jump to navigation

«​គល់​»​, «​ឫស្សី​» ថ្ងៃពុធ 2 ខែសីហា 2017

Posted by សុភ័ក្ត្រ in អំពី​ភាសា, អំពីភាសា.
add a comment

គល់ ( ន. ) ប៉ែក​ដើម​ឈើ​ខាង​ក្រោម​ជិត​នឹង​​ដី : គល់​ឈើ; គល់​សសរ ។ ប៉ែក​ខាង​ដើម​បង្អស់ : គល់​ភ្លៅ ។

( ន. ) ដើម​ឈើ​ងាប់​អណ្ដែត​ទឹក ដែល​មិន​មាន​មែក​ជាប់ : គល់​កំណាត់ , ស្រង់​គល់​ដាក់​ទូក ។

ឫស្សី រឹស-សី ( ន. ) តចសារ​ជាតិ​មួយ​ប្រភេទ ដុះ​ទំពាំង​បែក​ចេញ​ជា​គុម្ព ដើម​មាន​ថ្នាំង, មាន​ច្រើន​ប្រភេទ : ឫស្សី​ស្រុក, ឫស្សី​ព្រៃ, ឫស្សី​រលៀក, –ត្រាច់, –ឃ្លៃ, –ថ្ង, –ទ្រនំ​មាន់,… (និយាយ​ថា រសី ក៏​មាន​ខ្លះ) ។

Advertisements
%d bloggers like this: