jump to navigation

Repost : ការ​បាត់​បង់​ទំនៀម​និមន្ត​ព្រះ​សង្ឃ​ឆាន់​​ចង្ហាន់​នៅ​គេហ​ដ្ឋាន ឬ​កន្លែង​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ ថ្ងៃសៅរ៍ 9 ខែមិថុនា 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.
add a comment

ទំនៀមដើមមួយកំពុងតែរងការបាត់បង់បណ្ដើរៗនៅក្នុងសង្គមខ្មែរទៀតនោះ គឺទំនៀមនៃការនិមន្តព្រះសង្ឃឆាន់ចង្ហាន់នៅគេហដ្ឋាន ឬកន្លែងប្រារព្ធពិធីបុណ្យ។ ការធ្វើបុណ្យតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនាជាមួយព្រះសង្ឃរបស់ជនជាតិខ្មែរ ថ្វីបើបន្តនៅមានតពូជពង្សតាមទំនៀមហើយ ក៏ប៉ុន្តែទំនៀមមួយចំនួន មិនទទួលបានការប្រតិបត្តិដូចសម័យដើមមិញទេ។ ការធ្វើបុណ្យឃើញតែពីធ្វើឲ្យរួចស្រេចឆាប់ៗ និងលឿនៗ។ យូរៗទៅ ការធ្វើបុណ្យរបស់ជនជាតិខ្មែរ គឺធ្វើឲ្យហៅតែធ្វើប៉ុណ្ណោះ។

ចំពោះទំនៀមនៃការនិមន្តព្រះសង្ឃឆាន់ចង្ហាន់នៅគេហដ្ឋាន ឬកន្លែងប្រារព្ធពិធីបុណ្យ បច្ចុប្បន្ន ជាពិសេសនៅតាមទីក្រុង ឬទីប្រជុំជនធំៗ ហាក់មិនឃើញធ្វើទៀតទេ រាប់ទាំងពិធីសាសនានៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំងផងដែរ។ ព្រះសង្ឃដែលទទួលនិមន្តមកចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យតាមគេហដ្ឋានក្ដី នៅតាមកន្លែងប្រារព្ធពិធីបុណ្យនានាក្ដី មិនទទួលឆាន់ចង្ហាន់ថ្ងៃត្រង់នៅនឹងផ្ទះបុណ្យ ឬកន្លែងប្រារព្ធពិធីនោះទៀតទេ។ ពោលគឺក្រោយវេរភត្តរួច ក៏ម្ចាស់ពិធីនិមន្តព្រះសង្ឃត្រឡប់ទៅអារាមវិញ។ ចំណែកឯចង្ហាន់ ត្រូវបានម្ចាស់បុណ្យច្រកជាស្រេចដាក់ក្នុងស្រាក់ដើម្បីព្រះសង្ឃយកទៅឆាន់នៅឯវត្តវិញ។

ព្រះសង្ឃកំពុងឆាន់ចង្ហាន់ក្នុងថ្ងៃមួយនៃព្រះរាជពិធីបុណ្យព្រះមេរុ ហ្លួងកាញ្ចនកោដ្ឋ

ទំនៀម (ថ្មី) បែបនេះ ទំនងកើតមានឡើងប្រមាណទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ គឺនៅពេលដែលព្រះពុទ្ធសាសនារីកដុះដាលឡើងវិញ និងមានព្រះសង្ឃបួសចាំវស្សាច្រើន ឬមានសិស្សនិស្សិតមកនៅវត្តច្រើន ជាពិសេសនៅក្នុងក្រុងភ្នំពេញ ហើយដែលកាលណុះ មានការអះអាងថា គឺដើម្បីព្រះសង្ឃយកទៅឆាន់ជាមួយព្រះសង្ឃឯទៀតៗនៅឯវត្ត ដែលមិនបាននិមន្តមកចូលរួមពិធីនោះ ក៏ដូចជាអាចារ្យ ឬសិស្សវត្ត ឬអ្នកចាំវត្តឯទៀតបានទទួលទានដែរ។ ការផ្ដល់សារហេតុបែបនេះ ទំនងជាហេតុផលដែលអាចទទួលយកបានមួយជ្រុងដែរ ខណៈដែលចង្ហាន់មានការខ្វះខាតសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ព្រះសង្ឃនៅនឹងទីអារាមនោះ។

ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្ដី មកដល់សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ នៅខណៈដែលសាសនាមានសភាពរឹងម៉ាំជាងមុនហើយ ប្រពៃណី ឬទំនៀមទម្លាប់មួយចំនួន គួររុះរើមកវិញ ជាក់ស្ដែងទំនៀមនិមន្តព្រះសង្ឃឆាន់ចង្ហាន់នៅនឹងផ្ទះ ឬកន្លែងប្រារព្ធពិធីបុណ្យនេះផងដែរ៕

Advertisements

ជ័យ​ជម្នះ​នៃ​ប្រជាជាតិ​ម៉ាឡេ ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ 10 ខែ​ឧសភា 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ, Bahasa Melayu.
add a comment

បន្ទាប់​ពី​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជា​សាកល​ម្សិល​មិញ​នេះ (​៩ ឧសភា ២០១៨​) រួច​មក ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​បាន​ឈាន​មក​ដល់​របត់​ថ្មី​មួយ​ នោះ​គឺ​ការ​ឡើង​កាន់​អំណាច​ជា​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​នៃ​សម្ព័ន្ធ​បក្ស​ប្រឆាំង​ម៉ាឡេ​។ ជ័យ​ជម្នះ​នេះ​ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​មួយ​ថ្មី​ទៀត​​នៃ​បរាជ័យ​របស់​អង្គការ​ជាតិ​រួប​រួម​ម៉ាឡេ ឬ UMNO ដែល​បាន​កាន់​កាប់​ប្រទេស​សហ​ព័ន្ធ​មួយ​នេះ ជាង​​៦​ទសវត្សរ៍​។

ប្រជាជន​ម៉ាឡេស៊ី​បាន​នាំ​គ្នា​ចេញ​ទៅ​បោះ​ឆ្នោត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ពុធ​ ម្សិល​មិញ​នេះ ដើម្បី​កំណត់​ជោគ​វាសនា​របស់​ប្រទេស​ខ្លួន ដោយ​សំឡេង​ភាគ​ច្រើន​បាន​បោះ​ឆ្នោត​សម្ដែង​ការ​ទុក​ចិត្ត​លើ​ លោក​មហាធៀ មូហាម័ដ អតីត​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ដែល​បាន​ប្រែ​ខ្លួន​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​​នៃ​សម្ព័ន្ធ​បក្ស​ប្រឆាំង Pakatan Harapan និង​ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​លោក​បាន​ឡើង​កាន់​តំណែង​ជា​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​នៃ​ប្រទេស​នេះ​ម្ដង​ទៀត​ក្នុង​វ័យ​៩០​ឆ្នាំ​ប្លាយ ឬ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ជា​​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​វ័យ​ចំណាស់​ជាង​គេ​លើ​លោក​។

បន្ទាប់​ពី​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ និង​ការ​រាប់​ឆ្នោត​បាន​បញ្ចប់​ភ្លាម​ គណៈ​កម្មាធិការ​រៀប​ចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ម៉ាឡេស៊ី បាន​ប្រកាស​ឲ្យ​ដឹង​ពី​ជ័យ​ជម្នះ​របស់​ សម្ព័ន្ធ​បក្ស​ប្រឆាំង យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ទទួល​បាន​អាសនៈ​១១២ លើ​២២២ នឹង​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ក្នុង​ការ​បង្កើត​រដ្ឋាភិបាល​សហ​ព័ន្ធ​ថ្មី​របស់​ម៉ាឡេស៊ី ដែល​ត្រូវ​ការ​​១១២​អាសនៈ​។ ការ​ប្រកាស​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​មហាធៀ នឹង​ក្លាយ​ជា​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​នៃ​ម៉ាឡេស៊ី​ភ្លាម បន្ទាប់​ពី​លោក​ចូល​គាល់ និង​ទទួល​បាន​ការ​តែង​តាំង​ពី​ព្រះ​មហា​ក្សត្រិយ៍​ម៉ាឡេស៊ី នៅ​វេលា​ល្ងាច​នេះ​។

ប្រជាជន​ម៉ាឡេស៊ី​បាន​បង្វែ​ការ​គាំទ្រ​របស់​ខ្លួន​ដែល​ធ្លាប់​តែ​បាន​ផ្ដល់​ទៅ​ឲ្យ​អតីត​គណបក្ស​កាន់​អំណាច​ UMNO ដែល​បាន​គ្រប់​គ្រង​ប្រទេស​នេះ​ជាង​៦០​ឆ្នាំ មក​ឲ្យ​សម្ព័ន្ធ​បក្ស​ប្រឆាំង​ក៏​ដ្បិត​ដោយ​សារ​​រឿង​អាស្រូវ​​ស្ដី​អំពី​អំពើ​ពុក​រលួយ​ជា​ច្រើន​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ថ្នាក់​ដឹក​​នាំ​ប្រទេស​នេះ ជា​ពិសេស​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​លើ​លោក ណាជីប រ៉ាហ្សាក់ អតីត​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​។ ការ​បង្វែ​ការ​គាំទ្រ​នេះ បាន​បង្ហាញ​ពី​ភាព​ចេះ​ដឹង​របស់​ប្រជាជន​ម៉ាឡេ​ក្នុង​ការ​ជ្រើស​រើស​យក​អំពើ​ល្អ ជាជាង​ការ​គាំទ្រ​បុគ្គល ក្នុង​ន័យ​ផល​ប្រយោជន៍​នៃ​ជាតិ​ម៉ាឡេ​។

ថៃ​ចង់​បាន​ «​ស​» ខ្មែរ​ប្រែ​ចង់​បាន «​ខ្មៅ​» ថ្ងៃចន្ទ 26 ខែ​មីនា 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ, អំពីស្រុកខ្មែរ, ภาษาไทย.
2 comments

កាល​ពី​ព្រះ​រាជ​ពិធី​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព នៃ​ព្រះករុណា ព្រះបាទសម្ដេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ព្រះ​អង្គ​សោយ​ព្រះ​ទិវង្គត រហូត​ដល់​ព្រះ​រាជ​ពិធី​បុណ្យ​ព្រះ​មេរុ​ថ្វាយ​ព្រះ​ភ្លើង​ព្រះ​បរម​សព ប្រជាជាតិ​ខ្មែរ បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ពិភព​លោក​ឃើញ​នូវ​ប្រពៃណី​ដ៏​ល្អ​ផូរ​ផង់​ដែល​ជា​ទំនៀម​បុណ្យ​ព្រះ​សព ដែល​ខ្មែរ​យើង​បាន​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាំង​ពី​បូរាណ​ព្រេង​នាយ​មក បើ​ទោះ​ជា​ពិធី​មួយ​ចំនួន​បាន​បាត់​បង់​ក្ដី​។ អ្វី​ដែល​ជា​ទំនៀម​ដ៏​សំខាន់​មួយ​នៃ​ព្រះ​រាជ​ពិធី​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព​ដែល​ខ្មែរ​យើង​បាន​បង្ហាញ​នោះ​គឺ ការ​ស្លៀក​ពាក់ «​ស​» សម្រាប់​ការ​កាន់​ទុក្ខ​

ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ព័ណ៌​ស​សម្រាប់​បុណ្យ​សព តាំង​តែ​ពី​សាមញ្ញ​ជន​រហូត​ដល់​វណ្ណៈ​ក្សត្រិយ៍​​នេះ ត្រូវ​បាន​ខ្មែរ​យើង​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​ជា​យូរ​យារ​មក​ហើយ (​ស្រែ​ខ្មុក​សូម​មិន​បរិយាយ​ពី​រឿង​នេះ​) ដែល​មិន​មាន​ជា​ការ​ស្លៀក​តាម​ចិន ដូច​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​ហ្វេសបុគ​ខ្លះ​បាន​​និយាយ​នោះ​ទេ​។ យ៉ាង​ណា​មិញ ទំនៀម​ស្លៀក​ស​នេះ ត្រូវ​បាន​ខ្មែរ​ផ្សព្ធ​ផ្សាយ​ឥទ្ធិពល​ដល់​រដ្ឋ​កើត​ថ្មី​ទាំង​ឡាយ​ឯ​ទៀត​មាន​សៀម លាវ ជា​ដើម​ឲ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​ផង​ដែរ​។

ប្រទេស​សៀម ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោមការ​ទទួល​យក​វប្បធម៌​​ពី​ខ្មែរ​ដើម​នោះ ពី​អតីត​ក៏​ប្រើ​ប្រាស់​ព័ណ៌​ស​សម្រាប់​ពិធី​បុណ្យ​សព និង​ព្រះ​សព​ដែរ​។ មក​ដល់​​សម័យ​ក្រោយ​នេះ​ឯង គឺ​នៅ​ពេល​ដែរ​ប្រទេស​នេះ (​ថៃ​) បើក​ឱកាស​ និង​ប្រកាន់​យក​ទំនៀម​វប្បធម៌​លោក​ខាង​លិច (​សម័យ​នាយ​ឧត្ដម​សេនីយ​ពិបុល​សង្គ្រាម​) ទើប​ព័ណ៌​ខ្មៅ​ត្រូវ​បាន​យក​មក​ប្រើ​ប្រាស់​ និង​ផ្សព្ធ​ផ្សាយ​ជា​ទូ​ទៅ​សម្រាប់​បុណ្យ​សព​ ជា​ពិសេស​ក្នុង​ចំណោម​​អភិជន​ថៃ ក្នុង​ហេតុ​ផល​​ដើម្បី​ភាព​ជឿន​លឿន និង​សម័យ​និយម​របស់​ថៃ​។

កាល​ពី​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព​នៃ​នៃ​ព្រះ​ករុណា ព្រះ​បរម​រតន​កោដ្ឋ​នោះ មាន​បណ្ដា​ជន​ជាតិ​ថៃ​ជា​ច្រើន​បាន​ឃើញ​ពី​ទំនៀម​នៃ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ព័ណ៌​ស​នេះ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​លួច​កោត​សរសើរ​ និង​បាន​និយាយ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់​ពី​ភាព​ល្អ​ផូរ​ផង់​នេះ រហូត​ដល់​មាន​អ្នក​ខ្លះ​បាន​លើក​ឡើង និង​វែក​ញែក​នៅ​តាម​បណ្ដាញ​សង្គម​អំពី​បញ្ហា​នេះ និង​ចង់​ឲ្យ​មាន​ការ​សើរើ​ប្រើ​ប្រាស់​ព័ណ៌​ស​នេះ​ឡើង​វិញ​សម្រាប់​ប្រពៃណី​បុណ្យ​សព​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ផង​ទៀត​។

តែ​អ្វី​គួរ​ឲ្យ​អស់​សំណើច​នោះ ជា​ពិសេស​សម្រាប់​ពល​រដ្ឋ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​នា​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ បាន​បង្ហាញ​ពី​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​​ព័ណ៌​ «​ខ្មៅ​» សុទ្ធ (​តាម​ទំនៀម​ថៃ) សម្រាប់​បុណ្យ​សព នៅ​តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​រហូត​បណ្ដាល​​ឲ្យ​មាន​ការ​វែក​ញែក​ពី​ម្ខាង​ទៅ​ម្ខាង​ផង​ដែរ​។ ស្គាល់​គេ​ស្គាល់​យើង — នេះ​បាន​ជា​ថា​ថៃ​ចង់​បាន​ «​ស​» ឯ​​ខ្មែរ​ស​ហើយ ​ប្រែ​ចង់​បាន «​ខ្មៅ​» ទៅ​វិញ​!

ការ​ស្លៀក​ពាក់​ស​កាល​គ្រា​បុណ្យ​ព្រះ​សព ព្រះ​ករុណា ព្រះ​បរម​រាជា​នុ​កោដ្ឋព្រះ​ករុណា និង​សម្ដេច​ព្រះ​មហា​ក្សត្រិយ៍ ព្រះ​វរ​រាជ​មាតា ព្រម​ព្រះ​រាជ​វង្សានុវង្ស​ទ្រង់​គ្រង​ព័ណ៌ស កាល​គ្រា​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព ព្រះ​ករុណា ព្រះ​បរម​រតន​កោដ្ឋ
ប្រជារាស្ត្រ​ខ្មែរ​ពាក់​ស​ចូល​រួម​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព ព្រះ​ករុណា ព្រះ​បរម​រតន​កោដ្ឋ
ការ​ស្លៀក​ពាក់​ស​ក្នុង​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព ព្រះ​ចៅ​ផែន​ដី​សៀម កាល​ពី​អតីត​កាល
ប្រជា​រាស្ត្រ​ថៃ​ស្លៀក​ពាក់​ខ្មៅ​សុទ្ធ ក្នុង​បុណ្យ​ព្រះ​បរម​សព​ព្រះ​មហា​ក្សត្រិយ៍​ថៃ រាមា​ទី​៩ កាល​ពី​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ

_________________________________________________________________
អាន​ផង​ដែរ​៖
១. ប្រពៃណី​លូន​ក្រាប​កំពុង​ត្រូវ​បាន​រង្គោះ​រង្គើ​នៅ​មឿង​ថៃ

បញ្ហា​សង្គម និង​ «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» ថ្ងៃចន្ទ 12 ខែ​មីនា 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ.
add a comment

ជា​រឿយ​ៗ​ការ​ធ្វើ «​ប្រជា​ទណ្ឌ*» រមែង​កើត​មាន​​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​ដែល​ការ​គ្រប់​គ្រង​ដោយ​នីតិ​​មាន​ភាព​ធូរ​រលុង​ ម្យ៉ាង​ដោយ​សារ​រដ្ឋ និង​ម្យ៉ាង​ដោយ​ភាព​ខ្វះ​ចំណេះ​ដឹង​ពី​ពល​រដ្ឋ ឬ​មួយ​ក៏​ដោយ​សារ​ភាព​អ​ជំនឿ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់​ពី​សំណាក់​ពល​រដ្ឋ​។ ការ​ធ្វើ​ «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» ដោយ​ជៀស​មិន​បាន វា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​បញ្ហា​សង្គម​​មាន​ភាព​ហិង្សា និង​ពល​រដ្ឋ​ឯ​ទៀត​រស់​នៅ​ក្នុង​ភាព​ភ័យ​ខ្លាច​។

ការ​ធ្វើ «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​បញ្ហា​សង្គម​ធូរ​ស្រាល ឬ​ដោះ​ស្រាយ​បាន​ឡើយ​។ នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​ទាំង​ឡាយ​ណា ដែល​បញ្ហា​សង្គម​មិន​ត្រូវ​បាន​ដោះ​ស្រាយ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស​តាម​នីតិ​វិធី​របស់​រដ្ឋ ព្រម​ទាំង​​ធានា​បាន​នូវ​ភាព​យុត្តិ​ធម៌​មួយ​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ពី​ពល​រដ្ឋ​ខ្លួន​នោះ «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​បម្រើ​ជា «​លេស​» ដើម្បី​យក​មក​បម្រើ​ក្នុង​ចេតនា​មិន​ល្អ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ពេល​ខ្លះ​ទៀត វា​ក្លាយ​ទៅ​ជា​គ្រោះ​អន្តរាយ​ធំ​ផង​ដែរ​។

បញ្ហា «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ដោះ​ស្រាយ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស នៅ​ក្នុង​សង្គម​ដែល​មាន​ការ​ពុក​ស្រួយ តាម​រយៈ​ការ​ពង្រឹង​នូវ​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់ ការ​អប់​រំ ព្រម​ទាំង​ការ​ដាក់​ទោស​ទណ្ឌ ដល់​អ្នក​រួម​គំនិត​ (​ជាក់​ស្ដែង​)​។ ដរាប​ណា «​ប្រជា​ទណ្ឌ​» នៅ​តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​រឿយ​ៗ រដ្ឋ​មួយ​នឹង​ពិបាក​ណាស់​ក្នុង​ការ​ក្លាយ​ជា​រដ្ឋ «​ស៊ីវិល័យ​»​៕

__________________________________________________________
ការ​ចូល​រួម​ក្នុង​អំពើ​ហិង្សា​ពី​សំណាក់​ហ្វូង​មនុស្ស ក្នុង​ន័យ​ដាក់​ទោស​ទណ្ឌ​ដល់​បុគ្គល​មួយ​រូប ឬ​ច្រើន​រូប ដោយ​ពួក​គេ​យល់​ថា​មាន​ទោស​កំហុស ដោយ​មិន​បាន​ឆ្លង​កាត់​ប្រព័ន្ធ​យុត្តិធម៌

«​អាំង​ប៉ាវ​»៖ ឯ​ណា​ទៅ​គុណ​តម្លៃ​នៃ​ឯក​សណ្ឋាន​​? ថ្ងៃសៅរ៍ 24 ខែ​កុម្ភៈ 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ, អំពីស្រុកខ្មែរ.
add a comment

ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ យើង​សង្កេត​ឃើញ​មាន​ទំនៀម​ប្លែក​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង នោះ​គឺ​ការ​ចែក «​អាំង​ប៉ាវ​» ឬ​និយាយ​ឲ្យ​ស្រួស​ស្ដាប់ គឺ​ចែក​ «​លុយ​» ពី​សំណាក់​អ្នក​មាន​ខ្មែរ ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​។ ស្រែ​ខ្មុក​មិន​និយាយ​ដល់​ពី​ទំនៀម​ចែក «​សំបុត្រ​ក្រហម​» ឬ​អាំង​ប៉ាវ​នេះ​របស់​ជនជាតិ​ចិន​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​នេះ​ទេ តែ​សូម​បង្វែរ​អារម្មណ៍​ប្រិយមិត្រ​មក​មើល​ពី​ភាព​គួរ​ឲ្យ​អនិច្ចា​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​ទំនៀម​បែប​នេះ​វិញ​។

នៅ​ក្នុង​ពេល​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​កន្លង​មក​នេះ លោក​អ្នក​បាន​ឃើញ​ហើយ ជា​ពិសេស​អ្នក​នៅ​ភ្នំពេញ នៅ​តាម​ដង​វិថី​នានា​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ហាក់​មាន​សមត្ថកិច្ច​ច្រើន​ប្លែក​ឈរ​យាម​កាម​នៅ​តាម​ច្រក​ផ្លូវ​បំបែក​នានា ខុស​ពី​សព្វ​មួយ ថែម​ទាំង​សមត្ថកិច្ច​ខ្លះ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ចាត់​ចែង​ចរាចរណ៍​ផង​។ ការ​ដែល​ពួក​គាត់​មក​ឈរ​រាង​រាយ​បែប​នេះ គឺ​មក​រង់​ចាំ​គេ​ចែក​ «​អាំង​ប៉ាវ​» ទេ​តើហ៍ ហេហេ​…​។

ការ​​ដែល​ពួក​គាត់​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ភារ​កិច្ច ប្រកប​ដោយ​ឯក​សណ្ឋាន​ក្នុង​ភាព​ថ្លៃ​ថ្នូរ​នោះ តែ​បែរ​ជា​មក​ឈរ​តម្រៀប​គ្នា​តាម​ផ្លូវ​ហុច​ដៃ​យក​អាំង​ប៉ាវ​ពី​តាម​រថយន្ត «​អ្នក​មាន​» នានា​ដែល​ហុច​ឲ្យ​នោះ មើល​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាស​អៀន​ជំនួស​ ព្រម​ទាំង​បាត់​អស់​នូវ​តម្លៃ​របស់​ពួក​គាត់​ដែល​ជា​សមត្ថកិច្ច​បំពេញ​ការងារ​រាជការ និង​ទទួល​ប្រាក់​បំណាច់​ដោយ​សារ​ការ​បង់​ពន្ធ​របស់​ប្រជា​រាស្ត្រ​ខ្មែរ​។ ទិដ្ឋភាព​បែប​នេះ មិន​គួរ​ណា​កើត​មាន​ឡើយ​ចំពោះ​មន្ត្រី​រាជការ​ខ្មែរ ក្នុង​ឱកាស​បែប​នេះ​។

ក្រៅ​ពី​ការ​ចែក​ «​អាំង​ប៉ាវ​» បែប​នេះ ដល់​ភ្នាក់​ងារ​មាន​សមត្ថកិច្ច​របស់​រដ្ឋ​ហើយ នៅ​តាម​ទី​សាធារណៈ​ឯកជន​នានា ដូច​ជា​នៅ​តាម​ច្រក​ចូល​បូរី ឬ​កន្លែង​មួយ​ចំនួន​ទៀត ក៏​ឃើញ​មាន​ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​ដែរ​។ វា​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា «​ទំនៀម​» មួយ​បាត់​ទៅ​ហើយ​។

អ្វី​ដែល​ជា​ការ​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ទៅ​វិញ​ទៀត​នោះ ទំនៀម​បែប​នេះ នៅ​ឯ​ប្រទេស​ចិន​ ដែល​ជា​ប្រភព​នៃ​ទំនៀម​នេះ បាន​មាន​ការ​ចាត់​វិធានការណ៍​តឹង​រឹង ដោយ​មិន​ឲ្យ​មាន​ការ​ជូន​រង្វាន់​នានា​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ជាតិ​ផង ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ចិន​ចាត់​ទុក​ថា នេះ ជា ចំណែក​មួយ​នៃ «​អំពើ​ពុក​រលួយ​» ផង​ដែរ​៕

មិន​គួរ​អគតិ​ខ្លាំង​ពេក​ចំពោះ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​ទេ ថ្ងៃអាទិត្យ 18 ខែ​កុម្ភៈ 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ.
add a comment

នៅ​ក្នុង​សម័យ​សាកល​ភាវូបណីយ​កម្ម​ ជា​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ពហុ​វប្បធម៌​ ការ​គោរព​ជាតិ​សាសន៍​រវាង​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក គឺ​ជា​ប្រការ​ដែល​ត្រូវ​ការ​ចំបាច់​បំផុត​សម្រាប់​ការ​សុខ​សាន្ត និង​វឌ្ឍនភាព​។ ជា​ការ​ពិត ជន​ជាតិ​ចិន និង​វប្បធម៌​ចិន គឺ​ជា​ «​វត្ថុ​» ចំណាស់​មួយ​ដែល​ចាក់​ឫស​នៅ​ក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា ឬ​អាច​ថា​បាន​នៅ​ទូទាំង​ពិភព​លោក ដែល​មិន​មែន​ទើប​តែ​មាន​ថ្មី​ៗ​នេះ​ទេ​។

នៅ​ក្នុង​កម្ពុជ​នគរ​នៃ​យើង ដូច​ដែល​យើង​បាន​ចេះ​ដឹង​រត់​មាត់​ស្រាប់ វត្តមាន​នៃ​ជន​ជាតិ​នៅ​ក្នុង​សម័យ​មហា​នគរ តាម​រយៈ​លោក​ជីវ តាក្វាន់ នោះ​ឯង​។ ហើយ​ ដោយ​ឥត​ប្រកែក​បាន​ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ​មួយ​ភាគ​ធំ​ ត្រូវ​បាន​ដឹង​ឮ​តាម​រយៈ​ជន​ជាតិ​ចិន​នេះ​ផង​

ការ​សាយ​ភាយ​នៃ​ជន​ជាតិ​ចិន​មក​កម្ពុជា និង​តាម​រយៈ​ពួក​គេ​វប្បធម៌​ក៏​ត្រូវ​បាន​ផ្សព្វ​ផ្សាយ។ នៅ​កម្ពុជា​យើង តាំង​ពី​សម័យ​ដែល​ជន​ជាតិ​មាន​វត្តមាន​មក និង​ត​មក​ទៀត នៅ​ពេល​ដែល​ជន​ជាតិ​នេះ​ជា​ច្រើន​ទៀត​រត់​មក​រស់​នៅ ដោយ​រត់​គេច​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​ហៅ​ថា «​បដិវត្តន៍​វប្បធម៌​» នោះ ត្រូវ​បាន​សង្គម​កម្ពុជា​ទទួល​ស្គាល់ ព្រម​ទាំង​មេត្តា​ធម៌​ពី​ព្រះ​ករុណា ម្ចាស់​ផែន​ដី​ផង ជន​ជាតិ​ចិន​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​រស់​នៅ​ទូទាំង​ព្រះ​នគរ ទាំង​នៅ​តាម​ទី​ផ្សារ​ប្រជុំ​ជន និង​ទី​ចុង​កាត់​មាត់​ញក​ផង​ឯ​ទៀត​។

តាម​រយៈ​ជន​ជាតិ​ចិន​ទាំង​នេះ ព្រម​ទាំង​ការ​ពិត​ឥត​ប្រកែក​បាន​នៃ​ភាព​មាន​ជំនាញ​ខាង​ការ​លក់​ដូរ បន្តិច​ម្ដង​ៗ ពួក​គេ​បាន​សម្រប​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ ព្រម​ទាំង​ជួយ​បង្កើន​សេដ្ឋកិច្ច​ខ្មែរ​ផង​ដែរ​។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ មិន​មាន​ជន​ជាតិ​ជំនាន់​ទី​១ (​ចិន​កើត​នៅ​ប្រទេស​ចិន មក​រស់​នៅ​កម្ពុជា​) នៅ​កម្ពុជា​យើង​ទេ ពោល​គឺ​មាន​ចាប់​ពី​ជំនាន់​ទី​២ (​ចិន​ដែល​អាច​កើត​នៅ​ប្រទេស​ទី​២ រួច​មក​រស់​នៅ​កម្ពុជា តាម​រយៈ​ឪពុកម្ដាយ​ដែល​ជា​ជំនាន់​ទី​១ ឬ ចិន​ដែល​កើត​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​តែ​ម្ដង តាម​រយៈ​ឪពុកម្ដាយ​ដែល​ជា​ជំនាន់​ទី​១) ឡើយ អាច​ថា​ប្រមាណ​១០ ទៅ​១៥​ភាគ​រយ​ប៉ុណ្ណោះ ក្រៅ​ពី​នោះ គឺ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ចិន​ជំនាន់​ទី​៣, ៤, ៥ ។ល។

ជន​ជាតិ​ចិន និង​ខ្មែរ រស់​នៅ​ប្រកប​របរ​យ៉ាង​​សុខ​សុវត្ថិ នា​សង្កាត់​ចិន ក្រុង​ភ្នំពេញ កាល​ពី​ប្រមាណ​ទសវត្សរ៍​១៩៣០

ចិន​ជំនាន់​ក្រោយ​ៗ​នេះ ពួក​គេ​សុទ្ធ​តែ​មាន​កំណើត​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា ទទួល​យក​វប្បធម៌​ខ្មែរ រហូត​ដល់​គ្រួសារ​ខ្លះ​មិន​ទាំង​ចេះ​និយាយ​ភាសា​ចិន​ផង​ទៀត​។ ហេតុ​ដូច​នេះ ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​នានា ជា​ពិសេស​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​នេះ គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​បន្ត​​រក្សា​ប្រពៃណី​ដែល​មាន​អំពី​ឪពុក​ម្ដាយ ឬ​ជី​ដូន​ជី​តា​គេ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​ពួក​គេ​ទាំង​នោះ​ស្ទើរ​១០០​ភាគ​រយ ក៏​បាន​ចូល​វត្ត​ធ្វើ​បុណ្យ​រាល់​ទេសកាល​នានា​របស់​ព្រះ​នគរ​យើង រួម​ជាមួយ​នឹង​​ពល​រដ្ឋ​ឯទៀត​។ ពួក​គេ​គឺ​ជា​ខ្មែរ ដែល​មាន​ឫស​ឈាម​តំណ​​អំពី​បុព្វ​ញាតិ​ជា​សែ​ស្រាឡាយ​ចិន​ប៉ុណ្ណោះ​។

នៅ​រាល់​ពេល​បុណ្យ​សែន​នានា​របស់​ចិន​នីមួយ​ៗ ជា​ពិសេស​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​នេះ យើង​ឃើញ​ជា​ហូរហែ​ ចលនា​សេដ្ឋកិច្ច​មាន​ភាព​រស់​រវើក​ ទាំង​ការ​លក់​ដូរ​ទំនិញ​កសិផល ជ្រូក​ មាន់ ទា (​របស់​របរ​ដែល​ត្រូវ​យក​ទៅ​សែន​)… ជា​ដើម​​។ល។ សុទ្ធ​តែ​ជា​ទំនិញ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ដោះ​ដូរ​ បម្រើ​ឲ្យ​សេដ្ឋកិច្ច​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​យើង​នេះ​ឯង​។ ការ​ដែល​យើង​ឃើញ​ថា​មាន​ចិន​សែន​ច្រើន ទំនង​ជា​មិន​ប្រកដ​ពិត​ទេ សម័យ​ពី​ដើម​ឡើយ ជា​ពិសេស​នៅ​មុន​សម័យ​សង្គ្រាម ឬ​សម័យ​ដែល​ជន​ជាតិ​ចិន​ជំនាន់​ទី​១ មាន​វត្ត​មាន​នៅ​កម្ពុជា​យើង​វិញ​នោះ ភាព​ហ៊ឺហារ​ អឹក​ធឹក នៃ​ពិធី​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន មាន​លើស​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​រាប់​សិប​ដង​។

ពី​ដើម​ៗ​មិញ នៅ​តាម​ទី​ប្រជុំ​ជន​នានា ជា​ពិសេស​សង្កាត់​ចិន នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ ពោរ​ពេញ​ទៅ​ដោយ​អាគារ​ពាណិជ្ជ​បែប​ចិន អក្សរ​ចិន ពេញ​ទាំង​ផ្លូវ​។ ចំណែក​ឯ​បច្ចុប្បន្ន​យើង​នេះ ពួក​គេ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ខ្មែរ​អស់​ទៅ​ហើយ ហេតុ​ដូច​នេះ​ក៏​កុំ​គួរ​ណា​ឡើយ​អគតិ​ខ្លាំង​ពេក​ចំពោះ​ប្រពៃណី​មួយ​នេះ នៅ​ក្នុង​សង្គម​ដែល​ប្រទេស​យើង​ជា​ប្រទេស​ស៊ីវិល័យ​ហើយ​៕

កកន៖ «​ជន​ជាតិ​ចិន​» ក្នុង​ប្រកាស​នេះ​សំដៅ​ដល់​ជន​ជាតិ​ចិន​ដែល​បានភៀស​ខ្លួន​មក​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​មុន​សម័យ​សង្គ្រាម មិន​មែន​ជន​ជាតិ​ចិន​ចំណូល​ថ្មី ដូច​ក្នុង​ករណី​ខេត្ត​ព្រះ​សីហនុ​ទេ​

ភាព​អ​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​នៅ​ឯ​អ្នក​តា​ព្រះ​ចៅ​វត្ត​ភ្នំ ថ្ងៃសៅរ៍ 17 ខែ​កុម្ភៈ 2018

Posted by សុភ័ក្ត្រ in បរិយាយ​ថ្ងៃ​នេះ.
1 comment so far

ដូច​លោក​អ្នក​ដឹង​ស្រាប់​ហើយ​ អ្នក​តា​ព្រះ​ចៅឯ​វត្ត​ភ្នំ នា​ក្រុង​ភ្នំពេញ​នោះ មាន​ភាព​ល្បី​សម្រាប់​ប្រជាជន​ខ្មែរ​សែ​ស្រឡាញ​ចិន​ដែល​ពួកគេ​ចូល​ចិត្ត​ទៅ​បន់ និង​ទៅ​ធ្វើពិធី​រំ​ដោះ​គ្រោះ ជា​ពិសេស​រៀង​រាល់​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​ម្ដង​ៗ​។ អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​នោះ គឺ​មនុស្ស​ម្នា​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ជា​លំដាប់ ឯ​ភាព​រញ៉េ​រញ៉ៃ​ឥត​សណ្ដាប់ធ្នាប់​វិញ​នោះ ក៏​ឃើញ​ថា​មាន​ភាព​គួរ​ឲ្យ​ឈឺ​ក្បាល​ខ្លាំង​មែន​ទែន​។

ចាប់​ពី​ព្រឹក​ព្រលឹម​អុរ​ទៅ​​រាល់​ពេល​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​ម្ដង​ៗ បណ្ដា​អ្នក​ដែល​គេ​ជឿ​ថា​ «​ឆុង​ឆ្នាំ​» នោះ នាំ​គ្នា​ទៅ​ធ្វើ​ពិធី​រំដោះ​គ្រោះ​ឯ​អ្នក​តា​ព្រះ​ចៅ វត្ត​ភ្នំ​។ កាល​ពី​ឆ្នាំ​កន្លង​ៗ​មក​នោះ ឃើញ​ថា​មាន​ការ​រៀប​ចំ​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​ល្អ​សម​គួរ តែ​រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ ហាក់​បី​ដូច​ជា​មនុស្ស​ម្នា​នាំ​គ្នា​ប្រជ្រៀត​ចូល​ យក​ឈ្នះ​រៀង​ៗ​ខ្លួន​។ ឯ​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​​រោង​អ្នក​តា​វិញ​នោះ ហាក់​បី​ដូច​ជា​គ្មាន​ការ​ចាត់​ចែង​ឲ្យ​បាន​សម​ស្រប​ទៅ​តាម​សភាព​ជាក់​ស្ដែង​សោះ​ឡើយ​។

ការ​ប្រជ្រៀត​គ្នា​ដើម្បី​ទៅ​ធ្វើ​ពិធី​រំដោះ​គ្រោះ​នោះ មើល​ទៅ​ហាក់​បី​អាណោច​អធ័ម​​យ៉ាង​ខ្លាំង ដ្បិត​ម្នាក់​ៗ​សុទ្ធ​តែ​អ្នក​មាន​ជីវភាព​សម​រម្យ ទាំង​ឋានៈ ទាំង​សម្បត្តិ ប៉ុន្តែ​ក៏​ដោយ​សារ​ការ​គ្រប់​គ្រង​​មិន​មាន​ភាព​ដិត​ដល់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សភាព​មិន​គាប់​ភ្នែក​កើត​ឡើង​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​។ អ្នក​គ្រប់​គ្រង​គួរ​តែ​ចាត់​ចែង​ឲ្យ​មនុស្ស​ចូល​ម្ដង​មួយ​ៗ ដោយ​តម្រង់​ជួរ​ត្រឹម​ត្រូវ ឬ​ដាក់​ជា​រនាំង​ចូល និង​ចេញ ដើម្បី​ធានា​បាន​សុវត្ថិភាព​ដល់​អ្នក​ដែល​មាន​សទ្ធា​ទាំង​នោះ​។ ការ​ប្រជែង​គ្នា​យក​ឈ្នះ​រៀង​ៗ​ខ្លួន​បែប​នេះ វា​អាច​នឹង​ឈាន​ដល់​សោក​នាដកម្ម​ដែល​មិន​ចង់​ឲ្យ​កើត​ឡើង​មាន​ក៏​ថា​បាន​។

សូម​អ្នក​រៀប​ចំ និង​ចាត់​ចែង​អ្នក​តា ក៏​ដូច​ជា​អាជ្ញាធរ​ក្រុង​ភ្នំពេញ មេត្តា​ជួយ​ចាត់​ចែង​រៀប​ចំ​ឲ្យ​មាន​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​ល្អ​ជាង​នេះ សម្រាប់​ឆ្នាំ​ខាង​មុខ​នេះ ដើម្បី​ឲ្យ​ស័ក្ដិសម​ជា​ប្រទេស​ឯករាជ្យ ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​មាន​ភាព​ទទួល​ខុស​ត្រូវ និង​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ផង​៕

ភាព​រញ៉េ​រញ៉ៃ​ឥត​សណ្ដាប់​ធ្នាប់​នៅ​អ្នក​តា​ព្រះ​ចៅ វត្ត​ភ្នំ ក្នុង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​កន្លង​ទៅ

%d bloggers like this: