ­ການ​ກະ­ຊວງ​ໄປ­ສະ­ນີ, ໂທລະ​ຄົມ­ມະ­ນາ­ຄົມ ແລະ ການສື​ສານ ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ແຂກ​ຜູ້​ໃຫຍ່​ທີ່​ກ່ຽວ­ຂ້ອງ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ.

ໃນ​ພິ­ທີ​ດັ່ງ­ກ່າວທ່ານ ຫຽມພົມ­ມະ­ຈັນ ລັດ­ຖະ­ມົນ­ຕີ​ວ່າ­ການກະ­ຊວງ​ໄປ­ສະ­ນີ, ໂທລະ​ຄົມ​ມະນາ​ຄົມ ແລະ ການ​ສື່­ສານ​ໄດ້​ກ່າວວ່າ: ການ​ນຳ​ໃຊ້​ເຕັກ​ໂນ​ໂລ​ຊີ​ທີ່ ທັນ​ສະ­ໄຫມ​ໄດ້​ກາຍ­ເປັນ​ ເຄື່ອງ­ມືທີ່​ສຳ­ຄັນ​ໃນ​ການ​ຜັນ​ຂະ­ຫຍາຍນະ­ໂຍ­ບາຍ​ຫັນ​ປະ­ເທດ​ເປັນ​ອຸດສະ­ຫະ​ກຳ ແລະ ທັນ​ສະ­ໄຫມ, ພ້ອມ​ທັງ​ເປັນ​ພາ­ຫະ­ນະ​ໃນ​ການປະ­ຕິ­ບັດ​ແຜນ​ພັດ­ທະ­ນາ​ເສດ​ຖະກິດŒສັງ­ຄົມ​ແນ­ໃສ່​ຫລຸດ­ຜ່ອນຄວາມ­ທຸກ​ຍາກ​ຂອງ​ປະ­ຊາ­ຊົນ.

ໄລ­ຍະ​ຜ່ານ​ມາ​ການ​ນຳ​ໃຊ້ ແລະ ການ​ພັດ­ທະ­ນາ​ເຕັກ​ໂນ​ໂລ​ຊີສື່­ສານ​ຂໍ້​ມູນ​ຂ່າວ​ຢູ່​ລາວ​ເຖິງ​ຈະມີ​ການ​ຂະ­ຫຍາຍ­ຕົວ​ຢ່າງ​ຕໍ່ເນື່ອງ​ກໍ່​ຕາມ, ແຕ່​ປະຊາ​ຊົນ​ລາວ ສ່ວນ​ຫລາຍ​ຍັງ​ມີ​ຂໍ້​ຈຳ­ກັດ ເພາະເຄື່ອງ​ອຸ­ປະ­ກອນ​ເອ​ເລັກ​ໂຕ​ນິກແມ່ນ​ຍັງ​ມີ​ລາ­ຄາ​ແພງ​ເມື່ອ​ທຽບໃສ່​ກັບ​ລາຍ​ຮັບ​ຂອງ​ປະ­ຊາ­ຊົນ ແລະ ການ​ນຳ​ໃຊ້​ເພື່ອ​ໃຫ້​ໄດ້­ຜົນສູງ​ນັ້ນ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຜ່ານ​ການ​ຝຶກອົບ­ຮົມ​ທີ່​ຈຳ­ເປັນ, ແຕ່​ວ່າ​ຂໍ້​ຈຳກັດ​ທີ່​ສຳ­ຄັນ​ໃນ​ອຸ­ປະ­ກອນ​ເຫລົ່ານັ້ນ​ບໍ່​ມີ​ພາ­ສາ​ລາວ.

ຕໍ່​ກັບ​ບັນ­ຫາ​ດັ່ງ­ກ່າວ​ກະ­ຊວງໄປ­ສະ­ນີ, ໂທລະ​ຄົມ­ມະ­ນາ­ຄົມ ແລະການ​ສື່­ສານ​ໄດ້​ພະ­ຍາ­ຍາມຢ່າງ​ຕັ້ງ­ຫນ້າ​ໃນ​ການ​ຄົ້ນ​ຄົ້ວ ເພື່ອນຳ​ໃຊ້​ເຕັກ​ໂນ​ໂລ​ຊີ​ຂໍ້​ມູນ​ຂ່າວສານ​ເຂົ້າ​ໃນ​ການ​ບໍ­ລິ­ຫານ, ບໍ​ລິການ ແລະ ສື່­ສານ​ໃຫ້​ທັນ​ສະໄຫມ, ວ່ອງ­ໄວ ແລະ ກວ້າງຂວາງ, ເມື່ອ​ໄລ­ຍະ​ສອງ​ເດືອນຜ່ານ​ມາ​ກະ­ຊວງ​ໄດ້​ຮ່ວມ​ກັບ​ວິຊາ​ການ​ລາວ​ດ້ານ​ຄອມ​ພິວ​ເຕີ ທີ່​ສຳ­ເລັດ​ການ​ສືກ​ສາ​ມາ​ຈາກ ຫລາຍ​ປະ­ເທດ ເພື່ອ​ພັດ­ທະ­ນາອັກ­ສອນ​ລາວຟອນ​ເພັດ​ສະ​ລາດ ໃຫ້​ສົມ­ບູນ​ຕາມ​ມາດ­ຕະ­ຖານສາ­ກົນ ແລະ ໃຫ້​ສາ­ມາດ​ບັນ­ຈຸ​ຢູ່ໃນ​ລະ­ບົບ​ຄອມ​ພິມ​ເຕີ ແລະ ມື​ຖືຄື​ກັບ​ພາ­ສາ​ອື່ນໆ.

ທ່ານ ຫຽມ ພົມ­ມະ­ຈັນ ລາຍງານ​ໃຫ້​ຮູ້​ຕື່ມ​ວ່າ: ປະ­ຈຸ​ບັນ​ໄດ້ສຳ­ເລັດ​ຂັ້ນ​ພື້ນ­ຖານ​ຄື: ອັກ­ສອນລາວ​ຟອນ​ເພັດ​ຊະ​ລາດ ສາ­ມາດບັນ­ຈຸ​ເຂົ້າ​ໃນ​ລະ­ບົບ​ຄອມ​ພິວ​ເຕີ ແລະ ມື​ຖື, ເຊິ່ງ​ຟອນ​ດັ່ງ­ ກ່າວ​ຍັງສາ­ມາດ​ປ່ຽນ​ຟອນ​ອັກ­ສອນ​ລາວອື່ນໆ​ໃຫ້​ເປັນ​ອັນ​ດຽວ​ໄດ້, ໄດ້​ສຳເລັດ​ທາງ​ດ້ານ​ເຕັກ­ນິກ​ຕໍ່​ໄປ​ຈະໄດ້​ດຳ­ເນີນ​ບາງ​ລະ­ບຽບ​ການ​ສາ ກົນ​ໃຫ້​ສົມ­ບູນ​ທຸກ​ຢ່າງ ເພື່ອ​ໃຫ້ຄົນ​ລາວ ແລະ ກໍ່​ຄື​ຕ່າງ­ປະ­ເທດທີ່​ຮູ້­ຈັກ​ພາ­ສາ​ລາວ​ສາ­ມາດ​ຕິດ­ຕໍ່​ພົວ­ພັນ​ຜ່ານ​ລະ­ບົບ​ຄອມ​ພິມ​ເຕີ ແລະ ມື​ຖື​ດ້ວຍ​ອັກ­ສອນ​ລາວ.

The government yesterday officially authorised the use of the Phetsarath font for ICT users and multimedia projects.
The launch to promote the use of the font was hosted by the Ministry of Science and Technology in cooperation with the Ministry of Post and Telecommunications.

Minister of Post and Telecommunications Mr Hiem Phommachanh said the font was an important technological advancement for Laos and that the Party Central Committee had advised its development. IT technology was advancing at a steady pace but because so much equipment is costly, many Lao people still had limited access to it.

“The main reason for designing this particular font is because there is no Lao alphabet on existing IT equipment, so some users are developing their own which they are integrating into software systems,” Mr Hiem said.

The Phetsarath font was adopted by the government in 2009 but most ICT users could not adapt it to their computers or mobiles.

Mr Hiem said “The Ministry of Post and Telecommunications asked technicians to develop a software system of international standard that would enable the Phetsarath font to be like any other IT language and be accessed by local users.”

During yesterday’s pre-sentation, technicians explained to an enthusiastic audience how the font related to software programmes and how it could be used in conjunction with computers and mobiles.

Faculty of Science student Mr Arphixay said it would be great to be able to use Laos’ own ICT language, and it would be better still if it could be developed so that users could integrate it into ordinary cell phones.

“Now we’d like you to develop a system that people like me with cheap phones can use.”

An informal survey carried out by Vientiane Times showed that to send e-mails and chat on Facebook, most teenagers were using karaoke language or a similar one instead of Lao.

Mr Arphixay said the new font would entice ICT users to use the Lao language instead.

http://samakomlao.blogspot.com/2011/12/blog-post_30.html

ដំរី​ហ្លួង ថ្ងៃពុធ 28 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អតីតភាព, អំពីស្រុកខ្មែរ.
1 comment so far

នៅ​សម័យ​ដើម ដែល​គ្រឿង​ម៉ាស៊ីន ឬ​សម្ភារៈ​សឹក នៅ​មិន​ទាន់​ទំនើប​នៅ​ឡើយ ខ្មែរ​បុរាណ ជា​ពិសេស ព្រះ​ចៅ​ផែន​ដី​ខ្មែរ បាន​ប្រើ​ប្រាស់​សត្វ​ដំរី ធ្វើ​ជា​រាជ​រថ និង​ធ្វើ​សឹក​សង្គ្រាម​ផង​ដែរ ជា​ពិសេស​នៅ​សម័យ​មហា​នគរ។ ស្ដេច​នៃ​ចក្រភព​នីមួយ​ៗ​ត្រូវ​បាន​មើល​ឃើញ​ថា​មាន​ឫទ្ធិ​អំណាច​នៅ​ពេល​មាន​ដំរី​ស​នៅ​ក្នុង​នគរ​របស់​ខ្លួន ជា​ហេតុ​ការ​ថ្វាយ​ដំរី​​ល្អ​ៗ តាម​ «តម្រា​គជសាស្ត្រ» ដល់​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយ៍, សង្គ្រាម​ដណ្ដើម​ដំរី ក៏​ឃើញ​កើត​មាន​ជា​ហូរហែរ​នៅ​សម័យ​ដើម​ផង​ដែរ។

រហូត​មក​ដល់​សម័យ​កណ្ដាល មុន​សង្គ្រាម​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧០ ដំរី​ក៏​នៅ​តែ​ជា​គ្រឿង​សម្គាល់​នៃ​អំណាច​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយ៍​ខ្មែរ​ដដែរ បើ​ទោះ​ជា​ដំរី​មិន​ត្រូវ​បាន​យក​ទៅ​ធ្វើ​សឹក​សង្គ្រាម​ទៀត​ក៏​ដោយ ដោយ​សារ​ពិភព​លោក​បាន​ឈាន​ដល់​យុគ​ទំនើប​កម្ម​ខាង​សព្វាវុធ នៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​លោក​ទាំង​ពីរ​គ្រា។ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ «ដំរី​ហ្លួង» ក៏​នៅ​មាន​តួនាទី​សំខាន់​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង សម្រាប់​ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ពិធី​នានា ហើយ​រឹង​រឹត​តែ​មោទនភាព​នោះ​ផង​ទៀត អតីត​ព្រះ​មហា​ក្ស័ត្រិយ៍​ខ្មែរ​បាន​ផ្ដល់​ទី​តាំង​ដ៏​សំខាន់​សម្រាប់​ដំរី​ស្ថិត​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ចតុម្មុខ ហើយ​បច្ចុប្បន្ន​បើ​ទោះ​បី​ដំរី​មិន​ត្រូវ​បាន​ចិញ្ចឹម​នៅ​ទី​នោះ​ទៀត​ក្ដី រោង​ដំរី​នៃ​ព្រះ​បរម​រាជវាំង​ខ្មែរ​ក៏​ត្រូវ​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ និង​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​សារមន្ទី​រោង​ដំរី ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ចំពោះ​ដំរី​ដែល​ធ្លាប់​មាន​តួនាទី​សំខាន់​ក្នុង​ផែន​ដី​ខ្មែរ។

សម័យ​ដើម​ខ្មែរ​មាន​ជំនឿ​យ៉ាង​មុះ​មុត​ចំពោះ​ដំរី ជា​ពិសេស​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយ៍។ ដំរី​ហ្លួង សុទ្ធ​តែ​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ក្បួន​ខ្នាត​នៃ «តម្រា​គជសាស្ត្រ» ដែល​មនុស្ស​ខ្មែរ​សម័យ​នោះ​មាន​សមត្ថភាព និង​ចំណេះ​ដឹង​ពិត​ប្រាកដ​ក្នុង​ការ​មើល​ដំរី ដើម្បី​ជា​សេចក្ដី​សុខ​ចម្រើន​ដល់​ព្រះ​នគរ។ ហើយ​ដំរី​ហ្លួង​អស់​ទាំង​នោះ សុទ្ធ​តែ​​​មាន​គជេន្រ្ទ​ដើម្បី​រក្សា​ផង​ទៀត។

បច្ចុប្បន្ន​នេះ ដោយ​ឆ្លង​កាត់​សង្គ្រាម​អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ ដំរី​បាន​បាត់​បង់​ទាំង​ស្រុង​នូវ​តួនាទី​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​នេះ​ពី​សង្គម​ខ្មែរ។ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​បរម​រាជវាំង​ មិន​មាន​នៅ​សល់​ដំរី​ទៀត​ទេ ហើយ​ព្រះ​រាជ​ពិធី​ធំ​ៗ​ក៏​ស្ទើរ​បាត់​បង់​អស់ ហើយ​ដោយ​ឡែក​ក៏​មិន​មាន​ដំរី​ហ្លួង​ទៀត​ដែរ។ យើង​សង្ឃឹម​ថា​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត គជសារ​នឹង​ឈាន​មក​​មាន​តួនាទី​ម្ដង​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ផែន​ដី​កម្ពុជា៕


រូប​ចម្លាក់​ដំរី​នាំ​មុខ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សឹក​សង្គ្រាម​នៅ​សម័យ​មហា​នគរ នៅ​ឯ​ថែវ​ប្រាសាទ​នគរ​វត្ត ខេត្ត​សៀមរាប

ក្បួន​ដំរី ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ពិធី​ដង្ហែរ​ព្រះ​សព ហ្លួង​សិរីសុវត្ថិ នៅ​​ព្រះ​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ​ចតុម្មុខ​មង្គល

ក្បួន​សត្វ​ដំរី​នៅ​ខាង​មុខ​ព្រះ​បរម​រាជវាំង​ចតុម្មុខ​មង្គល កាល​ពី​សម័យ​មុន​សង្គ្រាម

ដំរី​ព្រះ​រាជ​ទ្រព្យ នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ចតុម្មុខ

ដំរី​ហ្លួង និង​ហ្ម​ដំរី នៅ​ខាង​មុខ​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង​ចតុម្មុខ

លោក​ជំទាវ ជេគី ឃេនណេឌី កំពុង​ឲ្យ​ចំណី​ដំរី​ហ្លួង នៅ​ក្នុង​ពេល​មក​ទស្សនកិច្ច​នៅ​នគរ​កម្ពុជា​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០១ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៦៧។ រូប​ភាព​ស្តែង​ឲ្យ​ឃើញ​សម្ដេច​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយានី និង​សម្ដេច​ព្រះ​ប្រមុខ​រដ្ឋ​ផង​ដែរ។ នេះ​ស​បញ្ជាក់​ថា​ដំរី​នៅ​មាន​តួនាទី​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​នៅ​ឡើយ​រហូត​មក​ដល់​ឆ្នាំ​នោះ។ ដែល​តាម​ព័ត៌មាន​ដំរី​នោះ គឺ​ជា​ដំរី​ស​ដែល​ជា​សំណព្វ​នៃ​សម្ដេច​ព្រះ​ប្រមុខ​រដ្ឋ​ផង​ទៀត។

ដុល្លារ​នៅ​ស្រែ​ខ្មុក ថ្ងៃអង្គារ 27 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ពីនេះពីនោះ.
9 comments

បើ​និយាយ​ពី​រឿង​លុយ​អា​គាំង​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ ឬ​ស្រុក​កម្ពុជា​នោះ​គឺ​ហួស​ពី​ការ​ខ្មាស់​ខ្មោច​ទៅ​ទៀត! មិន​ដឹង​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ស្រុក​ខ្មែរ​គាត់​គិត​យ៉ាង​ណា​ទេ អំពី​រឿង​ចាយ​ប្រាក់​ដុល្លារ​នៅ​ស្រុក​អធិបតេយ្យ​មួយ​យ៉ាង​ពាស​វាល​ពាស​កាល ម៉ា​សេរី​ពេញ​នគរ​យ៉ាង​នេះ។

ដល់​យូរ​ៗ​ទៅ​មនុស្ស​ខ្មែរ​លែង​ស្គាល់​តម្លៃ​ប្រាក់​រៀល​របស់​ខ្លួន​បាត់​ទៅ​ហើយ ដ្បិត​វា​ស៊ាំ​នឹង​ការ​ចាយ​វាយ​ប្រាក់​ពួក​អា​ច្រមុះ​ស្រួច​ទៅ​ហើយ។ ឧទាហរណ៍​បើ​ទិញ​របស់​របរ​ណា​មួយ​ខ្ទង់​ប្រមាណ​៦​សែន​រៀល​នោះ ប្រាកដ​ជា​មិន​ដឹង​ថា​វា​ប៉ុន្មាន​ឲ្យ​ប្រាកដ​ទេ ថា​ថ្លៃ​ឬ​ថោក​ទេ តែ​បើ​និយាយ​ថា​ប្រមាណ​១៥០​ដុល្លារ​នោះ គេ​អាច​ដឹង​បាន​ថា អូ! ប៉ុណ្ណេះ ប៉ុណ្ណោះ ត​ថ្លៃ​គ្នា​ទៅ sic នេះ​និយាយ​ត្រឹម​ខ្ទង់​១៥០ ទេ តែ​បើ​ដល់​ពាន់​ម៉ឺន មើល​បើ​ដឹង។ ទិញ​ឡាន​ទិញ​ផ្ទះ​បួន​ដប់​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ដឹង​ថ្លៃ​ថោក សាក​ប្រាប់​ជា​ប្រាក់​រៀល​មើល​បុម​វង្វេង!

នៅ​តាម​ផ្សារ​ទំនើប មិន​ទំនើប​ក្ដី ម៉ែ​អើយ ពួយ​លេង​ដាក់​តម្លៃ​ជា​ដុល្លារ​តែ​ម្ដង ខ្មាស់​តែ​ស្រុក​យួន និង​លាវ​ទេ លុយ​គេ​ថោក​ជាង​លុយ​ខ្មែរ​ទៅ​ទៀត តែ​យ៉ាង​ណា​ក្ដី មុខ​ទំនិញ​នៅ​តាម​ផ្សារ​គេ​ដាក់​តម្លៃ​ជា​ប្រាក់​របស់​គេ គឺ​ដុង និង​គីប ដែរ អាសូរ​អី​តែ​ស្រែ​ខ្មុក វា​ខុស​គេ។ បើ​ចឹង​ទេ ខ្ញុំ​ថា​លុប​ចោល​ប្រាក់​រៀល ប្រកាស​ដាក់​ស្រុក​ខ្មែរ​ចាយ​ជា​ប្រាក់​អា​គាំង​តែ​ម្ដង​ទៅ៕

________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. បន្ទាប់​ពី​បាត់ «សែន», ឥឡូវ​ «ម៉ឺន» កំពុង​រលាយ​បណ្ដើរ​ៗ
២. ຢູ່ເມືອງລາວ ໃຊ້ແຕ່ເງິນກີບ
៣. នៅពេលដែលបរទេសប្រើលុយខ្មែរ… ជាងខ្មែរ… ចុះខ្មែរវិញ?

រាត្រី​មួយ​ក្រោយ​សង្គ្រាម ថ្ងៃចន្ទ 26 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in ភាពយន្ត, វីដេអូ.
add a comment

ទស្សនៈ​ខ្មែរ​ចំពោះ​ប្រទេស​ថៃ​ឡង់ដ៍ និង​ជន​ជាតិ​ថៃ ថ្ងៃអាទិត្យ 25 ខែធ្នូ 2011

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย.
12 comments

កកន៖ កាល​ពី​សប្ដាហ៍​កន្លង​ទៅ​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​រួច​មក​ហើយ​ប្រកាស​ស្ដី​អំពី ទស្សនៈ​ខ្មែរ​ចំពោះ​ប្រទេស​វៀតណាម និង​ជន​ជាតិ​​យួន។ ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​សូម​សាក​ល្បង​បរិយាយ​ត្រួស​ៗ​ ម្ដង​ទៀត ស្ដី​ពី​ទស្សនៈ​របស់​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ចំពោះ​ប្រទេស​​ថៃ​ឡង់ដ៍ និង​ជន​ជាតិ​ថៃ​វិញ​ម្ដង។

ជា​ញាតិ​ជិត​ខាង​ដែល​មិន​អាច​គេច​ទៅ​ណា​បាន​របស់​កម្ពុជា ទំ​នាក់​ទំនង​ប្រទេស​ថៃ​ឡង់ដ៍ និង​ជន​ជាតិ​ថៃ ជាមួយ​កម្ពុជា ត្រូវ​បាន​​គេ​មើល​ឃើញ​ថា​ជា​ទំនាក់​ទំនង​ស្រឡាញ់ និង​ស្អប់​នៅ​ជាមួយ​គ្នា​ដែរ (សូម​អាន​ប្រកាស៖ ថៃ-ក័ម្ពុជា ទំនាក់ទំនងស្រឡាញ់ និងស្អប់)។ ជាថ្មី​ម្ដង​ទៀត ប្រកាស​នេះ​គ្មាន​បំណង​ញុះញង់​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ស្អប់​ ឬ​រើស​អើង​ចំពោះ​ជាតិ​ណា​មួយ​ទេ តែ​ជា​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ការ​ពិត​ចំពោះ​ទង្វើ​នានា​ដែល​ជា​តថ​សង្គម​កម្ពុជា។

  • អំពី​ប្រទេស​ថៃឡង់ដ៍ និង​ជន​ជាតិ​ថៃ

មិន​ខុស​ពី​ជន​ជាតិ​យួន និង​ប្រទេស​វៀតណាម​ទេ ជនជាតិ​ថៃ (ពី​អតីត​ជន​ជាតិ​ថៃ​នេះ ត្រូវ​បាន​ស្គាល់​ថា​ជា​ជន​ជាតិ និង​ប្រទេស​សៀម) និង​ប្រទេស​ថៃឡង់ដ៍ ក៏​ត្រូវ​បាន​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​មាន​អគតិ​ជាមួយ​ដែរ។ គឺ​ស្ទើរ​តែ​ដូច​គ្នា​បេះ​បិទ ដែល​មួយ​ចំណែក​ធំ​មាន​ការ​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ដាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែល​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ជឿជាក់​យ៉ាង​មុត​មាំ​ថា ជន​ជាតិ​មួយ​នេះ បាន​ប្លន់​យក​ទឹក​ដី​គេ​អស់​ជា​ច្រើន ដូច​ដែរ​ជន​ជាតិ​យួន​បាន​ធ្វើ​ដែរ។

បើ​ទោះ​បី​ជន​ជាតិ​ថៃ​មាន​ទំនៀម​ទម្លាប់ សាសនា ប្រពៃណី វប្បធម៌។ល។ ស្រដៀង​គ្នា​ជា​ច្រើន​ ជាមួយ​នឹង​ខ្មែរ ដែល​ខុស​ពី​ជន​ជាតិ​យួន​ស្រឡះ​ក៏​ដោយ ក៏​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​នៅ​តែ​មាន​គំនិត​មិន​ទុក​​ជន​ជាតិ​នេះ​ជានិច្ច។ ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ទាំង​នោះ​តែង​តែ​ជឿ​ជាក់​ថា រាល់​ទំនៀម​ទម្លាប់ ប្រពៃណី។ល។ ដែល​ថៃ​មាន​នៅ​ពេល​នេះ គឺ​សុទ្ធ​សឹង​តែ​ចម្លង​ចេញ​ពី​ខ្មែរ​ទាំង​អស់។ ពួក​គេ (ខ្មែរ) អគតិ​នឹង​ជន​ជាតិ​ទាំង​នោះ ដោយ​ពួក​គេ​បាន​ជឿ​ជាក់​ថា ពួក​ថៃ​បាន​កែប្រែ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ និង​មិន​ទទួល​ស្គាល់​ការ​ពិត (ដែល​ថា​ពួក​គេ​បាន​ចម្លង​វប្បធម៌​ខ្មែរ)។

ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​តែង​តែ​គិត​ថា​ពួក​ថៃ​ចូល​ចិត្ត​យក​ប្រៀប​លើ​ខ្លួន ហើយ​ចូល​ចិត្ត​ធ្វើ​ខ្លួន​ជា​ធំ​លើ​ខ្មែរ បើ​ទោះ​បី​ស្ថិត​ក្នុង​លក្ខណៈ​មិត្រ​ភ័ក្ដិ ឬ​ការងារ​ក៏​ដោយ។ តែ​អ្វី​ដែល​គួរ​កត់​សម្គាល់​នោះ​គឺ​ថា​ខ្មែរ​នៅ​មាន​ទំនោរ​ទៅ​រក​ថៃ​ជាង​យួន ហើយ​​កាល​ពី​មុន​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​គេ (ខ្មែរ) តែង​សរសើរ​គ្នា​ថា​ ស្អាត ឬ​សង្ហារ​ដូច​តួ​កុន​ថៃ​ផង​ទៀត។

រហូត​មក​ដល់​ជម្លោះ​ថ្មី​ៗ​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ (កម្ពុជា និង​ថៃឡង់ដ៍) ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ទាំង​នោះ នាំ​គ្នា​គិត​ និង​បំផុស​បំផុល​ជា​ផ្លូវ​ការ​ទូទាំង​ប្រទេស និង​ក្នុង​រាជការ ពី​ការ​ប្ដូរ​ការ​ហៅ​ជន​ជាតិ​ថៃ​នេះ​ជា «សៀម» វិញ។ ពួក​គេ​ទាំង​នោះ (ខ្មែរ) ជឿ​ជាក់​ថា ការ​ហៅ​ «សៀម» នេះ​ទើប​ស័ក្ដិសម និង​អំពើ​របស់​ជន​ជាតិ​នេះ​មក​លើ​ខ្មែរ ដែល​ពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដំបូង​ពួក​ខ្មែរ​តែង​តែ​ជឿ​ថា គឺ​ពាក្យ «សៀម» នេះ​ឯង​ដែល​ជា​ឈ្លើយ​របស់​ខ្មែរ។

ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​​បើ​ទោះ​ក្នុង​កាលៈ​ទេសៈ​ណា​ក៏​ដោយ​គេ​ចង់​បាន​ដែន​ដី​ខ្មែរ​លើ​ត្រឡប់​មក​វិញ ហើយ​គេ​រាប់​អាន​ខ្មែរ​ដែល​នៅ​ខាង​លើ​នោះ ថា​ជា​ «ខ្មែរ​សុរិន្ទ្រ» បើ​ទោះ​បី​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ខ្មែរ​លើ​ទាំង​នោះ​មិន​បាន​រស់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​សុរិន្ទ្រ​ក៏​ដោយ។

______________________________________
អាន​ផង​ដែរ
១. ទស្សនៈ​ខ្មែរ​ចំពោះ​ប្រទេស​វៀតណាម និង​ជន​ជាតិ​​យួន
២​. ថៃ-ក័ម្ពុជា ទំនាក់ទំនងស្រឡាញ់ និងស្អប់
៣. ទស្សនៈ​ខ្មែរ​ចំពោះ​ប្រទេស​លាវ និង​ជន​ជាតិ​លាវ

%d bloggers like this: